Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Naprawdę Ci się podoba? E tam... naprawdę?! Z wrażenia spadłem z fotela,
jakby piorun mnie trafił. Ale uważaj, lepiej nie podchodzić za blisko ;)


tróp

poprawnie napisany tróp jest bardziej martwy
nie zwraca tak uwagi przechodniów

trupa przebiega się szybko oczami
tróp zatrzymuje na chwilę

można skorygować pozycję
poprawić śmiertelny grymas
niezauważalnie odchylić powieki
kusząc ciepłego motyla dłoni

  • Odpowiedzi 55
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tak, lokomotywa też była... na parę.
Za to tu dodatkowo wprowadziłem napęd, powiedzmy, że jonowy ;)
Dziękuję pięknie.
nie wątpię, że wiesz, że chodziło mi o sposób prowadzenia wiersza, ale Twoja odpowiedź, Kalosze, jest doprawdy rozbrajająca :D

pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Naprawdę Ci się podoba? E tam... naprawdę?! Z wrażenia spadłem z fotela,
jakby piorun mnie trafił. Ale uważaj, lepiej nie podchodzić za blisko ;)


tróp

poprawnie napisany tróp jest bardziej martwy
nie zwraca tak uwagi przechodniów

trupa przebiega się szybko oczami
tróp zatrzymuje na chwilę

można skorygować pozycję
poprawić śmiertelny grymas
niezauważalnie odchylić powieki
kusząc ciepłego motyla dłoni


Co Ty? Dlaczego Cię tak dziwi? Mnie czasem dziwne rzeczy potrafią się podobać. Dobrze, że nie spadłeś z fotela, bo byłoby hehe...na mnie:))))
"kusząc ciepłego motyla dłoni"...
:)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tak, lokomotywa też była... na parę.
Za to tu dodatkowo wprowadziłem napęd, powiedzmy, że jonowy ;)
Dziękuję pięknie.
nie wątpię, że wiesz, że chodziło mi o sposób prowadzenia wiersza, ale Twoja odpowiedź, Kalosze, jest doprawdy rozbrajająca :D
Dobra, dobra.. a kto mnie do takiej właśnie odpowiedzi doprowadził?
Ech, kobiety, kobiety... pokołyszą biodrami, westchną co rusz baaaardzo głęboko
lub pomrugają rzęsami, jakby im komar w zimie wpadł do oka
a potem dziwią się, że mężczyzna wychodzi z siebie zapominając
włożyć spodni :) Ale nie zawsze wszystko sprowadzało się do jednego,
czyli kobiety:


Noc buntuje, oddala. Bo o czym śni Adam,
że co rano się budzi ze sterczącym prąciem?
Marzyła mu się zebra? Otwarty pysk gada?
Młoda lwica w strumieniu o świcie na łące?

- Tak nie mogąc przeniknąć adamowych myśli,
Bóg wniósł w Dzieło Stworzenia niewielką korektę:
by lepiej kontrolować ów nadranny wytrysk -
podsunął Adamowi, kiedy śnił, kobietę.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Spadłem :) Ale niech będzie, że miałem zapisane dziś w horoskopie spaść z fotela:


tutaj jesteś!
w tych rozmazanych literach
pamiętnika


Ejże, wierzysz w horoskopy? Spadł mi kamień z serca. że nie moja wina ten upadek...

wciąż jestem
rozmazana od zawsze
na pożółkłych stronicach
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tak, ale wzrokowo, bo na przykład: "atramentową" a "ze mną" zupełnie inaczej brzmi.
Skoro zresztą piszesz o klimacie, to coś w tym musi być, w takich właśnie powtórzeniach ;)
Jak rodzaj mantry, wrzynającej się w podświadomość.
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Opętanie to to samo. Jeśli nie potrafimy kontrolować namiętności
i te zaczynają nad nami panować, można mówić o opętaniu.
Chyba nie masz świętego, co nie był kuszony przez Szatana,
który przybrał postać pięknej niewiasty (aha... koniecznie dziewicy,
choć ni diabła nie wiem, jak można to poznać na oko?)).
W wierszu nie ma mowy o tym, że to wszystko mówi Peel -
może to szept płynący z "zewnątrz"? "Gwiazdą cynamonową"
mogłaby być zarówno kobieta, jak i mężczyzna - może to nie on,
a ona właśnie kusi go od słów, aż po obłęd?

