Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
przydrożny kamień
zatrzymał jedną chwilę
zadumany


w dolinie zieloność
i żółte łubiny przez lata pobladłe
wstydliwie pod dachem
czerwieniąc się przycupnęła
wczorajsza chata

za przewróconym płotem
żuraw nad studnią
bez kundla stara buda
spod której czmychnął
zdziczały kot

w ganku bezpańskie drzwi
na oścież dla wędrowca
kulawa ławka staruszka
życzliwie kiwa się
od progu

nikt nie wita
Opublikowano

Temat podobny, lecz Ty jak zawsze piszesz poetycko o przemijającym ale dokonanym upływie czasu w malowniczym lecz smutnym obrazie aha jakoś dziwnie brzmi,, spod" dot budy, ale tak sobie myślę, że jak to kot zawsze znajdzie awaryjne wyjście.
Ciekawie to przedstawiłaś, gdyż może nazwę po swojemu,,smutna sielanka"

serdecznie i ciepło

13

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Widzisz, każdy inaczej patrzy i na swój sposób wspomina. Zawsze to, co było bliskie i wspaniałe, a teraz podupadło i oddaliło się, zawsze budzi chwilę melancholii; to nie musi być trwały smutek, to coś jak "a mnie jest szkoda lata..." :):):) ale z radością w jesień wchodzę :):):) a kot "spod budy" czmychnąć może :):)

Dziękuję.

Serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia
Opublikowano

chyba wkradły się smutki i pustka w te bezpańskie niczyje drzwi ...
zastanawia mnie dynamika wiersza, czego jest wynikiem odczuć, emocji ...?
to trudne do wypowiedzenia ... ale jest dynamika w zobrazowaniu...

tak odebrałam twój wiersz ...
Pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a Weronka wisiała...
:D
łoj, wisiała, i rzec dziwna - nie Lindy to robota beła
a co sie naumartwioł... ?
puty se ty kolcatki zełba nie zdion.
:)
Opublikowano

Krysiu
ten kamień taki dla mnie filozoficzny wieloznaczny
ta chwila może być rzeczywiście tylko chwilą której kamień był świadkiem ale czym jest chwila dla wieczności jest jej częścią z nich ta wieczność się składa
a chwila którą zatrzymał kamień może być tylko wiecznością

piękny wiersz

pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Serdecznie dziękuję i czuje się absolutnie zaszczycony, będąc dla Ciebie Bereniko inspiracją do tworzenia tak wyjątkowej poezji. Twój dyptyk to prawdziwie uczuciowe tornado na szachownicy. Czuć pośpiech, rwany rytm, instynkt ponad rozsądek. I jest to jak zawarłaś w utworze "piękne szaleństwo". Inspiracją dla Ciebie był mój wiersz "Chroń króla".  Mimo inspiracji są to zupełnie inne teksty. U Ciebie jest prawdziwa gra, u mnie myśl ciągnąca się przez cały utwór nad jednym skutecznym ruchem zabicia królowej. U Ciebie jest masa uczuć i tempa. U mnie zimny i zastygły klimat. Wręcz zajrzenie w psychopatyczny umysł, który widzi plan zbrodni idealnej na szachownicy. U mnie nie ma żadnych uczuć ani wątpliwości. Jest cel, który uświęca środki. U Ciebie jest "piękne szaleństwo serca" U mnie "zimne szaleństwo umysłu".
    • są takie minuty sekundy w których warzą się myśli  i ostatecznie dotąd Zło przyczajone wylewa się  szeroko    tamy klecone prowizorycznie  z resztek kultury zabiera zło wrogo bulgocząc i już nie ma  odwrotu do tego co było  słowa już dawno ze znaczeń wytarte  czyny zastępują okrutne pierwotne  skaczą sobie do gardeł   kto z sił opada zapada się  w czeluść bez oparcia i dna  potępiony jest deptany walczy tylko zło ze złem  choć to gdy trwa wydaje się nieosiągalne — ma swój koniec  bo wszystko ma swój koniec koniec nadejdzie wówczas  gdy z oczu spłynie krew zabraknie kłów i sensu   ktoś przetrwa będzie kręcił  głową w zdumieniu że doszło do tego po zgliszczach rozpocznie tułaczkę  oblizując rany pustymi oczami  widząc wciąż to co było co stracił    a co zmieniło wciąż będzie  do zobaczenia dla tych którzy  niepostrzeżenie na świat przyjdą
    • @Berenika97 Ten wiersz i kolejny który skończyłem dosłownie przed kilkoma minutami a wrzucę jutro tutaj. Wymykają się temu co do tej pory tworzyłem.  Ten ma akurat całą masę nawiązań do kultury masowej lecz jest zakorzeniony w mojej ukochanej Belle Epoque. I to prawda on pracuję obrazem i atmosferą. Dziękuję Ci Bereniko.
    • @piąteprzezdziesiąte Tak, ale chyba bardzo mocno musi trzymać się własnych autowymogów :)
    • @Leszczym Każdy niedoceniony za życia poeta ma szansę na nagrodę post mortem...

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...