Światło-czułość

[Mitylene]

@Berenika97 piękny dialog bliskości na dwa spojrzenia. Czuć to przenikanie dwóch dusz, tak sobie bliskich, że cisza zamiera...

[Berenika97]

@lena2_

 

Bardzo dziękuję!  Wzajemnie! Serdecznie pozdrawiam. 

@Mitylene

 

Bardzo dziękuję!  "Cisza zamiera" - to piękne podsumowanie. Serdecznie pozdrawiam. 

@Poet Ka @piąteprzezdziesiąte   

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

[wiedźma]

@Berenika97  dialog dwojga ludzi,  delikatny,  czuły , imntymy - niemal dotyka zmysłów. Piękny wiersz o pięknych duszach. 

[Berenika97]

@wiedźma

 

Bardzo dziękuję za tak miłe słowa!  Serdecznie pozdrawiam. 

 

@Marcin Tarnowski

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Aleksander Hoorn

 

Dziękuję za komentarz i za to, że potraktował go Pan z taką uwagą i rzetelnością.

 

"Harmonijną, zrównoważoną wymianą energetyczną" - to określenie mówi mi więcej o własnym wierszu niż cokolwiek, co sama potrafiłam o nim pomyśleć. Pisałam intuicją, a Pan przyszedł z narzędziami i pokazał, co ta intuicja zbudowała.

Takie czytanie jest dla autora rzadkim darem.

 

Serdecznie pozdrawiam. 

[Stukacz]

@Berenika97Przepiękne.

[Aleksander Hoorn]

@Berenika97 Cała przyjemność po mojej stronie.

 

Jedna rzecz w utworze podaje w wątpliwość główną jego ideę i wprowadza nierzetelne psychologicznie treści.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Oczekiwanie "braku oczekiwań" jest również "oczekiwaniem".

Ciepło to ruch cząsteczek (o tym mówi fizyka, bez meta-), który musi być przekazywany dalej, gdyż inaczej jeden z dwóch elementów układu się przegrzeje i przestanie działać.

Miłość bezinteresowna, "nie żądająca"  to tylko punkt startowy. Miłość to nie jest jednak sama relacja, ale jej paliwo. Relacja bezkosztowa, z punktu widzenia inżynierii emocji, to ułuda. 

Inkryminowana przeze mnie fraza przechyla się niebezpiecznie w kierunku destrukcyjnych założeń.

Legitymizuje specyficzne pasożytnictwo, na które podmiot sam się zgadza, umniejszając się do roli jedynie dawcy. Ta miłość daje wolność tylko jednej stronie, druga musi się maksymalnie zniewolić.

Finalnie wiedziesz do wniosku że cała reszta (to, co się w wierszu spełnia) jest nagrodą za przezroczystość.

Najlepsze byłoby "ciepło, które po prostu jest". 

Proszę wybaczyć dywagację poza wierszem.

I nie ma potrzeby mówić per "Pan".

 

AH

 

[Berenika97]

@Stukacz

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)

@Andrzej P. Zajączkowski

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

[Berenika97]

@Aleksander Hoorn

 

Dzięki za tak dogłębną i intelektualną analizę!

Zgadzam się z Twoim "inżynieryjnym" spojrzeniem na relacje - w realnym życiu taka asymetria i bycie wyłącznie dawcą to faktycznie droga do wypalenia związku.

 

Ale poezja rządzi się innymi prawami niż psychologia.

Wiersz to często zapis chwili, tęsknoty, a nawet tej pięknej, choć naiwnej ułudy bezinteresowności. Podmiot liryczny ma prawo do destrukcyjnych założeń.

 

Cieszę się jednak, że ten tekst wywołał u Ciebie tak ciekawą, termodynamiczną refleksję! :))

 

Serdecznie pozdrawiam. 

[Berenika97]

@Jedyny sens  

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

[Czarek Płatak]

Rozpuszczają się w sobie tak bardzo, że przestają być dwojgiem, a zaczynają być jednym doświadczeniem, które nie potrzebuje granic.

[Berenika97]

@Czarek Płatak

 

Bardzo dziękuję!  To, co napisałeś jest piękne, i jednocześnie to mój pogląd na miłość i definicję człowieka. :) 

Serdecznie pozdrawiam.