Wpływ demona na człowieka posiada kilka stopni. Pierwszym jest kuszenie, aby człowiek - często pod pozorem dobra - dokonał czynów, które w istocie sprzeczne są z wolą Boga i prawdziwym pożytkiem człowieka. Istnieją także zniewolenia przez złego ducha, które nie są całkowitym opętaniem, ale w jakiejś części ubezwłasnowolniają go. Najwyższym stopniem jest opętanie, czyli zawładnięcie przez złego ducha myślami, ciałem i zachowaniem drugiej osoby. Takie przypadki podaje Ewangelia.

www.epuls.pl/fw/1818622/egzorcyzmy-i-opetanie

Na tej samej stronce możemy przetestować, czy sami też nie jesteśmy opetani
(test na opętanie Leszka Żądło). Polecam!

Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Opętanie to to samo. Jeśli nie potrafimy kontrolować namiętności
i te zaczynają nad nami panować, można mówić o opętaniu.
Chyba nie masz świętego, co nie był kuszony przez Szatana,
który przybrał postać pięknej niewiasty (aha... koniecznie dziewicy,
choć ni diabła nie wiem, jak można to poznać na oko?)).
W wierszu nie ma mowy o tym, że to wszystko mówi Peel -
może to szept płynący z "zewnątrz"? "Gwiazdą cynamonową"
mogłaby być zarówno kobieta, jak i mężczyzna - może to nie on,
a ona właśnie kusi go od słów, aż po obłęd?

Wpływ demona na człowieka posiada kilka stopni. Pierwszym jest kuszenie, aby człowiek - często pod pozorem dobra - dokonał czynów, które w istocie sprzeczne są z wolą Boga i prawdziwym pożytkiem człowieka. Istnieją także zniewolenia przez złego ducha, które nie są całkowitym opętaniem, ale w jakiejś części ubezwłasnowolniają go. Najwyższym stopniem jest opętanie, czyli zawładnięcie przez złego ducha myślami, ciałem i zachowaniem drugiej osoby. Takie przypadki podaje Ewangelia.

www.epuls.pl/fw/1818622/egzorcyzmy-i-opetanie

Na tej samej stronce możemy przetestować, czy sami też nie jesteśmy opetani
(test na opętanie Leszka Żądło). Polecam!

Pozdrawiam.

hm no ciekawe, z pewnością taka wiedza jest dość potrzebna,
aczkolwiek pożądanie(kuszenie) jest jednak substytutem w tym wierszu,
to jest główna jego konwencja wg mnie, dziękuję za rozbudowane
wyjaśnienia:)ciepłoniaście
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Raczej właśnie taka a nie inna konstrukcja, rytm. Powtórzenia,
jakby uporczywe nawroty myśli. W każdym razie jedno jest pewne: mamy noc,
bo na końcu jest mowa o tym, że wstanie "chłodne" słońce.
Peel zacznie trzeźwo rozumować, a wtedy... pa, do następnej (pół)nocy.
Coś w tym rodzaju:


Oczerwienił grzechami świt spocone ciała.
Dotyk w palcach usycha, dojrzewają oczy:
leżą nagle spłoszeni. Zorza ich schwytała
nim zdążyli przed sobą uciec, skryć się w nocy.

