Józef Wittlin jest znany między innymi jako autor powieści „Sól ziemi”, której akcja rozgrywa się w czasie I wojny światowej. Opisał on losy pewnego analfabety z ziemi huculskiej, Piotra Niewiadomskiego, który trafia do austriackiej armii i niespodziewanie musi stać się żołnierzem. W dziele pojawiają się też inni bohaterowie powiązani z Piotrem i jego życiem na różne sposoby.
Spis treści
To główny bohater powieści, około czterdziestoletni mężczyzna, który żyje na wsi na ziemi huculskiej. Piotr jest sierotą, jego matka pochodziła z Huculszczyzny. Ojciec był nieznanym mu Polakiem o nazwisku Niewiadomski, który nie zajął się wychowywaniem syna. Piotr cierpi na huculską kiłę, ma też krzywe nogi z powodu niedożywienia. Pracuje jako tragarz na kolei, ale bardzo chciałby awansować, co udaje mu się podczas wojny z powodu braku innych pracowników. Jest analfabetą, pobór do wojska musi mu odczytać żandarm. Komisja uznaje, że mimo swoich licznych dolegliwości Piotr może służyć w piechocie i tam go przydziela. W ten sposób Piotr zostaje żołnierzem podczas I wojny światowej w austriackiej armii. Wyrusza na Węgry z innymi żołnierzami. W domu zostawia ukochanego psa Basa, a także Magdę, kobietę, z którą żyje jak z żoną, chociaż jej nie kocha i nie ma zamiaru zostać jej mężem. Piotr ma specyficzny nos z powodu kiły, problemy ze wzrokiem i krzywe nogi.
To sierota mieszkająca w tej samej wsi, co Piotr Niewiadomski. Staje się jego partnerką, żyje z nim, jakby była jego żoną, chociaż Piotr nie ma zamiaru się z nią wiązać na stałe. Magda jest opisywana jako szczupła i drobna kobieta. Żyła z Piotrem, ale wstydziła się mówić do niego po imieniu. Wyznała mu, że mogłaby zostać jego żoną i kochać go, gdyby tylko tego chciał. To Magdzie Piotr powierzył opiekę nad swoim ukochanym psem, kiedy wyruszył na wojnę. Magda jest dla Piotra dobrą i wierną towarzyszką życia, mimo chłodu doświadczanego z jego strony.
To jedyna żywa istota, jaką Piotr darzył na świecie miłością. Był to potężny, starszy już pies zmieszany z wilkiem, a jego imię wzięło się od głębokiego głosu. Piotr uważał, że Bas był niezwykle inteligentny, zatem wstydził się przy nim zbliżać do Magdy. Bas wiernie go pilnował i poszedł z nim na dworzec, gdy Piotr wyjeżdżał. Zwierzę trzeba było siłą rozdzielać z jego właścicielem. Bas był psem doświadczonym, czujnym i wiernym, dlatego też Piotr niezwykle go cenił i zależało mu na nim.
To kapral z żandarmerii, który przynosi Piotrowi zawiadomienie o poborze do wojska. Próbuje poczuć się od niego lepszy, ale Piotr nie okazuje strachu przed wojną, co denerwuje Durka. Chce być lepszy od innych.
To przełożony Piotra, który pracował na stacji kolejowej i miał syna Tadzia. Awansował Piotra jedynie z braku innych pracowników, jednak w głębi duszy całkiem go lubił i nie chciał dla niego źle.
To wojskowy, który szkoli Piotra na Węgrzech. Spędził w wojsku ponad piętnaście lat, ale nigdy nie trafił na front. Zamiast tego szkoli nowych żołnierzy poprzez wzbudzanie w nich strachu. Jest okrutny i bezwzględny, okazuje ogromne przywiązanie do regulaminów, rozkazów oraz broszurek. Żołnierze panicznie się go boją. Bachmatiuk nie boi się śmierci, gdyż jest ona opisana w wojskowych regulaminach. Inaczej zachowuje się prywatnie, a inaczej przed żołnierzami. Jego obsesja związana z regulaminami często prowadziła jego podwładnych do śmierci.
To ksiądz ze wsi, w której żyje Piotr. Dopuszcza się grzechu, gdyż nie zaczyna bić w dzwony, kiedy do wsi przychodzi informacja dotycząca śmierci papieża. Nie wychodzi na dworzec, by pożegnać żołnierzy.
Aktualizacja: 2026-05-05 18:21:16.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.