Rozbierz mnie

[viola arvensis]

Rozbierz mnie słowo po słowie
rozpracuj myśl po myśli
co we mnie mrokiem spowite
niech ci najjaśniej się przyśni.
Rozcałuj niedomówienia
sekrety rozszarp na strzępy
przytulaj moje westchnienia
losem bądź podłym przejęty.

A potem zamilcz beztrosko
i nie myśl o mnie w ogóle
wszystko co cenne podeptaj
odepchnij gdy się przytulę.
Sekrety schowaj w kieszenie
westchnienia rozdmuchaj śmiechem
i za mną się nie oglądaj
wszak stałam się twoim grzechem.

Rozbierz mnie słowo po słowie
i ubierz w niedomówienia
rozchyl mi usta oddechem
i ugaś milczeniem pragnienia.
Odłóż na półkę jak książkę
i zajrzyj kiedyś po latach
dłonią kurz ze mnie odgarnij'
i wróć do mojego świata.
 

[Charismafilos]

@viola arvensis wow!! aż mi serce przyspieszyło i umysł nie nadążał za tym co oko czytało!

Świetne!!!

[huzarc]

@viola arvensis Znakomite, intensywne i subtelne, napięcie w słowie i w obrazie. 

[viola arvensis]

@huzarc dzięki serdeczne :)

@Charismafilos miło, pięknie dziękuję :)

[Berenika97]

@viola arvensis

 

Przejmujący! Każda strofa to kolejny etap rozpad - od intymności przez zdradę po zapomnienie. A jednak w tym "rozbierz mnie" brzmi desperacka potrzeba bycia widzianym, nawet jeśli ma to kosztować wszystko.

Świetna konstrukcja - imperatywy budują napięcie.

Świetnie się czyta - rytm prowadzi przez kolejne strofy jak lawina, a te powtórzenia "rozbierz", "rozcałuj", "rozchyl" nadają tekstowi hipnotyczną melodię. Płynne i bolesne jednocześnie.

Przepiękny!  Cudna poezja!

Jak dobrze, że jesteś!!!   Serdecznie pozdrawiam. :)) 

 

 

[KOBIETA]

@viola arvensis

 

:) pięknie!!! 

[andrew]

@viola arvensis

Czyta i myśli 

...

Ja tak robiłem 

Jak to się stało 

Że cię zgubiłem 

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Annie]

Pięknie napisane.

[viola arvensis]

@Berenika97 Pięknie dziękuję za to "rozpracowanie" utworu - jesteś w tym niezmiennie the best :)

Serdeczności.

@KOBIETA dzięki piękne :)

@andrew ha ha , fajne. Dziękuję :)

@Annie miło :) Dzięki.

[Marek.zak1]

@viola arvensis Częsta sekwencja: kocha, nie kocha/kocha inną, odkłada na półkę ze wspomnieniami. Ładnie to opisałaś. Dodam, że nie tylko oni tak mają, ale to pewnie też wiesz:). Pozdrawiam. 

[viola arvensis]

@Marek.zak1 jak w życiu tak i w wierszach bywa.

Dzięki Mareczku za obecność :)

[FaLcorN]

@viola arvensis

Piękne zaproszenie,

 

pozdrawiam!

[Papierowy Lis]

@viola arvensis intensywne mimo lekkiej (i ładnej) formy, nieoczywiste relacje godności i miłości w ujęciu huśtawki życia. Niesamowite, że tak dużo udało się tu zawrzeć. Gustuję i pozdrawiam!

[aniat.]

Poczułam w Twoim wierszu siebie. Bardzo mi się podoba. Miłego dnia.

[viola arvensis]

@FaLcorN proszę zagłębić sie w utwór

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pozdr.

@Papierowy Lis pieknie dziekuję. Gratuluję dobrego gustu

@aniat. To wspaniale Aniu. 

Serdeczności

[FaLcorN]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz jest wypraszająco-zapraszający. Po lekturze domniemam, że Poetka zdaje sobie sprawę, iż każdy początek zawiera już koniec, a koniec jest początkiem. Życzę dobrej proporcji początku do końca, krzepkiej niedzieli i jak miód przyszłego tygodnia.

[viola arvensis]

@FaLcorN coż więc, dziekuję za interpretację i życzę tegoż samego

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[FaLcorN]

@viola arvensis

Dziękuję! Pozdrawiam!

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - z przyjemnością przeczytałeś - super - 

                                                                                Pzdr.serdecznie.

[Jacek_Suchowicz]

ale mnie zainspirowałaś:))))

 

Już Cię rozbieram; także ze słów,

skłębionych marzeń w ciągłym roju,

z nieokiełznanych i mrocznych snów,

ze skrytych pragnień, co może koją.

 

...

 

Dalej w oddzielnym poście ....