Gesty

[Berenika97]

Pamiętam gorączkę tamtej chwili,

gdy świat był jeszcze miękki jak glina,

a twoje spojrzenie

zostawiało na nim ślady.

Nasze milczenie wisiało w powietrzu

jak duchota zamkniętego pokoju -

niewidzialne,

a jednak gęste od znaczeń.

Kiedyś ocalę te urwane gesty,

złożę je po cichu w dni,

które wymknęły się nagle -

bez śladu.

Dziś została tylko ścieżka

rozpływająca się w zmierzchu,

jakby czas cofnął dłonie

i zabrał nam drogę spod stóp.

[andrew]

@Berenika97

...

homo sapiens 

 

real nie wystarcza

myśli 

często w innym świecie 

to co widzi czuje 

to fragment 

świadomości 

 

lubi bawić 

się obrazami 

umysł nie próżnuje 

tam przebywa 

gdy obecność 

jest zbyt ...

wczoraj 

jak w kalejdoskopie 

różne wersje 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Gesty jedynym śladem istnienia, który oparł się zapomnieniu...

 

Świat był jak glina.

Twoje oczy rzeźbiły.

Dziś tylko kamień.

 

Pozdrawiam

[Marek.zak1]

Refleksyjny i nastrojowy wiersz. W młodości ten świat jest miękki i można go i drugiego człowieka kształtować, jak to u Pigmaliona się zdarzyło. Ten wpływ bywa często niefajny, bo wielu chce kształtować uległość i posłuszeństwo, a taki przypadek, jak w My Fair Lady to raczej rzadkość. Czy te gesty z przeszłości warto składać, to do dyskusji, bo z jednej strony stresy, z drugiej edukacja.  Fajny wiersz, jak zresztą wiele Twoich:). M

[Jacek_Suchowicz]

gesty - jaka wspaniała wieloznaczność

są te z dzieciństwa młodzieńcze lepsze

gesty dorosłych już o czymś świadczą

 

gesty rodzących pierwszych uczuć

bywa urwane albo w rozkwicie

i te dojrzałe wpisane w sercu na całe życie

 

pozdrawiam

[Lenore Grey]

@Berenika97 

Bardzo miękki wiersz, pięknie