Setna bajkowa wyprzedaż.

[Leszek Piotr Laskowski]

„Setna bajkowa wyprzedaż”

 

Sprzedam jabłko z tego drzewa,

gdzie kuszona była Ewa,

i dym z krzewu płonącego,

do Mojżesza mówiącego.

 

Dorzucę też to, co męczy —

garniec złota z końca tęczy,

smocze jajo, kwiat paproci,

lotny dywan i but koci.

 

Mam też lampę, a w niej dżina —

ponoć własność Aladyna.

I ten kocioł z Łysej Góry,

w którym wiedźma warzy chmury.

 

Mam husarskie wielkie skrzydła,

jakby komuś walka zbrzydła —

dla rycerzy, już z ironią,

do ucieczki przed pogonią.

 

Jest i laska, choć złamana,

samego Gandalfa Pana,

róg, na którym Wojski grał,

i kule z Ordona dział.

 

A do tego kwiatki z wianka,

który miała Świtezianka,

Borutowe rogi diable,

Wołodyjowskiego szablę.

 

Kupcie krzesiwo magiczne,

co sny daje fantastyczne!

Nabywajcie, nie czekajcie,

z tej okazji korzystajcie!

 

Ja wybrednych zadowolę,

wszystko kładę wam na stole...

A na koniec — to już cudy! —

tanio odsprzedam czołg „Rudy”!

 

Dziś na sprzedaż świat baśniowy,

jutro — rozum narodowy,

bo się najlepiej handluje

tym, co ludziom czar funduje.

 

Nie pytajcie, co jest prawdą,

co legendą, propagandą —

świat od wieków tym się trudzi:

kto najlepiej śni dla ludzi.

 

Bo największym skarbem przecież

nie są cuda na tym świecie,

lecz opowieść, bajek słowa,

co pozwala żyć od nowa.

 

Leszek Piotr Laskowski.

[Berenika97]

@Leszek Piotr Laskowski

 

Mocny i celny finał. Smutno brzmi ta przepowiednia o "wyprzedaży rozumu narodowego" na rzecz bajek i propagandy. Wiersz pokazuje, że choć kochamy mity, to granica między literacką magią a niebezpieczną iluzją jest bardzo cienka. Świetny tekst na dzisiejsze czasy.

 

Tak mnie zainspirował, że dopisałam własny eksponat do tej wyprzedaży:

 

Mam i pióro z orlej duszy,

co sumienia winno ruszyć,

czapkę, co to nam zginęła,

gdy się Polska w snach ocknęła.