Wygaszanie

[Berenika97]

Dzień odkleja się od ścian.

Przedmioty tracą nazwy,

stają się tylko bryłami cienia.

Nie włączam światła -

pozwalam,

by kontury same się rozpuściły.

Słowa są za ciężkie,

by je przenosić przez próg nocy.

Zostawiam je w przedpokoju.

Zamykam oczy.

Teraz jest czas na odejmowanie.

 

[Charismafilos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

też lubię rano poruszać się w ciemności ;)

[Berenika97]

@Charismafilos

A ja  lubię ciemność przy zasypianiu - odwrotnie, jak niektórzy z moich domowników. :)) 

[Charismafilos]

@Berenika97 piszesz, jak sądzę z pozycji statycznej...

zachęcam do pójścia w ciemność... rutyna i pamięć pozwalają jednak nie walnąć się w kolano o krzesło ;)

[Marek.zak1]

Takie, czy podobne wygaszanie dnia pomaga zasnąć. Bywa, że natarczywe myśli, czy pomysły nie odpuszczają i wtedy trudniej. Ja też lubię ciemność przy zasypianiu. Najgorzej, jak się myśli zasnę wreszcie, czy nie. Pozdrawiam serdecznie. 

[bazyl_prost]

ciemność trzeba umieć lubić, czasami jest dusząca 

[tie-break]

@Berenika97 Interesujące wydało mi się powiązanie zapadania nocy ze stopniowym odrywaniem się od świata stworzonego w języku.

Język, podobnie jak światło dzienne, wydobywa obiekty, byty materialne i niematerialne, z chaosu.

W udany i trafny sposób pokazujesz proces, w którym noc staje się przejściem od uporządkowania do bezładu, od istnienia do nieistnienia, od struktury do continuum.

Możemy to nałożyć na zależność pomiędzy myślami a językiem, i tu zagadka: co było pierwsze?

A odpowiedź jest nieoczywista, jak dylemat jaja i kury.

Uchwyciłaś ten moment, w którym wszystkie powiązania się rozpadają, z nadejściem ciemności.

Jakby każde zasypianie było codzienną apokalipsą.

[andrew]

@Berenika97

...

jedni zbyt wiele ujmują 

inni zbyt wiele dodają 

tak się z pustynią 

nie rozstaną 

 

i rachunek nie pomoże 

jak będzie zimno na dworze 

 

jutro nie pyta 

się czy chcemy 

i tak 

siebie znajdziemy

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Christine]

@Berenika97   To bardzo interesujący wiersz o procesie zasypiania - na końcu "odejmowanie" dnia. Super!

[Berenika97]

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję!  Najgorsze są właśnie te myśli - staram się je zostawiać w przedpokoju. :) Czasami są jednak - tak jak piszesz - bardzo natarczywe. :) Pozdrawiam. :)

@bazyl_prost Dziękuję! Kompletnie nie umiem tego zrobić. :))) Pozdrawiam. :) 

@tie-break Bardzo dziękuję! Niesamowity komentarz - tak jakbyś czytała moje myśli i jeszcze dodała bardzo trafną ich interpretację. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 To jest świetne! Brzmi jak poezja sama w sobie, bardzo dużo dowiedziałam się o swoim wierszu. Jeszcze raz dziękuję! Pozdrawiam. :)))

@andrew

 

Bardzo dziękuję! 

Dokładnie tak! Obyśmy siebie jak najdłużej znajdowali. :) Pozdrawiam. 

@Christine

Serdecznie dziękuję! Najpierw odejmujemy dzień a potem dodajemy:) Pozdrawiam. :)

@Migrena  @Wochen  Serdecznie dziękuję i pozdrawiam. :)))

[Berenika97]

@infelia @Andrzej P. Zajączkowski @Natuskaa  Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :))

[lena2_]

Ja niestety lubię sobie dodawać myśli, stąd często moja bezsenność. Bardzo dobrze oddałaś ten moment zamykania dnia:):) pozdrawiam serdecznie:)

[Jacek_Suchowicz]

fantastyczne metafory bingo!!!

 

Pozdrawiam

[Berenika97]

@lena2_   Czasami mam podobnie, są takie noce, w których myśli atakują z niezwykłą skutecznością.  Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)))

@Jacek_Suchowicz

 

Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :))) 

[hollow man]

@Berenika97

W kierunku interpretacji@tie-break

W pierwszej strofie natrafiamy na opis doświadczenia bezpośredniego. To już nie szafa, to cień. To już nie cień. To ciemność.
Pozwalanie rzeczom się stawać, dziać, obserwować jak zanikają wraz z nazwami, skojarzeniamy, siatkami znaczeń budujących konstrukt zwany rzeczywistością.
Peel nie protestuje. Wita wręcz to wygaszanie znaczeń, gubienie kształtów. Świat pokazuje, że jest pewnym wyobrażeniem, interpretacją, wystaczy drobna aberracja, zmiana natężenia światła i znów na nowo trzeba (?) wszystko interpretować.
W kolejne strofie następuje również wygaszenie języka. Słowa zostają wypchnięte poza obszar doświadczenia. Myśli przestają myśleć.
Czym jest czas na odejmowanie... Odejmowanie czego? Kolejnych warstw, kolejnych interpretacji, stawanie się czystym byciem lub snem.
Mniej i mniej i mniej... Ciekawe czy peel osiąga satori czy zaczyna lewitować lekko nad ziemią... Może w powietrzu pojawia się zapach wonnych ziół na dowód, że miało tu miejsce coś świętego.

[Berenika97]

@hollow man

 

Dziękuję za tak rozbudowany komentarz i tyle różnych interpretacji. Czy nigdy nie byłeś w stanie zasypiania (utraty świadomości), wówczas słowa tracą znaczenie.  A wygaszanie - może wygaszanie dnia, światła,  świadomości?  Każda interpretacja wnosi coś nowego - nie rozumiem, dlaczego mam protestować. To fascynujące, jak osoby odbierają wiersze innych autorów. Jak czytasz wiersze wydane przez poetę , to przecież masz tylko swój odbiór. I nie wiesz "co ten poeta chciał powiedzieć".   Pozdrawiam. :) 

[hollow man]

@Berenika97Nie, nie... To peel nie protestuje, że rzeczy zmieniają kształty, nazwy i asocjacje. Owszem, bywałem w różnych stanach świadomości - potwierdzam, że na pewnym etapie słowa i myśli tak naprawdę naprawdę tracą znaczenie.

I oczywiście, że tak - dobrze jeśli pojawia się ten dialog.

Edytowane 18 minut temu przez hollow man (wyświetl historię edycji)