pocztówka spod limby
-
Ostatnio w Warsztacie
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Poet Ka 3 839
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Maniuś
Urodziłem się tuż po pierwszej wojnie światowej w Poniatach – rodzinnym gnieździe Poniatowskich herbu Ciołek. Dzisiaj, kiedy nie ma mnie już na tym świecie od niemal czterdziestu lat, moja wnuczka może łatwo sprawdzić w internecie i przeczytać mądrości, że to wcale „nie z tych” Poniatowskich. Ale jak to nie z tych? Skoro z Poniatowskich herbu Ciołek, to przecież, że z tych! Ziemia Zakroczymska była w czasach szlacheckich ważnym ośrodkiem, miejscem kontaktów z władzami królewskimi. Było tam wielu królewskich urzędników.
Jako malec zupełnie się nad tym nie zastanawiałem. A gdy podrosłem, „zostałem” mieszczaninem i robotnikiem. Czasy powojenne były łaskawsze dla chłopów i ludzi pracy. Wtedy niechętnie mówiło się głośno o tym, że przodkowie mieli jakiś herb albo walczyli w narodowych powstaniach. Takie tajemnice lepiej było trzymać w domu.
Gdy byłem jeszcze chłopcem, przenieśliśmy się ze wsi do miasta. Położone było nad piękną, szeroką rzeką, która swoje źródło miała daleko na Kresach. Zamieszkaliśmy na terenach podmiejskich. Ich urok polegał na tym, że na niewielkim kawałku ziemi można było prowadzić własne, tycie gospodarstwo.
Mieliśmy tam wszystko: trochę pola, konie, krowy, owce, kury, indyki i kaczki. Mama i tata nie opływali w luksusy, ale byliśmy samowystarczalni. Żyliśmy z płodów ziemi i z tego, co sami wyhodowaliśmy. Tatuś dodatkowo zarabiał na handlu końmi, a mamusia wkładała całe serce i czas w hodowlę drobiu. To był nasz bezpieczny świat.
Do szkoły nawet lubiłem chodzić. Najbardziej ciekawiła mnie historia oraz polska literatura. Często jednak wygrywało we mnie zwykłe, chłopięce lenistwo. Zdarzało mi się rzucić tornister za przydrożny płot i uciec z kolegami z klasy na wagary. Mówiło się wtedy, że bumelujemy. Całe dnie spędzaliśmy na kąpielach w rzece i zabawie w gęstym lesie.
Mimo tych ucieczek, sporo ze szkoły zapamiętałem na całe życie. Miałem dobrą pamięć do wierszy i piosenek. Uwielbiałem recytować „Powrót taty” Mickiewicza albo bajkę „O Janku, co psom szył buty”. W dorosłym życiu chętnie śpiewałem stare melodie: „Jarzębinę czerwoną”, „W pielgrzymiej szacie”, „Malowany wózek” czy "Czarną morową".
W głębi duszy byłem jednak samotnikiem. Największą radość sprawiało mi... siedzenie na dachu przydomowej szopy. Mogłem tam spędzać godziny, wpatrując się w niebo i obserwując krążące nad domem gołębie.
Wszystko zmieniło się, kiedy poznałem Klarę. Bardzo zbliżyliśmy się do siebie i od tamtej pory staliśmy się już na zawsze niemal nierozłączni.
Edytowane przez Poet Ka
wstawienie ilustracji (wyświetl historię edycji)1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 49 odpowiedzi
- 1 032 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 883 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 467 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 462 wyświetleń
-
- 24 odpowiedzi
- 742 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Perykles · Opublikowano
Myślałem że ktoś za mną idzie Przyjdzie czas Przyjdzie śnienie Atomowy las A wokół radości brak Tak ma być? Tak to urządził Pan? Gryzie mnie to iż płynę fatalną rzeką Zwaną piekło Kolory stały się ciemne Relacje bolesne Teraz każdy chce naprawiać Upiększać Bez zatrzymania Zamiast dać to wieczne pytanie starości Odkryć można jak myślę wiele zależności Kiedy to zapytać przeszłości Niektórzy przedtem przeszli przez odwyk Radość się wskrzesza Od tego pokolenia Wiemy co mówią drzewa -
Przez jjzielezinski · Opublikowano
@Berenika97 Krótka, ale bardzo piękna miniatura. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński -
Przez jjzielezinski · Opublikowano
Bardzo ładny wiersz Karenko. A czy myśli za dużo i za bardzo wymieszane? A może tak ma właśnie być? ;) Nikt nie jest w tym ziemskim życiu alfą i omegą - niezależnie od doświadczenia, choć oczywiście warto od czasu do czasu posłuchać rad, ale ostateczna decyzja należy do Twórcy -było nie było- INDYWIDUALISTY. :) Trzymaj się i twórz dalej - zwłaszcza rymowaną poezję! Bardzo Ci kibicuję. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński -
Przez jjzielezinski · Opublikowano
Przepiękny, świąteczny wierszyk. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński -
Przez jjzielezinski · Opublikowano
@karenka Nietuzinkowy, piękny i pełen ponadczasowej wiedzy wiersz. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się