Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wysłałem już do administratorów list w tej sprawie, ale zapewne nikt nie raczy go przeczyytać, więc spytam Was: czy chcielibyście, żeby utwory umieszczone w działach: Limeryki, Dramat, a może też Tłumaczenia wierszy znanych czy Palindromy wyświetlały się na liście utworów danego użytkownika, w której na razie jest poezja, proza i haiku?

Czekam na opinie.

Opublikowano

o ile pamiętam to limeryki kiedyś były wyświetlane.
dla mnie nie ma to większego znaczenia.
zwłaszcza na forach bez limitu na które trafia twórczość
nie przemyślana całkiem i tylko zawala miejsce
u kolekcjonerów takich to tekstów.
bo jak się ma tydzień czasu na wiersz
to co innego.

pozdr.

Opublikowano

Zdecydowanie chciałbym.

Nie po to pieczołowicie, jak osioł, zaznaczam, jak dawno temu było przykazane, limryki znakiem [Limeryk], żebym teraz musiał używać całkowicie niewygodnej opcji "Szukaj".

Nie ma zresztą powodów, by takie rzeczy nei wyświetlały się na karcie.
Haiku tez się pisze krótko, a na karcie jest - może by więc i limeryki tym dopieścić?

Opublikowano

Wiecie, co? Ja chyba też jestem za. Przynajmniej będzie widać, kto się rozwija pisząc inne formy poezji i prozy, a nie tylko kisi się w sobie tylko znanym słoiczku i zbiera za to laury, bo ma wszystko opanowane do perfekcji.
Ale jeśli nic się pod tym względem nie zmieni, to przeciez świat się nie zawali (chyba).

Opublikowano

Haiku zostały w tym przypadku, nie wiedzieć czemu - "wyróżnione", bo znajdująsię na tej liście. Ale, czy mają większe znaczenie od limeryków? Nie sądzę. To sprawa raczej subiektywnej oceny tego, kto tak zrobił. Być może haiku wydaje się dla Niego czymś bardziej wartościowym.
Jeśli chodzi o mnie - nie dokonywałbym tego rodzaju klasyfikacji. Dlatego jestem za.
A może w grę wchodzi brak miejsca? Tego jednak nie wiemy.

Opublikowano

W grę wchodzi zapewne obawa, że niektórzy
użytkownicy mogą zniszczyć to forum ilością swoich
utworów. I nikt niczego nie znajdzie.
A można przecież zwyczajnie poprosić aby dokonali
przeglądu swojej twórczości. I zostawić
najlepsze utwory.
Choć z drugiej strony jak się przyjmuje 15.000 użytkowników,
z czego połowa to martwe dusze, to nic dziwnego,
że ma się problemy " z brakiem miejsca ".
I jeszcze jedno.
Trzeba rozwiązać ten problem po ludzku. A nie krzyczeć
od razu, że jak się nie podoba to " spieprzajcie dziady ".
Jestem za przywróceniem
limeryków.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      niestety z wiekiem ta sztuka staje się trudna , pomimo że mamy to wrodzone i jako dzieci otwarte wszystkie zmysły, ucisk społeczny i psełdo nauka sprawia że cieżko przestać myśleć a co się z tym wiąże coraz trudniej spać. a jeszcze jakieś niedorozwinięte ludzie grożą że cie zamkną, za samoleczenie lub brak pieniedzy i pracy. Masz prawo do życia ale kup sobie wodę do picia.
    • @Berenika97 dziękuję bardzo pozdrawiam serdecznie 
    • Mam zaklęcie: Olewam to - taka reakcja organizmu Tak jest, tak odcinam się szybko od głóbców Szybciutko czuję ich, zanim o nich wiem Krzyczy mi głowa, ostrzegając przed trądem Nieczysty! Nieczysty! Nieczysty!   myślą w innych kategoriach, nie znają jak plami zła myśl nieodpowiedzialnie używają słowa, znaczenie wodząc  na pokuszenie, na stracenie i trąd z tego, trąd jest z nich   bawią się w znawców dobrego z natury nic to, niczego takiego Sekstus nie zobaczył bawią się w znawców złego z natury to też ułuda i mgły, ulicznych grajków  kłamców poetów, etyków-trądu świat
    • Słowa ranią słowa zabijają Po raz kolejny zabiłeś mnie...   Autor fotografii: M. Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Co powiedziawszy, rozejrzał się wokoło. Najpierw spojrzał w lewo i za siebie, następnie w prawą stronę i za siebie raz jeszcze. Tak, jakby oczekiwał czyjegoś przybycia, względnie widział coś lub kogoś, co było - lub kto był - awidoczne bądź awidoczny dla oczu Mrocznego Lorda. Wspomniany prawie nie zwrócił na to uwagi, niemal zupełnie skoncentrowany na swojej złości z powodu straty miecza świetlnego. Powód irytującego dlań uśmiechu jego dawnego mistrza stał się dla Sitha zrozumiałym dopiero wtedy, gdy otaczającą ich przestrzeń naznaczyły swoim pojawieniem się - a tym samym swoją obecnością - postacie mistrzów Jedi, którzy wskutek intrygi, uknutej przez Darth'a Sidious'a, a zarazem wskutek jego własnej zdrady,  stracili życie na początku wojny klonów. Chciał zadrwić, ale Moc, która przywróciła równowagę jego umysłowi, zamknęła mu usta poczuciem wstydu. Znacznie przewyższającego ten, kiedy został pokonany przez Obi-Wana na wulkanicznej Mustafar i kiedy leżał bezbronny, utraciwszy możliwość dalszej walki.    - A ci? - zastanowił się na widok trzech osób, które pojawiły się jako ostatnie - kilka chwil za mistrzem Yodą.     - To założyciel naszego zakonu - Obi-Wan skłonił się nisko przed Jezusem - i budowniczy naszej świątyni. Po czym dodał, zwracając Vaderowi energię kpiny:    - Czyżbyś go nie rozpoznał?     Dwie pozostałe postaci - kobieta i mężczyzna - zbliżyły się doń, trzymając się za dłonie. Zachowując całkowite swobodę i spokój zupełnie tak, jakby nic o nim wcześniej słyszały. Jakby emanujący odeń Mrok robił na nich żadne wrażenie ani wywarł jakikolwiek wpływ. Zupełnie tak, jakby go wcale nie czuły. Dopiero podszedłszy blisko, rozdzieliły się i obeszły go wkoło, ruszywszy w przeciwnych kierunkach.    - Darth Vader - blondynka w szatach Jedi ni to stwierdziła, ni zapytała.    - Zdrajca nad zdrajcami - dorzuciła, spojrzawszy na towarzysza. - Mężu?    - Żono - przybyły wraz z nią mężczyzna odwzajemnił równie spokojne spojrzenie.     - Pora ci na spotkanie z Mocą - emanacja Obi-Wana uśmiechnęła się po raz następny.       Kartuzy, 26. Lutego 2026 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...