Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

już nie umiem żyć bez ciebie
coraz bardziej niknę
wszyscy patrzą jak przez szybę
dalej gdzieś
gdy należy gadać mądrze
błysnąć imponować
coś by nagiąć wyprostować
nie ma mnie

a przy tobie wprost rozkwitam
jak tulipan z pąka
kolorowa realnieję
gdy się wtulam w ciebie
tutaj wreszcie jest bezpiecznie
choć twój sweter gryzie
ściągaj szybko teraz miło
cieplej jest

i bliżej

Opublikowano

Ejże! Fajnie i tak sobie myślę, że pośród tylu
kwiatów wybrałaś tulipana!! pewnie nie bez powodu - u niego
tyyle znaczeń!:)) Sciskam Babo z całej siły i może akurat się
kiedyś skusisz? Pozdrawiam! Cmok! Ewa.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Przykro mi, że wywołał przykre odczucia. Ja zawsze w takim przypadku, powtarzam sobie,
że nigdy nie jest tak źle, żeby nie mogło być gorzej i idę na duuże lody! Zwykle pocieszam
się szybko. Nauczyłam sie myśleć pozytywnie.
Dzięki za czytanie, uśmiechnuij się :))))
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tak, tulipany szybko przekwitają, ale za to wcześniej od innych zakwitają.
Co tam dużo mówić, nic tak nie grzeje jak silny męski tors i poczucie bezpieczeństwa
w jego ramionach. Dziękuję za miłe słowa i życzenia,
serdeczności
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Oj, Kusicielko! Nie mogę Ewuniu, ale serdeczne dzięki!
Tulipanek, bo tuli się do panków, i tulipanek, bo w ciepłym otoczeniu szybko rozkwita.
Powiem jednak, że chociaż wszystkie kwiaty są piękne, to najbardziej lubię jesienne astry!
Mają tyle kolorów i odcieni! Dziękuję za wpadnięcie, i za wszystko!
Ściskam
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a ja, przypomniałem sobie: "kwiat to liść, który oszalał z miłości"- ładne, ale niestety nie pamiętam kto to powiedział.

wiersz się podoba. :)

pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a ja, przypomniałem sobie: "kwiat to liść, który oszalał z miłości"- ładne, ale niestety nie pamiętam kto to powiedział.

wiersz się podoba. :)

pozdrawiam.
"kwitnie w cieniu mężczyzny", a jak przekwita to i cienia czasem zabraknie, widać niektórzy
mężczyźni lubią wąchać kwiatki w pączkach!
"kwiat to liść, który oszalał z miłości"- piękne określenie, zgadzam się z tym!
Kwiaty są piękne może i dlatego, że tak szybko mijają?
Dziękuję za czytanie i komentarz,
serdecznie - baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Hmm, ładne, ale brakuje mu jakiegoś błysku. Głównie ładunek emocjonalny. I nieszczególnie widzę, co by można tu poprawić. Napisał się jaki się napisał i niech mu będzie :) Takie +/-
Pozdrawiam
Adam
  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mniej więcej gdzieś przy Sobocie w weekendy było tam po robocie Z powodu Jasia Naszego kochasia Całą odwalał, bo przyniósł go bociek
    • @Nefretete o a to miłe porównanie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      emwoo to przecież prawie nastolatka gdzie mi starej babie do Niej Ale to miłe dziękuję  Miło że zerkasz pozdrawiam serdecznie @violetta
    • @Arnold Lane Rybak w Teatrze   Huczne oklaski wznoszą na scenę Spektakl zagrany, jak koncert z nut. Jakież w Aktorów wstąpiło marzenie – W górę wzleciały - kapelusze z głów.   Więc lecą tak świsty i aplauz wzruszony Niech blask ich dumy - za scenę niesie; Dyrygent liczy te tuziny gęb, Niechaj zachwyt we foyer rozniesie!   Aż Rybak wstaje i pyta;     „Czy leszcze biorą na chleb?”   Oburzy wnet się publika;  Choć nikt do gardła –     jemu nie fika, Pod nosem tak myśli: „Pan puknie się w łeb!” I do domów publika znika.   Ach, biedny ten Rybak,     co Błaznem sam jest – Gdy na strzępki go szarpią jak dzika Wilki srogie, tym winem spojone.   I jak ten Rzecki, z ogonem skulonym Wlecze po przednie miejsc futerały - Tak w ludzkie serce – będzie wpatrzony, Które chłodem odpowie niemrawym;     Jak wdzięk Izabeli,       gdy nie ma żony. A publika z niego zaśmieje…   Stanę wtem Ja — bez sławy na scenie - Rękę wyciągnę, gdy foteli las od grozy ustanie; I jeszcze raz, zapytam Ciebie:     „Czy leszcze łapią na chlebie?”
    • Twoje ciało pamiętam szybciej niż powinienem jakbym wracał drogą którą kiedyś już znałem gdzie oddech staje się cięższy gdzie skóra odpowiada wcześniej niż słowa uśmiechasz się przez sen   przestaję wierzyć że spotkaliśmy się pierwszy raz   najbardziej boję się jednak że to wszystko wymyślam   dotykam Twojej duszy ostrożniej niż ciała   jakby była czymś kruchym co już kiedyś trzymałem w dłoniach i zgubiłem   są w Tobie obrazy których nie rozumiem nagły smutek znajomy błysk w oczach cisza która nie jest obca   czasem patrzysz na mnie jakbyś pamiętała więcej ode mnie   jakby ciało wiedziało zanim zdążyliśmy się poznać kto już raz Cię...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...