Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zamiast ciebie
słoik kiszonych ogórków
nie dzwoń skoro nie dzwonisz
wystarczy że słoik dzwoni

i podaje mi twoje usta
w zielonej szmince

dobre ogórki
w sam raz
by zjeść i zapomnieć

albo pizgnąć nimi
w zielone

Opublikowano

dobre ogórki
w sam raz
by zjeść i zapomnieć

Widzę tu prawdziwą rewolucję obyczajową, facet zamiast po wódę, sięga po ogórki... ; )
Sympatyczne.

P.S.
Pizgnąć, kojarzyło mi się zawsze z Poznaniem, a tyś Krakus przecież... ? ; )

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


pizgnąć? super, zastanawiam się, jaka jest różnica między krakowskim "pizgnąć",
a śląskim "piznońć", jeżeli nie ma, to w pełni na tak, znam takie ogórki, pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Panie Jackududek
szukając w googlach "pizgnąć" natrafiłem na - pizdnąć
drobny niuans, ale wszystkie one- razem z piznąć - znaczą to samo,
i do pewnego rodzaju ogórków - jak najbardziej stosowne:). pozdrawiam
Opublikowano

Nie powiem czy mi się podoba czy nie - jakoś nie mogę jednoznacznie stwierdzić.
Określiła bym go jako 'pierwotny', instynktowny, i męski.
Tak bardzo męski.

Pzdm
:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Panie Jackududek
szukając w googlach "pizgnąć" natrafiłem na - pizdnąć
drobny niuans, ale wszystkie one- razem z piznąć - znaczą to samo,
i do pewnego rodzaju ogórków - jak najbardziej stosowne:). pozdrawiam
Konstanty Ildefons już pokazał ogórkom drogę do sławy, jak one piknie śpiwajo, ale żeby przestały ,no niestety, trza je pizgnąć...pozdrawiam
Opublikowano

Jolanta S.;
- nie chcesz być zjedzona???!
non consumatum nie ma dobrego epilogu...życie nas zjada i w tym cała rozkosz życia;
:))
J.S

f. isia.;
można powiedzieć: kolokwializm.;
można: regionalizm;
:)
J.S

BARBARA Janas;
- to podobnie jak mnie, z tym że to u mnie nałogowe;
opieki życzę św. Patronki-Barbary; Wszystkiego Dobrego! ta święta to niezły łobuz - u nas, w Krakowie łazi po dachu uczelni (AGH);
:))
J.S

Leszek Nord.;
"razi i zgrzyta" - jak się pizgnęło słoikiem to po to, by raziło, a zgrzyta się zębami...
:)
J.S

zak stanisława.;
no właśnie! odwołanie się do prostych zachowań i odruchów nie wymaga sześciu fakultetów, wystarczy dobra obserwacja i pamięć o najbliższych;
pozdrawiam Cię Stasiu!
:)
J.S

H. Lecter.;
- ależ przeciwnie, żadna rewolucja! tradycja pewnych zachowań, utrwalonych pokoleniowo - tak mamy w Krakowie, rzucamy słoikami gdy przesolone, a sięgamy w stresie nie po gorzałkę a po węgrzyna czy inną małmazyję (mołdawskie wina!);

Agata Lebek.;
- "profi-pióro"...
naprawdę? jestem aż tak koniunkturalny?!
J.S

jacekdudek.;
nie ma różnicy, w końcu Śląsk jest sąsiadem Małopolski, a sąsiad sąsiada zawsze zrozumie;
a jak nie zrozumie - zabije...
:)))
J.S

egzegeta.;
egzegeza tekstu nie jest sprzeczna z intencją i jak słusznie zauważyłeś, dla pewnego gatunku ogórków słowo adekwatne;
pozdrawiam
:)
J.S

LadyC.;
kobieta która nie rozumie mężczyzn nigdy nie będzie Lady;
rozumiesz!
pozdrawiam
:))
J.S

Katarzyna Leoniewska.;
a daj mi Boże popularność Osieckiej i jej poetycką charyzmę!
dziękuję!
:)
J.S

