wycofany z obiegu

[Migrena]

 

 

 

 

 

nie było momentu

było nagłe rozhermetyzowanie sensu
w połowie słowa

zostałem
jak organ
którego ciało już nie potrzebuje

twoja nieobecność
ma temperaturę ciała
siada naprzeciwko
i powoli przepisuje mnie na siebie

a ja wypluwam składnię
która smakuje obcym metalem
jakby moje usta były tylko
głośnikiem dla cudzego nagrania


spokój nie zniknął
został wycofany z obiegu
został tylko jego brak

gęsty
pracujący pod skórą
jak cisza
która przeżyła własny powód

dzień mnie nie budzi
dzień mnie znajduje
w martwym punkcie mechanizmu
między sprzężeniem ''po co''
a atrapą jutra
która przestała mrugać

miejsca po tobie
nie są ranami
rany mają kierunek

to jest otwarcie
które nie prowadzi nigdzie

nic się nie goi
bo nie ma już
co wracać do całości

jest tylko trwanie
wysokie napięcie bez źródła

materac ma pamięć kształtu
ale brakuje mu danych
co noc próbuje nas ulepić z kurzu i potu
wypluwając błąd za błędem
jak drukarka 3D
karmiąca się własnym odpadem


świat działa dalej
to jest jego najgorsza właściwość

ludzie mówią
język jeszcze im wierzy

rzeczy trwają w rygorze
nieludzkiej geometrii


tylko ja
zostałem przesunięty poza siebie
wypatroszono mnie z treści
zostawiono oprzyrządowanie

serce to tylko awaryjne zasilanie
pustego hangaru

myśli to pętla w martwym kodzie
nadpisują próżnię
która nie zostawiła nawet cienia

oddech
plądruje mi klatkę piersiową
jak szabrownik 
w domu
w którym wyniesiono już nawet ściany


czas nie płynie
czas naciska

rozciąga mnie wzdłuż sekund
aż zaczynam się rozszczepiać
i w tym stanie
jeszcze jestem tylko szumem
w miejscu, gdzie kiedyś stał człowiek
zakłóceniem, którego nikt
nie zamierza naprawić

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 6 godzin temu przez Migrena (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

  Peel pięknie opisuje swoją rozpacz, jeśli w ogóle można postawić jedno słowo przy drugim - piękno przy rozpaczy, to jak piękny cmentarz. Gryzą się te słowa ze sobą, śmiertelnie.

To wiersz, w którym rozpacz została rozebrana z emocji i zostawiona w czystej formie – jak mechanizm działający bez powodu.
Piękno nie łagodzi tutaj bólu, tylko go konserwuje, jak zadbany cmentarz, na którym wszystko jest na swoim miejscu – oprócz życia.

 

Trzymaj się, Jacku.
Choćby pióra - ono czasem jeszcze pamięta, jak się nie tonie.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Migrena... całość tak daje po.. łbie... szczególnie cyt. jw. że chciałoby się takiego kogoś utulić i może wyciągnąć z dołka, który bezsprzecznie jest wyczuwalny.

Takie dołujące treści, są wynikiem chwil - może miesięcy - danej osoby, w których nijak nie może się odnaleźć.

Cóż można... mnie osobiście znany jest taki stan, bo każdy z nas ma swoje tory życia, wąskotorówki, czy ścieżynki,

na których nie wszystko układa się tak, jak by się chciało.

 

... kolejne wersy, które.. gniotą.. czytacza, ale on - czas, naciska w wielu tematach.. taki powariowany  świat.

Migrena... nie każdy dzień jest idealny, ale w każdym dniu, można odszukać miłe chwile.... weź to do serca.

Pozdrawiam.

 

[Berenika97]

@Migrena

 

Ten utwór to niemal kliniczny zapis rozpadu tożsamości po stracie. Dokumentujesz to , co dzieje się z Tobą, gdy nagle znika druga osoba. Używasz języka surowego, technicznego, jakby to była awaria. Organ bez ciała - uczucie zbędności, materac - jak drukarka 3D, myśli - błędy w systemie - to świetne metafory.

 

A natura nieobecności jest żywa, ma temperaturę i siada naprzeciwko - jest jak pasożyt.

 

Słowa stają się „cudzym nagraniem” - poczucie wyobcowania, bez relacji z drugą osobą, komunikacja traci fundament. Pozostaje tylko „szum”.

"Czas nie płynie, czas naciska" - to metafora o depresyjnym działaniu czasu, który staje się ciężarem.

Wiersz jest wyjątkowo smutny, o byciu „przesuniętym poza siebie” . Człowiek fizycznie jest obecny, ale psychicznie czuje się jak błąd w nieczułym świecie.

 

Wiersz jest gęsty od niesamowitych metafor - tak, jak u Ciebie, a z każdym słowem czuć szczerość.

 

Świetny tekst!

 

[bazyl_prost]

@Migrena fajne te przemyślenia, czytam i odkrywam że życie nie może zniknąć