Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Lenore Grey  

Bardzo dziękuję! To dla mnie zaszczyt. A dla mnie   podobają mi się Twoje wiersze, są oryginalne i piękne.  :)

@tetu  Bardzo dziękuję! Trochę nie klimaty Simona, ale napisał wiersz, w którym wystąpiła gra w szachy  - i właśnie tym mnie zainspirował. Pozdrawiam. :) 

Opublikowano

Wiem, Simon pisze inaczej, mrocznie, wyjątkowo, co ja akurat lubię, ale Twoja Gra jest piekielnie dobra, dlatego uważam, że się ucieszy;) Miłego dzionka. 

Opublikowano

@Berenika97

...

żywioł 

kapitał często przepada 

bez gwarancji 

 

nie ma wygranych 

bitew bez poświęcenia 

więc i to potrafimy ...

giną fortece 

dają zwycięstwo

 

zwycięstwo jak prawdę

każdy inaczej rozumie

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

Opublikowano

@Berenika97

Wiersz przemawiając językiem emocji od lękliwego grania na remis, przez metaforę buntu i  odwagi, korzeń dążenie do zachowania stanu równowagi. Wszystko zaś opisane przez metaforę szachów jako wielkiej gry.

Opublikowano

@Berenika97 Ciekawy wiersz, no tematyka także. Grałem w szachy w dzieciństwie i czytałem sporo o nich książek, ale potem przestałem, bo zabierały za dużo czasu. No więc pierwsza strategia "safety first", czyli nie przegrać, a w szachach każdy zły ruch, to praktycznie koniec, bo odrobić się nie da. Bywa, że remis dobrym graczem nie jest zły, więc ta taktyka jest stosowana. 

Co do drugiego, wiemy, że nie chodzi o remis, przynajmniej w młodości, bo chce się wdrapać na szczyt, a wtedy łatwo spaść, ale to jest drugorzędne, bo jak piszesz, instynkt, szaleństwo i podobne, co przynosi, czy może przynieść szczęście, którego taktyka, żeby nie przegrać, raczej nie przyniesie. 

Zaskoczeniem dla mnie, że piszesz tak otwarcie w finale, gdzie odebranie kontroli, pełne oddanie i klęska, która przynosi szaleństwo, jest piękna, jest zwycięstwem, a duma, jak ten pionek w szachach, idzie na straty w walce o pełną pulę. 

Kiedyś czytałem na jednym z for, głosy kobiet, że właśnie to pełne oddanie czyni kobietę szczęśliwą, ale teraz to może się kłócić z poprawnością.

Podsumuję, bardzo fajny wiersz. Pozdrawiam  serdecznie.

Opublikowano

@Berenika97 Serdecznie dziękuję i czuje się absolutnie zaszczycony, będąc dla Ciebie Bereniko inspiracją do tworzenia tak wyjątkowej poezji.

Twój dyptyk to prawdziwie uczuciowe tornado na szachownicy.

Czuć pośpiech, rwany rytm, instynkt ponad rozsądek.

I jest to jak zawarłaś w utworze

"piękne szaleństwo".

Inspiracją dla Ciebie był mój wiersz "Chroń króla". 

Mimo inspiracji są to zupełnie inne teksty.

U Ciebie jest prawdziwa gra,

u mnie myśl ciągnąca się przez cały utwór nad jednym skutecznym ruchem zabicia królowej.

U Ciebie jest masa uczuć i tempa.

U mnie zimny i zastygły klimat.

Wręcz zajrzenie w psychopatyczny umysł, który widzi plan zbrodni idealnej na szachownicy.

U mnie nie ma żadnych uczuć

ani wątpliwości.

Jest cel, który uświęca środki.

U Ciebie jest "piękne szaleństwo serca"

U mnie "zimne szaleństwo umysłu".

Opublikowano

@andrew Bardzo dziękuję! Są wyjątkowe zwycięstwa - obopólne. :) Piękny komentarz, pozdrawiam.  

@huzarcBardzo dziękuję! Trafny komentarz. Pozdrawiam. :) 

@piąteprzezdziesiąte  To wiersz p.t "Chroń króla"  Pozdrawiam. :) 

@Marek.zak1

To prawda, że w szachach każdy błąd może kosztować partię, ale chyba właśnie o to mi chodziło - że życie czasem wymaga zaryzykowania pozycji, nawet jeśli grozi to przegraną. Remis to bezpieczeństwo, ale czy to naprawdę wygrana?

W finale klęska rzeczywiście jest zwycięstwem dla obojga.:) Ale to trudno opisac. :)  Bardzo dziękuję za ciekawy komentarz. :))) Pozdrawim. 

@Simon Tracy

Wszystko to prawda, ale oba wiersze mają wspólny mianownik - to metafora szachowa jako osnowa relacji. Pojawiają się też figury szachowe, plansza i ruchy. Gra w szachy tak naprawdę nie dotyczy szachów lecz rozgrywki między partnerami. W obu wierszach jest wyraźny erotyczny podtekst. A poza tym, po przeczytaniu Twojego tekstu, zaczęłam myśleć o swoim - czyli inspiracja kompletna! I za nią dziękuję! :)

@hollow man  Bardzo dziękuję!  Ciekawa informacja, że aż tyle jest remisów. W wierszu jest pat, bo remis byłby użyty dwukrotnie.  Właściwie to jest wiersz o napięciu między dwojgiem ludzi, którzy grają w szachy. :)  Pozdrawiam. 

@Amber  Bardzo dziękuję! Świetny, militarny komentarz. :))) Pozdrawiam. 

Opublikowano

Witaj - lubię grać w szachy - fajnie zagrałaś nimi w wierszu - super - 

                                                                                                 Pzdr.zadowoleniem.

                                                                                                                                             

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...