Gdzie mieszka miłość

[damianjanmoszek]

Na stole pachnące racuchy
przegoniły smutek,
przyniosły tyle radości,
że starczyło jeszcze
dla tego,
kto przyszedł ostatni.

 

Czuwała,
gdy czoło rozpalone
jak piec
płonęło gorączką.
Robiła zimne okłady,
trzymała mnie za rękę,
opowiadała bajki,
bym się nie bała.

 

I ten obraz,
który od lat
wisi na ścianie,
pozostaje taki sam,
nienaruszony.
Jest na nim chłopczyk,
który nigdy nie chodził.
A jednak
wstaje,
z uśmiechem biegnie
do swojej mamy.
Myślę,
że artysta, który go namalował,
musiał mieć
wielkie serce,
bo inaczej
nie potrafiłby
namalować nadziei.

 

Miłość biega boso,
lecz nie pytam dlaczego.
Zna drogę
do każdego serca.
Jeśli choć raz
zamkniesz przed nią drzwi,
utracisz na zawsze
wszystko,
co w człowieku
najbardziej ludzkie.

 

Autor wiersza 
Damian Moszek.
 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.