„Dom lalki”, znany także jako „Nora”, to dramat autorstwa Henrika Ibsena, napisany w 1879 roku. Utwór należy do najwybitniejszych dzieł nowoczesnego dramatu realistycznego i został wpisany na międzynarodową listę UNESCO „Pamięć Świata”. Akcja sztuki rozgrywa się w domu mieszczańskiej rodziny Helmerów i koncentruje się na Norze, żonie Torvalda, która z pozoru prowadzi szczęśliwe, dostatnie życie. Stopniowo ujawnia się jednak jej tajemnica – nielegalnie zaciągnięta pożyczka, dzięki której uratowała zdrowie męża. Wydarzenia te obnażają mechanizmy zależności, hipokryzji i pozorów rządzących małżeństwem oraz społeczeństwem XIX wieku.
Kulminacją dramatu jest decyzja Nory o opuszczeniu męża i dzieci, będąca symbolicznym zerwaniem z rolą „lalki”, jaką narzucali jej najpierw ojciec, a potem Torvald. Gest zamknięcia drzwi stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli w historii teatru, oznaczając bunt jednostki przeciwko ograniczającym normom społecznym. „Dom lalki” wywołał w chwili publikacji ogromne kontrowersje, zwłaszcza ze względu na krytykę tradycyjnego modelu małżeństwa i podporządkowania kobiet. Choć Ibsen podkreślał, że nie pisał manifestu feministycznego, dramat ten stał się jednym z kluczowych tekstów nowoczesnej refleksji nad tożsamością, wolnością i prawem człowieka do samopoznania.