Uwiedziony

[Witold Marek]

Znów szary, kleisty sen
o umieraniu.

Nad ranem grabarz sufit
boleśnie wkłada mnie
pomiędzy ściany.

Czuję ten zastrzyk nocy;
już pół dnia
szukam siebie.

Gołąb. Wydziobał
pechową kropkę życia.

Godziny:
stykają się szczelnie
gładkie bloki ze stali.

I ludzie.
Tylu - aż zimno.
Każda śmierć
w swoim kokonie.

[Ona_Kot]

świetny wiersz
przejmujący
pozdrawiam

[Gość]

cudowny wiersz zabieram do ulubionych pozdrawiam

[Anna_M.]

"... I ludzie.
Tylu - aż zimno..."

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"Cudowny" -?!!! Na pewno o to słowo Panu chodziło? :) A czy np. tarantulę nazwałby Pan słodką?
Bardzo dziękuję i pozdrawiam :)
[sub]Tekst był edytowany przez Witold Marek dnia 03-08-2004 13:57.[/sub]

[Bartosz_Cybula]

Wiersz nie jest bardzo dobry, ale mi się podoba. Czuję klimat
Pozdrawiam

[Łucja Barska]

jak dla mnie to końcówka najlepsza:) parę wersów które na trwałe pozostają w mojej głowie :)
pozdrawiam

[Witold Marek]

...i nie obeszło się bez edycji. Paradoksalne: najgorzej poprawiać wiersz wolny.

[teraa]

uwiodłeś mnie...

Tera

[Mariusz Polakowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O, to traumatyczne (to, co zostawiłem z wiersza). Jednak strofki/kadry, nieco odległe od siebie, jakby z rożnych odcinków filmu powycinane. Resztę historii muszę dowymyślać. W każdym razie chwilę traumy mi Pan sprzedał. Pozdrawiam, mp

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trauma nie jest fajna, więc z takiego "handlu" to chyba nie powinienem się cieszyć. Ale dziękuję za niepobieżne zainteresowanie tekstem i pozdrawiam.

[Tadeusz_Hutkowski]

Może trochę w kawałkach , ale całość i tak mi się podoba...

Pozdrawiam

Tadeusz

[Mariusz Polakowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To wolny rynek myśli. Ja tam bym się cieszył, że sprzedałem ;) Pozdr, mp

[Roman Bezet]

Nie będę sie wypowiadał o meritum - wiersz jest czytelny.
Poprawić mozna klarowność. Pominąć np. "golema", "gołębia".
Może tak jakoś:

Znów szary, kleisty sen
o umieraniu.

Nad ranem sufit
boleśnie wkłada mnie
pomiędzy ściany.

Czuję ten zastrzyk nocy;
już pół dnia
szukam siebie.

Godziny:
stykają się szczelnie
gładkie bloki z metalu.

I ludzie.
Tylu - aż zimno.
------------------------

Jestem uwiedziony :) (bez hec! - oczywiście - wierszem).

pzdr. bezet

[Witold Marek]

Skoro tak się ten golem nie podobał - trudno, niech odpadnie.
Wersje: z gołębiem i bez. W porządku.
A końcówka? Ona była pierwsza - prawie zaraz po obudzeniu; resztę dopisałem retrospektywnie po tygodniach. Ale to może tak jak z ziarnem: pęd rośnie w siłę, sucha skorupka nasienna odpada..?

Dziękuję za wszystkie komentarze; pozdrawiam.