krótka refleksja o poszukiwaniu harmonii

[GrumpyElf]

wydreptaliśmy dawno podwórkowe górki

dziś zdobywamy niewidoczne szczyty

 

nie boimy się potworów pod łóżkiem

spotykanych na co dzień - owszem

 

przestaliśmy potykać się o zabawki

teraz robimy to o własne myśli

 

łapiemy blizny wewnątrz

już nie na kolanach

 

jesteśmy tym samym

dźwiękiem w wielu

tonacjach

 

własną batutą

wybrzmimy

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 8 Września 2021 przez GrumpyElf (wyświetl historię edycji)

[violetta]

dorosłe dzieci.

[Marek.zak1]

Taka kolej rzeczy, a ważne umieć sie podnieść bo upadków sie nie uniknie. Fajny tekst, chociaż puenty nie rozumiem. M

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  byłem czytałem - samo życie - jestem na tak - 

                                                                                             Pozdr.słonecznie.

[corival]

@GrumpyElf O tak, dorośliśmy :) Do harmonii jeszcze jednak chyba nam daleko ;) Świetnie uchwycone zmiany w postrzeganiu i zachowaniu między dzieckiem, a dorosłym. Pozdrawiam :)

[Pan Ropuch]

Obiecuję, że przeczytam jeszcze kilkukrotnie- niestety, póki co jest to dla mnie zbiór miniatur, złotych myśli zgranych na jedną płytę. Esencja jest w czasownikach logicznie poprawodzonych jak w cyklu Krebsa ;) 

 

wydreptamy->zdobędziemy->będziemy się bać->potkniemy się->przestaniemy->zrobimy->złapiemy->będziemy->wybrzmimy

 

Jeszcze tu jestem 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

 

 

[GrumpyElf]

@Marek.zak1 W puencie jest własna batuta na podkreślenie, że jesteśmy dyrygentami życia. Dzięki Marku za czytanie. 

@corival To odwieczny cel, staramy się :) Te rzadkie i ulotne chwile harmonii trzeba łapać i świadomie doceniać, wtedy mamy więcej sił na trudy życia. Pozdrawiam, Cori. 

@Pan Ropuch Trochę jest tak jak piszesz, nic tu nie odkrywam ani też nie ukryłam żadnej myśli. To są porównania jakie przychodzą mi do głowy, gdy opowiadam córeczce o swoim dzieciństwie, ona uwielbia i mnie o to terroryzuje :P Jej dziecięca logika ujmuje "mamo ja robię to wszystko co Ty kiedyś, to tak jakbyśmy bawiły się razem tylko nie w tym samym czasie". O cyklu Krebsa musiałam doczytać, lubię się douczyć więc dzięki. Dziękuję Ci za celne rozkminy i czytanie, Panie Ropuszu!

[R.Loba]

@GrumpyElf Tak jeśli tą batutę trzymamy mocno we własnej  ręce

[dach]

@GrumpyElf należałoby zacząć od podstawówki, w tym przypadku od Arystotelesa. On pierwszy dał definicje metafory. Od tego czasu wiele się jednak zmieniło. Słowo i jego przeznaczenie uległy transformacji - poprzez wykształcenie umysłu i postrzegania - rzecz jasna. Poprzez kulturę. Przejdźmy zatem do meritum. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Batuta nie jest dźwiękiem. Batuta jest kierunkowskazem, jak znak na drodze. Podpowiada dokąd i jak jechać. Skręć w prawo, skręć w lewo, stop, wolniej i etc. Tym jest i niczym więcej. Bez znaków drogowych samochody pojadą. Będzie więcej kolizji ale pojadą. Tak jak bez batuty orkiestra da dźwięk. Lepszy gorszy ale dźwięk. Jednak "wybrzmimy", to nie tylko dźwięk. To i również dać wyraz na swój wyjątkowy sposób. Szczególny. Przekonująco przeminąć. Wyjątkowo przekonująco, jak wyjątkowo zaniemówimy - bez echa. I tutaj jest cała gama skojarzeń. Mamy do czynienia z tzw. synestezją, czyli zamianą ról. 

 

Batutą wybrzmimy

 

Jak to uzgodniliśmy, batuta nie jest trąbka, ale jest znakiem, kierunkowskazem. Wybrzmimy - przeminiemy wyjątkowo, bez echa ucichniemy kierując się naszym, ludzkim kierunkiem. W kontekście wiersza- nie udźwigniemy odpowiedzialności. Tutaj miałem watpliwosci natury technicznej. Skoro Autor stosuje rozbudowane figury - chcialbym dociec i nic wiecej. Pozdrawiam. Nie wszystkie srodki mnie przekonały. Zatrzymałem się na puencie. Wiersz jednak ma ładna refleksję. Pozdr. 

[Pan Ropuch]

@GrumpyElf Przeczytałem kikukrotnie jeszcze - tak jak napisałem próbowałem nawet przeredagować i podłubać i NIC :P Wielkie NIC :P Wyszło mi na to, że jest zdecydowanie najlepiej jak jest.

Pan Żaba czasem potrzebuje więcej czasu by zrozumieć niż młoda latorośla. 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[GrumpyElf]

@dach Dziękuję Ci, że się pochyliłeś nad puentą i podzieliłeś przemyśleniami. Być może gdyby został oryginalny zapis "pod własną batutą wybrzmimy" nie wymusiłabym synestezji, która być może nie jest wystarczająco mocna. Pozdrawiam :) 

@Pan Ropuch Pan Żaba? :O Dla mnie pozostaniesz dostojnym Panem Ropuszkiem, o błyskotliwym płazim móżdżku i sercu godnym największego z ssaków. Uściski! 

[Rafał Hille]

@GrumpyElf podoba mi sie to z potworami, niezly wiersz

[GrumpyElf]

@R.Loba Otóż to :) Skojarzyło mi się z "życie za mordę trzeba brać", brzmi średnio, ale taka jest prawda. Pozdrawiam.

@Rafał Hille O, jak fajnie, czyli Ty piszesz czasem komentarze! :) Zawsze Cię czytam. Dzięki, że wpadłeś! 

@valeria Bardzo trafne dwa słowa. 

[Anna_Sendor]

@GrumpyElf No właśnie - czynności niby podobne, a realizacja i efekt inny.