Do widzenia.... kochana. Tymczasem... kochany
- ubierają brzask w słowa, w zwykłe gesty dzienne
gdy cień pierwszej topoli przypada do ściany
i dwa nocne zwierzęta w kątach chowa senne.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ładne! Po omacku bym tylko zmienił, bo to... podpowiedź :) Zresztą daj na haiku,
tam zaglądają najlepsi nie tylko w kraju, ale i na świecie haikowcy.
Na pewno coś podpowiedzą. Moje impro - najgorsze jakie może być,
bo wzięte z życia ;)


po balu -
piękna i bestia
bestia i piękny
Opublikowano

Witaj Boskie. Żeby nie było... podoba mi się, ale wiesz co - zupełnie mi do Ciebie to nie pasuje. Dobrze zauważył M.Krzywak, że "ktoś tu się popisuje warsztatem" (jak przekręciłem coś, przepraszam - z pamięci piszę)
Co prawda nie myślę, że się chciałeś popisać - raczej robiłeś sobie wprawki w brudnopisie (tak, jak pianiści "palcówki" czasem ćwiczą) i zaczęło Ci się podobać i dlatego ten wiersz tu jest ;))))

Nie staram się nic umniejszać, słowo. I nawet jeśli tak nie było, to tylko na Twoją korzyść działa. Ale, żeby do końca nie przesłodzić, bo mdło będzie, powiem Ci, że tytuł zupełnie mi nie pasuje.

Poszedłeś trochę na łatwiznę. ;) Opętanie, to szaleństwo, ale trochę innego rodzaju... niż w Twoim wierszu - zachęcam do obejrzenia filmu Skolimowskiego o tym właśnie tytule. Film ma co prawda ze 30 lat, ale wrażenie robi - jeśli nie fabuła, to choćby gra aktorów - polecam. :)
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie do końca jest tak jak mówisz. Taki wiersz wbrew pozorom jest trudno napisać, żeby
był w miarę oryginalny. Podaj mi podobnie napisany sonet? Ciężko będzie znaleźć a przecież napisano ich tysiące. co do tytułu... uwierz mi na słowo, że działa :)
Ktoś przez niego uciekł dosłownie na koniec świata, założył nawet osadę
ale to nie wystarczyło: błąka się teraz po wszystkich oceanach.
Jest kobieta, która przeczytawszy go szukała mnie tak długo, że siedzi właśnie
w drugim pokoju i... o, znowu mnie woła :)
Czy trzeba mi czegoś więcej, na potwierdzenie tego, że sonet jest przynajmniej...
trafiony? Oby już nie.

Pozdrawiam.
Opublikowano

Naprawdę nie umniejszam wartości Twojego dzieła. Wręcz przeciwnie, pisząc o wprawkach miałem na myśli to, że - udowodniłeś, że prostym sposobem można zrobić wielką rzecz. "Prostym" oczywiście w rękach kogoś, kto się zna na rzeczy. To tak, jak obserwowanie wprawnego muzyka - przebieranie palcami wydaje się błahostką w jego wykonaniu, Dopiero przy własnych próbach przekonujemy się w czym rzecz :)
Do miłego.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tu nie chodzi o technikę, tylko o to, żeby napisać trochę inaczej.
Powiedzmy chcemy napisać 10 sonetów i co, mają mieć w kółko ten sam rytm?
Rymy? To najłatwiejsze w dobie, gdzie można je znaleźć w Internecie.
Układ... najlepiej być spoza układu ;) toteż mogą się rymować od przodu
do tyłu, na zameczek, żaden problem.
Ale rytm to coś takiego jak encefalografia, coś bardziej osobistego niż zdjęcie w dowodzie.
Piszemy więc jakiś, powiedzmy francuski, potem angielski, klasyczny włoski i wreszcie... swój :)

