W kołysce myśli ukojona
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Ay_ 2
Choć znałem już drogę,
znów skręciłem w złą stronę.
Zagubiony
patrzę w Twoje oczy
i tonę.
Zachłyśnięty zapachem
czuję Twój dotyk,
nurkuję w bezdechu,
błądząc powoli
po bezkresach ciała.
Wznoszę się i opadam,
a szept Twojego oddechu
mami moje uszy.
Miłości,
co błogością mnie odmieniasz
i słodkim smakiem
porywasz na manowce -
pozwól mi zbłądzić i
znów zmylić drogę.
2
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 49 odpowiedzi
- 1 789 wyświetleń
-
- 45 odpowiedzi
- 888 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 618 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 700 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 1 387 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
No nie ma wyboru :) Pozdrawiam! -
Przez Michał Pawica · Opublikowano
]WIELKA FLAMANDZKA[ "Κάτω από το .40 δεν υπάρχει λαός. Πάνω από το .50 δεν υπάρχει Θεός" - Φ. Νίτσε, Ο πρωκτός του Ζαρατούστρα Flamandki idą w tan, nie mówiąc nic Nie mówi im nic niedzielny dzwon Flamandki idą w tan, nie idąc w noc Flamandki to nie mówiący typ Idą w tan, bo mają dwadzieścia lat Wiek, gdy musisz zaręczyć się Zaręczyć, by móc wziąć ślub Ślub, byś dzieci mieć mógł Tak uczyli rodzice nas Mnich, i Eminencja sam Arcykapłan, co w katedrze jest Dlatego tak, dlatego tak idą w tan Flamandki Flamandki Fla- Fla- Fla- Flan Idą w tan, nie idąc w dreszcz Nie idą w dreszcz w niedzielny dzwon Idą w tan, nie roniąc łez Flamandki nie ze łzawych są Idą, bo minął trzydziesty rok A to rok, gdy dobrze pokazać, że Wszystko dobrze, dzieci rodzą się Jak chmiel i żyto w krąg Że dumą rodziców są I Mnicha, i Eminencji, co Kapłanem tu w katedrze jest Dlatego tak, dlatego tańczą wciąż Flamandki Flamandki Fla- Flo Flamandki idą w tan, nie brnąc w śmiech Nie brną w śmiech, w dzwonu broń Nie brną w śmiech, bo śmiech to grzech Flamandki nie mają zmysłu doń Tańczą wciąż, choć już sześć dych - Dostojny wiek, czas pokazać, że Dobrze jest, wnuki wyszły ci Jak chmiel i żyto w szkle Wszystkie spowite w czerń Jak Mnich, Eminencja Jej Co w klasztorze pędzi też Dziedziczą ją, jak tan ten Flamandki Flamandki Fla- Fla- Flen Flamandki dą w tan, choć minęło lat sto A nasz sto musisz wykazać się Pokazać, że umiesz wychylić szkło Z chmielu i żyta, co utrzymało cię Idą w sto pas do przodków, w ten sam dzwon Co mnich, a nawet Ekscelencja, co Archiprezbitrem post mortem zrobili go I dlatego idą jeszcze raz w tan, to szkło Idą w tan, choć nie chce zgiąć się krzyż, Zdjąć się krzyż, ten wielki dzwon Wziąć ten krzyż, krzyż lżejszy niż Tan tan, tan ten po zgon Flamandki Flamandki Fla- Fla- Pa pa Pavulon... (MAŁY GATSBY) 'Out stultum caedis Out stultorum caedebas" M. Aurelius, Ars philosophiae. Maraton, mar-a-ton Mara, Mara, Marathon Dołącz się, włącz się w maraton nasz Zawsze idziemy w tan, gdy muzyka gra Dołącz do nas, pod ręką maraton masz Tan, tan, za nocy i dnia Tan, bo wokół lat dwudziestych ryk Ryk, bo w wannie skończył się gin Lecz w W-D-O-W-D i odkupienie win Do sławy szlak i mocny życia łyk Lindbergh, Liberty Dzwon Wciąż niemy film, gra Al Capone Czarny, Czarny Poniedziałek, upadek giełd Lecz ty wciąż w tańcz, tańcz, nieważny געלט Maraton, mar-a-ton Mara, Mara, pij ten bełt Dołącz się, włącz się w maraton nasz Zawsze idziemy w tan, gdy muzyka gra Dołącz do nas, pod ręką maraton masz Tan, tan, za nocy i dnia Tan, bo w nas lat trzydziestych jęk Jęk, bo wokół gonitwy zgiełk Buster ma kamienną twarz, lecz Charliemu świat pękł Kupony, slamsy, z Frankensteina piekł Adolf wszedł za to z Hindenburga trup NEP i zboże dorodne jak elektryczny słup Zadzwoń do brokera i miętusy kup Maraton, mar-a-ton Mara, Mara, cię rżnął głup! Dołącz się, włącz się w nas Zawsze idziemy w tan, muzyka gra Dołącz, pod ręką masz Tan, tan, za nocy i dnia Tan, bo wokół lat czterdziestych dym Dym, bo trąby sławy grzmią tym Co nadchodzą, kładąc rym, Gdzie Dachau, Hakenkreuz, i Gott mit Ihm "Ósmego dnia stworzył Bóg Grzybć", Jako ersatz Trwać wyst. Oppenheimer, R.!!! Pokój słodki tak, jak twa mać Więc tańcz jeszcze tańcz, nim oddasz życia ster Maraton, mar-a-ton Mara, Mara, Marathon Maraton, maraton Mara, Mara, mara zer Dołącz, włącz się w maraton nasz Zawsze idziemy w tan, gdy muzyka gra Dołącz, pod ręką maraton masz Tan, tan, za nocy i dnia Tan, bo wokół lat pięćdziesiątych śpiew Śpiew bo jednak po coś była ta krew I już sześćdziesiątych swing prawom wbrew I siedemdziesiątych piasku gniew Następnych z Wall Street wilczy zew Potem Stadion X, dalej koniec World I pracujący bez cztery L Wszystkich na Mars wyśle Elon nas Przyjemność dla mas, wdzięki z Only Fans, Więc tańcz, wtańcz nas w ten radosny czas! Maraton, maraton Mara, Mara, Mara, but by was! Dołącz, włącz maraton nasz Zawsze w tan, gdy gra Dołącz, masz Tan dnia Więc idź w dym, dym jak Rzym! Rzym, więc zaświadcz życiem swym, gdzie Krym. Tan, bo lat dwudziestych skamla pies Pies, bo dni kres Kres, bo bój ma gest Gest choć, choć krwi dość jest Tan lat skamla jak pies Pies, bo kres Kres, bo gest Gest choć, chodź, jest -
-
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
@Poet Ka Zdaje mi się, że wiosna i lato odmładza, a jesień i zima - odwrotnie, pozdrawiam :) -
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się