Niewidzialność

[aff]

 

Pan Wołodymyr wygląda jak mój ulubiony

wychowawca ze szkoły podstawowej. Coraz

większe podobieństwo wraz ze zmianą

w czasie. Trudno więc nie zadać sobie

zapytania: z jakiego powodu — mentalność?

Pochodzenie? Czy też był komikiem? Mój

wychowawca doceniał starania, inwencję,

potrafił zobrazować problem, nie skreślał

nikogo i motywował. Przez lata nas otwierał

jak stos identycznych żołnierskich konserw.

Wybrał mój koncept na logo harcówki. Bronił

przed pierwszym publicznym ostracyzmem,

gdy krzywo powiesiłam gazetkę z samych

białych panoram, i za to, że miała przestrzenie

jak hale beskidzkie, bo doceniał, że Kotarz

kreśliłam z pamięci, a największe, że jeszcze

próbowałam pomóc w matematyce Anetce,

która i tak potem z nas pierwsza umarła.