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Rafael Marius był silny wiatr, tak się nie czuło:) woda 23 stopnie, nagrzana, dopisała w kąpielach:) ratownicy fajni, na początek poszczują muzyczne ze słonecznego patrolu i na zakończenie pracy:) trzeba przyznać, że Niemców jest 60%, a Polaków 40%. Ustka wg mnie i Dębina piękna z plażami, w porównaniu z tymi plażami. W Dębinie bardzo mi się podobała plaża, lasek tylko brudny.  @Rafael Marius same plotkary te baby z sanatorium, lepiej się ich wystrzegać:)
    • Znów poczęstowałeś mnie  Swoim sercem  Smakowało jak kiedyś   Jak soczyste truskawki Rozpływające się w ustach I marzeniach zbyt słodkich   O niekończących się zbiorach Pierwszych pocałunków Mamy znów cały koszyk   Mamy jeszcze  Sezon na miłość  
    • Двери и мебель в едином стиле https://profildoors-center.ru/emalevye-dveri 5 футбольных полей https://profildoors-center.ru/contacts Двери экошпон: особенности, преимущества и как выбрать идеальный вариант https://profildoors-center.ru/alyuminievye-dveri Дверная ручка https://profildoors-center.ru/kupe 7 790 ? Стильное и функциональное решение для разделения и зонирования пространства https://profildoors-center.ru/vhodnye-dveri
    • instynkt nie kocham cię jak ogień. ogień jest zbyt posłuszny własnemu głodowi. nie kocham cię jak morze. morze od wieków powtarza tę samą liturgię, jakby pamięć była falą, która nie umie się zatrzymać. nie kocham cię jak noc. noc zawsze przychodzi jak ślepiec, który zna drogę, nawet kiedy udaje zagubienie. ja kocham cię inaczej. jak zwierzę, które uciekło z nazwy i nie wie już, czy biegnie, czy jest biegiem. jak wiatr, który rozszarpał się o góry i niesie w sobie odłamki własnego kierunku. jak rzeka, która zgubiła źródło i zamiast początku ma tylko ruch, który nie pyta o powrót. noszę cię w sobie. nie w sercu. serce jest tylko mięśniem, który udaje bóstwo. noszę cię głębiej. tam, gdzie nic nie jest nazwane i nawet cisza nie ma pewności, że jest ciszą. tam pamiętam jeszcze dźwięk twojego śmiechu odbity od szklanki stojącej na kuchennym stole, jakby szkło na chwilę uczyło się człowieka. gdy odchodzisz, świat nie pustoszeje. świat gęstnieje. jakby wyschło powietrze między przedmiotami. na stole zostaje odcisk po szklance. mały krąg niepewności. i przez chwilę nie wiem, czy dotyk ma jeszcze prawo cofać się w siebie. ściany zacieśniają się wokół moich oczu, jakby dom próbował nauczyć się widzenia moją pamięcią. powietrze zapomina, jak być powietrzem, i obsuwa się w ciężar. czas warczy za mną jak ranna suka, która nie rozumie własnego pościgu. nie chcę cię na zawsze. na zawsze to tylko żer dla tych, którzy mylą zastygnięcie z bezpiecznym domem. chcę cię tak, jak pusta przestrzeń domaga się krzyku, żeby rozpoznać własne krawędzie. czasem myślę, że gdybym cię naprawdę odnalazł, musiałbym nauczyć się tęsknić od początku, jakby pamięć nigdy nie istniała. może dlatego nigdy nie przestaję cię szukać. jeśli kiedyś zniknę, nie szukaj mnie w fotografiach. będę ukryty w rzeczach, które nagle staną się zbyt piękne, żeby były niewinne. bo moja miłość nie umie umierać. zmienia tylko ciała, jak zwierzę, które porzuca swoje ślady, kiedy zaczynają mówić za dużo. wraca, jak wracają zwierzęta do miejsc, których nigdy nie opuściły, nawet jeśli już nie pamiętają dlaczego. instynkt nie zna pożegnań.          
    • @Berenika97   Nika:)   czasem nie fale nas niszczą tylko to   że przestajemy wierzyć iż gdzies jeszcze istnieje stały ląd .   pyszny wiersz:)   Twoja poezja to już bardzo wysoki poziom.   wiesz przecież o tym:)   pozdrawiam:)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...