Legenda o Welesie

[Berenika97]

Głębiej pod nami, tam gdzie korzeń pęka,

wyznaczony czas nurtem rzeki spływa.

Czeka Pan Cieni, bóg o mocnych rękach,

co każdą duszę po imieniu wzywa.

To on jest mrokiem, co schronienie daje,

w jego całunie śpi każde wspomnienie.

Pasterz mglistych stad przemierza rozstaje,

W jego spojrzeniu drży świata istnienie.

Strzeże on wejścia w mroczne zapomnienie,

gdzie dusz korowód brodzi w gęstych toniach.

Władca rozkładu kładzie martwe cienie,

klucz do wieczności trzyma w silnych dłoniach.

Ludzie się chylą w lękliwym pokłonie

u stóp jesionu, gdzie woda wycieka.

Wzywają tego, co siedzi na tronie,

gdy wrota Nawii chłoną już człowieka.

Próżny jest ten lęk - powrót w mroczne strony,

do Pana, który poi ich milczeniem.

Świat w jego dłoniach spocznie uciszony

zrosły z niebytem i wieczności cieniem.

 

 

 

Słowiański panteon zamieszkują bogowie, którzy sprawowali pieczę nad różnymi aspektami życia i natury. Jednym z najbardziej tajemniczych i jednocześnie ważnych bóstw był Weles, bóg zaświatów, dusz zmarłych oraz opiekun bydła. Jego postać odgrywała kluczową rolę w życiu codziennym Słowian.

Nawia - w wierzeniach słowiańskich oznaczała zaświaty. To właśnie tutaj przybywali zmarli.

Ilustracja - ze strony int. JuraPark Bałtów.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97

Legenda ma to do siebie, że nie udaje dokumentu.
Niesie sens, nie dowód.

Wiele dawnych opowieści -słowiańskich, pogańskich, później religijnych - przeniknęło do naszych dzisiejszych przekonań, często niepostrzeżenie. Zmieniły imiona, szaty, symbole, ale rdzeń pozostał ten sam: lęk przed odejściem, potrzeba opieki, wiara w porządek większy od człowieka.
Przeczytałam z zaciekawieniem :)

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka Badzo dziękuję!  

 

Dziękuję za te refleksje! Masz rację - legendy mówią prawdę inną niż fakty. I tak, ten rdzeń –-lęk, potrzeba opieki, poszukiwanie porządku - jest ponadczasowy. Bardzo mi miło. :)  No i odważyłam się trochę zrymować - dzięki Tobie. :) 

Pozdrawiam serdecznie. 

@Lenore Grey  Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :) 

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 Zauważyłam, Bereniko, Ty zaczynasz z rymem - ja przestaję. 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Marek.zak1]

W wierszu przechodzenie do innego świata połączone jest z nieuchronnością i spokojem. Weles daje schronienie wszystkim bez wyjątku, a lękliwy pokłon, podobny jak oddaje się wszystkim władcom, a nie jest strachem końca, czy bólu. Podoba mi się słowo "wchłonięcie", świetnie oddający proces przejścia do świata Welesa. Ostatnie 4 wersy są bardzo klimatyczne, a dobór i nagromadzenie słów wprowadza płynne przejście od lęku do spoczynku, uciszenia i wieczności niebytu.  

Super wyszło.  Pozdrawiam

[andrew]

@Berenika97

...

świat cały piękny 

z mgły jest utkany 

dlatego w opowieściach 

jest wciąż podziwiany

 

jeszcze nas nie ma

w legendzie żyjemy 

i przez całe życie 

się nie rozstajemy 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Whisper of loves rain]

Śmiało napiszę że to moje klimaty.

Wspaniały hołd dla Welesa. Mało kto potrafi dziś tak pisać o micie, by brzmiał tak współcześnie i dotkliwie.

Niezwykle sugestywny obraz Nawii. Udało Ci się uchwycić ten specyficzny, słowiański fatalizm, w którym mrok nie jest zły, a jedynie konieczny.

Twój wiersz to klucz, który uchyla wrota do świata, o którym staramy się zapomnieć, a który i tak nas wezwie. 

[MIROSŁAW C.]

@Berenika97

Słowiańszczyzna to szept starych drzew który bardzo lubię. 

Pozdrawiam. 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Fajnie, że podjęłaś temat słowiańskiego boga Welesa.

 

Tak niewiele ze słowiańskiej religii/mitologii zachowały źródła historyczne, że pozostało nam się odwoływać do legend. Naprawdę fascynujący grunt dla poezji.

 

Pozdrawiam

[Jacek_Suchowicz]

 super odwalasz kawał dobrej roboty 

Wychowani na mitologi greckiej i rzymskiej nie mamy pojęcia o mitologii słowiańskiej. Może jest uboższa ale przez ostatnie 10 wieków niewiele się o niej pisało (zapewne byłą przekazywana ale chyba nigdy nie weszła do lektur)

Dzięki za ten kawałek i proszę o jeszcze 

a na razie duże serducho

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - super - 

                                   Pzdr.serdecznie.

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

Alicjo, Twoje wiersze czy z rymem czy wolne są bardzo piękne. A ja raczej nie zaczynam, tylko czasami próbuję. :)

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję!

Dziękuję za tak piękną interpretację! Uchwycenie tej drogi od lęku do spokoju, zauważenie siły słowa "wchłonięcie" - to dokładnie to, o co mi chodziło. Bardzo się cieszę. Pozdrawiam! :))

@andrew

Jakie piękne słowa! Zwłaszcza te wersy "jeszcze nas nie ma , w legendzie żyjemy" .

Serdecznie dziękuję i pozdrawiam! :)

@Whisper of loves rain

 

Dziękuję za tak piękne słowa! To, co napisałaś o słowiańskim fatalizmie, w którym mrok jest konieczny, a nie zły - to niezwykle trafne. Twoje określenie "klucz uchylający wrota" samo w sobie brzmi jak poezja. Bardzo dziękuję i pozdrawiam!

@MIROSŁAW C.

 

"Szept starych drzew" - jakie to poetyckie!  Bardzo dziękuję za te słowa i pozdrawiam serdecznie!

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję! Właśnie ta luka w źródłach sprawia, że słowiańska mitologia jest tak fascynująca -możemy czytać ją przez legendy i intuicję. To wspaniały grunt dla wyobraźni poetyckiej. Pozdrawiam. :)

@Jacek_Suchowicz

 

Ogromnie dziękuję za te słowa i za serducho! Masz rację - mitologia słowiańska była wyciszana przez wieki, ale właśnie dlatego warto do niej wracać. Ja na pewno to zrobię. Pozdrawiam serdecznie! :)

 

@Waldemar_Talar_Talar

 

Serdecznie dziękuję!  Pozdrawiam. :) 

@Cyjan  Bardzo dziękuję! Pozdrowienia. :) 

[Wędrowiec.1984]

@Berenika97Ależ lubię takie rzeczy!

[hollow man]

@Berenika97

Tak, z rymem czy bez u Ciebie dobrze płynie. I cały ten obszar mitologii słowiańskiej niezwykle ciekawy.

Jedyna może sugestia, że w trzech strofach pojawia się motyw męskich dłoni, co trochę go eksploatuje.