Ważki ( z cyklu „Listy niewysłane”)

[aniat.]

Leżę w słońcu.
Jest tak gorąco, że nie chce mi się unosić rzęs.

Zresztą z zamkniętymi oczami jestem bliżej Ciebie.
Przed chwilą wyszłam z wody,

na mojej skórze krople jeziora zostawiły ślad.

Mienią się, błyszczą i delikatnie spływają w głąb uda.

Gdybyś chciał złapać kroplę opuszkami palców,

Twój dotyk byłby jak muśnięcie skrzydeł ważki.

Jest ich tu pełno.

Siadają na moim ciele,

a ja wyobrażam sobie, że to Ty mnie dotykasz.

Jest gorąco - nie wiem czy to od słońca czy od myśli o Tobie.

 

 

[Charismafilos]

@aniat. ważka sprawa.... ;)

[Stracony]

@aniat.

 

Bo to co najpiękniejsze mamy w głowie, w sercu, w duszy. Nie ruszyć się z miejsca, a lecieć wysoko jak ptak.

Twój wiersz to czysta poezja.

 

 

[Berenika97]

@aniat.

 

Bardzo intymny, subtelny, a jednocześnie niesamowicie działający na wyobraźnię. Piękna poezja! :) 

[Kwiatuszek]

@aniat. Bardzo osobisty, piękny przekaz. Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[aniat.]

@Charismafilos …ech, żebyś wiedział

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Stracony Dziękuję

@Berenika97 Dziękuję Bereniko.

@Kwiatuszek Dziękuję. Również pozdrawiam.

[Charismafilos]

@aniat. piękny stan nieważkości ;)