Jolanta S.;
Twój powrót jest przezierczy - "złość konsumująca ogórki";
nic dodać!
:)!
J.S

Goliard.;
nie - żadna rewolucja!
jeśli - to na sposób Słowackiego - tylko rewolucja ducha (zmiana paradygmatu!);
krakusy są konserwatywne - niech trwa ewolucja...to czas na wszystko z zachowaniem wszystkiego...
pozdrawiam!
:)
J.S

jacekdudek.;
- nie zaśpiewały?! a jeśli - to dotknięcie mistrza Ildefonsa, bez wątpienia;
nadal obecnego w Krakowie;
:)
J.S

dzie wuszka.;
potwierdzam, ale jak bytować bez problemów?
stąd ich pożądanie....dzwoń!
:))
J.S

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @karenka bardzo dziękuję za piękne słowa ♡
    • @Bożena De-Tre Oh...wow! Takiego komentarza się nie spodziewałem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Bardzo dziękuję Pozdrawiam, G.
    • „Parkowy poeta”   Usiadł na ławce pośród starych kniei, gdzie park w zieleni szeptem koił świat. Z kieszeni wyjął notes pełen nadziei, by schwytać słowa, które niesie wiatr.   I wtedy usłyszał cichy, dziwny ton, jak gdyby ktoś mu czytał świeży wiersz. Nie było nikogo — tylko liści plon, co szeptem splatał niewidzialną pieśń.   Spojrzał wokół siebie w każdą stronę, lecz pustka tylko trwała pośród drzew. Czyżby gałęzie były ożywione? Czy las przemawiał? Czyż to jego śpiew?   Na tej ławce siadał przecież tyle lat, a dzisiaj park przemówił pierwszy raz, jakby otworzył jakiś tajny świat, skrywany cierpliwie po dzisiejszy czas.   Wyjął zielony notes, ołówek w dłoń i wsłuchał się w milczenie leśnych dróg. Natchnienie miękko spłynęło niczym toń, jak dar, który nagle zesłał mu Bóg.   Lecz znów usłyszał niewyraźny szept, rozglądał się daremnie poprzez gęsty cień, jakby ktoś obok cicho składał rym, a park odpowiadał jemu w liści drżeń.   — To zwidy chyba... albo leśny czar? — Chochliki stroją sobie ze mnie żarty? Pytał ciszę, zapatrzony w lasu jar, lecz echo wróciło w swój notes otwarty.   Gdy wszystko ucichło, westchnął cicho sam: „To tylko wyobraźni cichy głos.” I wzrok uniósł ku niebu ponad las, gdzie obłok niósł poezji lekki los.   Wtem przyszła myśl jak jasny letni brzask, a ołówek zatańczył w jego dłoni. „Szła ścieżką dziewczyna, piękna niczym blask, którą poranek w złotych barwach chronił.   Mówiła wierszem, jakby każdy krok był nutą zapisaną w leśnym śnie. Deszcz ozdabiał jej włosy, zakręcając lok, a słońce wplotło tęczę w jej jasny dzień.   Szła coraz wolniej poprzez mokry szlak, gdzie błoto więziło zmęczone nogi. Już nie płynęła lekko niczym ptak, lecz brnęła cicho przez leśne bezdrogi.”   Nagle poeta ocknął się ze snu, uśmiech rozjaśnił zamyśloną twarz. — Już wiem, kto szeptał tutaj pośród drzew... — To wena ci przyszła, właśnie ją masz.   Choć dzisiaj rymy były ciężkie jak kamień, a wers nie zawsze trafiał prosto w cel, to zabrał z parku przesłanie natchnień, by w domu stworzyć poetyczną biel.   Leszek Piotr Laskowski
    • @karenkaDziękuję 
    • @andrew Dziękuję za zaproszenie. :) Bardzo mi miło, że mój wiersz doczekał się własnej odpowiedzi. Pozdrawiam serdecznie! :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...