Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 44
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Rachelko; teraz Twoja kolei, poetko ;) Dziękuję ciepło


Patryku; dzięki :)


Judytko; na tej stronie najpierw są prezentowane wiersze Piotra (Trampa), a potem moje.
Dziękuję za życzliwe słowa :)


Egze; Ty to jesteś swój chłop ;) a tak bym się chciał moczyć częściej ;D
A pomiędzy Jerzym i mną (z Trampem) byli jeszcze: Espena Sway, Tomek Piekło
i Marcin Gałkowski. Pewnie ktoś jeszcze, ale nie pamiętam. Pozdrawiam wdzięczną
jak nie wiem co grabulą


Tovuś; apetyczne? ;D Chruściel to ptaszek nielotek...
A Twoja duma mnie kręci, oj tak ;) dziękuję uśmiechnięty całą gębą


Rafale; ogromne dzięki :)


Beenie; mądre słowa i bardzo chciałbym gdzieś dopłynąć ;) Bardzo dziękuję


Wiesławie; żaden problem, bo to moja wina. Mogłem się przedstawić. Jeszcze raz dziękuję i
ściskam prawicę


Pchełko; dla takich momentów warto być w tych odrach i innych ;)


Egze; biję się w piersi, bo mogłem na orgu podać swoje prawdziwe dane i już


Espeno; tylko czekać aż wydadzą tomik odrzańsk-orgowo ;D Dziękuję :)


Pani Ewo; wszystko dzięki Pani i Pani Stasi :) dziękuję równie sercowo i szczerze


Bernadettko; daleko na mnie nie zajedziesz ;D Dziękuję stokrotnie i całuję rączki


Kasiu; bardzo dziękuję :) strasznie mi miło Cię gościć. Obyś niedługo też tam trafiła,
bo także zasługujesz


Latawczyki; zdjęcie jest wysyłane bonusowo w razie czego ;D Dziękuję serdecznie


Fanaberko; ;D Może i lepiej. Po Kmicie wypadam bladziuchno ;) Dziękuję i pozdrawiam
Pancusiowo


Trampie; dziękuję i gratuluję Ci cholernie mocno ;) to że jesteś przede mną mówi samo
za siebie


marianna; to oczywista oczywstość, chociaż żadnych zasług nie pamiętam ;) Dziękuję


Pancuś

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Marcinie,
serdecznie gratuluję!

I wcale nie uważam, że żenada - też się cieszę, że odniosłeś sukces i pięknie dziękuję za tę informację. Przy okazji poznałam "pocztówki" - ciekawe, jak długa jest tam kolejka.

pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pancolku
a wiesz, że ja nad tym Twoim "uniesieniem" nie przechodzę obojętnie
tak napisać, to może tylko Ktoś, kto grzeszy szczerością,
i Tuś mi bliski, może nawet bardzo bliski- Brachu
- jakby powiedział mój przyjaciel.
Pozdrawiam po raz n-ty
Wiktor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tova Ty tak na niepoważnie ;)
a ja na poważnie
u nas w elbląskiem często mówi się:- Gdzie jedziesz na grzyby,
do Chruściela, bo tam przepiękne lasy grzybowe;

Chruściel – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Płoskinia przy drodze wojewódzkiej nr i w pobliżu linii kolejowej Elbląg-Braniewo-Królewiec. W kierunku północno-zachodnim od miejscowości znajduje się węzeł drogowy Chruściel w ciągu drogi krajowej nr (dawna Berlinka).

a Pancolkowi nie dam spokoju za tą Odrę:))
albo tę:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...