Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zamarcowił się już człowiek,
Wysłonecznił blaskiem ciepłym.
Odchmurniało już cokolwiek
Serce w ciele moim biednym.

Rozptasiło duszy wnętrze
Śpiewem wiosny, drzew pąkami.
Na dziewiątym w bloku piętrze
Wybarwiło się kwiatami.

Rozanielon człek już chodzi,
Oddech zieleń wiosny chwyta.
Rozleśmiany umysł płodzi
Chruśniak malin? Dolce vita.

Wypąkowiał, zalistowiał w głowie
Umysł kwitnień czasem,
Zazielenił się już w tobie
Rozżywiczon młodym lasem.

Opublikowano

Leśmian to Mistrz łagodności i subtelności (przynajmniej w pewnych etapach Swojej twórczości :-)), a Twój wiersz tchnie właśnie taką przyjemną łagodnością, aż się uśmiech pojawia na twarzy, że wreszcie przyszła wiosna tego lata :-)

Pozdrawiam Serdecznie
A.

Opublikowano

genialne Andrzeju!
śliczne słowa utworzyłeś i takie ciepłe, przyjemne, obrazowe smile.gif coś pięknego! W zimę będę czytać, żeby pamiętać że w końcu kiedyś nadejdzie upragniona wiosna smile.gif

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

Opublikowano

Przyda się na tej stronce taka poetycka duszyczka, która bawi się słowem, bo czasami do wszystkiego za powaznie podchodzimy, zbyt profesjonalnie.Ode mnie bardzoo duzy plus, ciekawa to nauka dla mnie.
Pozdrawiam serdecznie Alessia

Opublikowano


Doslownie wbilo mnie w fotel..To niesamowite...Fenomenalnie wladasz i bawisz sie slowem..

To juz 2 twoj wiersz( pod rzad), ktory bardzo mi sie podoba..Juz mam cie na oku wink.gif .

Nie czytalam twojej prozy, ale zdecydowanie powinienes pisac tez poezje...

Piszesz tak dojrzale, plynnie - choc troche zgrzyta mi ostatnia strofa( a wlasciwie jej 2 pierwsze wersy), ktora psuje troche rytm , ale wielki plus za rymy i za wybor mojego ulubionego poety, najwaspanialszego wieszcza pod sloncem
Pozdrawiam
Opublikowano

ze względu na słownictwo wiersz wolno się czyta
przez co czytalenik bardziej zwraca uwagę na treść,
wolniej czyta, mózg pracuje jak zawsze,
czas ulega załamaniu lekkiemu
a to przykuwa do wiersz uwagę

podoba mi się, mimo iż nie odnajduję w nim tego mojego swojego ulubionego klimatu i emocji

Pozdrawiam,
Kai Fist

P.S.
Dolce vita.
obiło mi się o uszy niewiadomo gdzie wink.gif


Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ~~ Nie można mnie zwać małolatem - a jeśli ... już w pomyślunku ktoś przypnie mi taką łatę - no, niech tam ... brak mu szacunku ... Lat dziewiętnaście do setki winno powagą mnie zdusić - lecz czuję się młodzieńczo lekki i smak tej młodości wciąż kusi ... Tkwią we mnie góralskie geny - lecz te - z beskidzkich górali - gotuje się we mnie moc weny i wciąż pod tym piecem się pali ... Sparafrazuję tu Jerzego Stuhra - lecz nieco innym przykładem; bo kiedy już jestem góral - to muszę też dawać radę pisać do rymu co nieco ... Nie zawsze mi wychodzi - ale tu o to chodzi, że czasem człowiek musi... ...inaczej się udusi lub łepetynę rozsadzi... Więc trzeba sobie radzić!!! ... Nie można mnie zwać małolatem - a jeśli ... już w pomyślunku ktoś przypnie mi taką łatę - no, niech tam --- brak mu szacunku ... Jeśli to jednak tak wygląda ... ... nie będę udawał wielbłąda, ni rodzimego barana - to moja głowa ... pijana!!! ~~
    • @Benjamin Artur - @Berenika97 - @Posem - @Poet Ka - dzięki - 
    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...