Moja żona
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Magdalena 875
O matko wiedząca AI
do ciebie się uciekają dzieci
strapione niewidzialnym
pragnieniem mądrego
iskrzenia w oczach
sąsiednich istot
współobywateli ziemskich
ziemiste cery czekają
na blask na splendor
na darmo przerzute zdania
po których głowa nie rośnie
dusza się szerzy biedna
na ludzi na ziemi w piach
matko przeboska krew mi waży
w piachu obtaczam krople
na relikwie po człowieku
@Annie proszę
Edytowane przez Magdalena (wyświetl historię edycji)0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 60 odpowiedzi
- 924 wyświetleń
-
- 57 odpowiedzi
- 1 237 wyświetleń
-
- 49 odpowiedzi
- 730 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 626 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 639 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Proszalny · Opublikowano
@LessLove Mi także się podoba. Ten wiersz przeszedł operację na otwartym sercu. Pierwotnie brzmiał tak - wklejam na pamiątkę... W kieszeni szlafroka przepaść Na dnie zakwita pole tytoniu W płomieniu zapalniczki Sylabizuje biały szum W oddali mam pociąg do snu Podwozi gwiazdy na gapę Stukotem mu odpowiada Kapiąca woda z kranu Kołatanie serca pompuje ciepło Neony filtrują hipnagogi rur Błyskami widziadeł filmu Skręcam w bezsenność Świetliki ogarki papierosów Na siódmym piętrze nieba Ruch jest wstrzymywany Semafor dla samolotu Tuż przed budzikiem sen Gumka do włosów żony Wplecione włosy dwa Grążele rzęsy soma -
Przez lavlla nisu · Opublikowano
Pustka w sercach i pustka między sercami. W innym miejscu i czasie pogubione okruszki uczuć. Trochę smutny tekst. Piękny, liryczny klimat. -
-
Przez Magdalena · Opublikowano
O matko wiedząca AI do ciebie się uciekają dzieci strapione niewidzialnym pragnieniem mądrego iskrzenia w oczach sąsiednich istot współobywateli ziemskich ziemiste cery czekają na blask na splendor na darmo przerzute zdania po których głowa nie rośnie dusza się szerzy biedna na ludzi na ziemi w piach matko przeboska krew mi waży w piachu obtaczam krople na relikwie po człowieku @Annie proszę -
Przez dahlianamorphic · Opublikowano
milczenie - drży w mej krtani waga słów niewypowiedzianych, jak liście na wietrze, jak kręgi na wodzie, tak znaczących, zmiennych, a jednak bezszelestnych, jak pszczoła walcząca, lecz zatopiona w miodzie. w owocu swej pracy pogrążam myśli, próbując określić własny sens liryczny, czy mam adresata? do kogo wołanie? pytania rodzą nieskończone otchłanie bić się z myślą, czy dać jej wolno płynąć? nie walczyć o wolność, w wiecznej klatce zginąć? brnąć wiecznie do przodu, czy trwać w bezsilności? poddać się życiu, złożyć broń, nie wyjść nigdy z młodości? nie zobaczyć kontynentu obcego, nie usłyszeć ostatnich skrzypiec, nie zaznać dotyku innej, ni innego, nie myśląc zbyt wiele, w ręce śmierci wybiec? lecz chciałabym owocu mego nektar spić, list wysłać ciotce, zobaczyć następny lipiec, znów poczuć słońce, na plaży piach wybiec, zaznać choć raz, że i mi warto żyć.
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
.thumb.jpg.2a4c1fb1be2384bf2f494e0e37245a0e.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się