przy dym

[Czarek Płatak]

przy dym

 

pod żarówką lep na muchy 

psyche łuszczy się odpryskiem

krzesła dwie ławy koperek 

gałęzie grusz i jabłoni 

śpiewają lato przez okna 

 

góra na linii zachodu 

truskawki w śmietanie z cukrem 

psia buda szopy krzywizna 

wieczoru jak krople deszczu 

łupinek od słonecznika

 

topole za płotem pole

tutaj madonny z głośnika 

na rowie żaby swój koncert 

grają w pasikonikach cień 

ciem już ganiają świetliki

 

dlatego zostań od dawna 

strzelistość malw i kapliczki

aksamit lody bambino

daj zgrzeszyć mi po odpuście 

pod kuźni podcieniem petów

żar w nocy upale pływa

 

lipiec w następnym sezonie 

a ja odejdę z innymi 

dzień dobry wszystkim dobranoc 

spode łba z wzruszeniem ramion 

rzeką ze srebra aniele 

stróżu mój i zdrowaś mario

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane Niedziela o 16:41 przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[Mitylene]

@Czarek Płatak ten wiersz odczytuję jako wspomnienie dawnych czasów, kogoś kto być może żegna się z życiem, ale ma jeszcze przed oczami te przeplatające się wspomnienia...One nakładają się jak obrazy w kinie, klatka po klatce...Podoba mi się forma wiersza, ta ukazana fragmentaryczność, to daje taki ciekawy klimat. Pozdrawiam Czarku

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

[Annna2]

@Czarek Płatak piękny, poezja Czarek.

To fruwające wstążki przystrojonych kapliczek warmińskich i majowe 

odmawiane Maryi Mateńce.

I lato gorące i wszystko. I wszystko to co piękne

 

[bazyl_prost]

chyba nikt nie żegna się z życiem to taki sielski przelot@Mitylene

[Gosława]

Piękny jest ten wiersz 

Ja straciłam dar opisywania tego co było 

A może już wszystko zostało powiedziane? 

Tym wierszem się zachwycam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[bazyl_prost]

@Gosława żeby wspominać trzeba mieć wsparcie ducha świętego

[Gosława]

@bazyl_prost o widzisz to i on poszedł w pizzz 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - piękny wiersz - warto go czytać i upajać się jego poezją -  

                                                                                                                Pzdr.

[Berenika97]

@Czarek Płatak

 

Niesamowity, gęsty klimat polskiego lata. Czuć w tym wierszu ten lepki, nocny upał, zapach koperku i dymu. Pięknie, choć z lekkim ukłuciem w sercu, uchwyciłeś ten moment zawieszenia między dziecięcą nostalgią a dorosłym przemijaniem. A także  ciekawa jest gra  między sacrum (kapliczki, odpust, zdrowaś mario) a profanum (grzech pod podcieniem kuźni). Świetny miks sielanki z melancholią!  Piękna poezja! 

 

[aff]

Właściwie mniej dzieci chyba rodzi się w lipcu, bardziej, że zostają poczęte. Takie jakby wakacje, na które może wracasz, gdyby istniało wszystko tak jak dawniej.

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.