Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Bereniko, cieszę się, że tu jesteś. Niech światło zmartwychwstałego Jezusa w Tobie nie gaśnie. Jesteś spontaniczna, a przez to autentyczna. Morską latarnię, w której mieszkasz, widać z daleka.

Dla Ciebie i Twojej rodziny życzę szczęścia, bo ono jest najważniejsze. Miłość jest tylko przypisem, bo kiedy znika szczęście, nie ma też miłości - albo odwrotnie ;) Słowa, słowa... warto je wypowiadać, gdy ma kto słuchać.

Opublikowano

                                  "Może to podczas Twojej bliskość ciało jakby zatracało swoją spoistość i staje się całkiem przenikliwe, jakby rozrzedzone. coraz bardziej. Prawie znikające w Tobie.Moja dusza jest zanurzona w Tobie i wypełniona Twoją czułością, Tak bardzo delikatną, subtelną i jednocześnie potężną, zawierającą moc, przed którą drży wszechświat.

                                   Cisza powolność i przenikania moc.

                                   Czuję się jak ziarnko piasku, które zagarnęła fala oceanu. I niesie w swą głębię, nieznaną, nieskończoną.

                                   Jest jasność, ciepło, łagodność. Taki ogromny spokój, nie ma odczucia czasu ani materii. 

                                    Jest niekończona przestrzeń, od której nie jestem  oddzielona mimo mojej maleńkości. I teraźniejszość, która jest wiecznością" 

                                                                             nd.1 III 87 g. 11:15 Alicja Lenczewska  Świadectwo

Opublikowano

Witaj - i wciąż się uczę słuchać. - warto się uczyć słuchać i rozumieć innych -

            Dzięki za życzenia  - Tobie również życzę pogodnych ozdobionych

            uśmiechem Świąt Wielkanocnych  - 

                                                                                       Pzdr.serdecznie.

 

Opublikowano (edytowane)

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam. :))) 

 

Niech blask PoetKi nad nami zaświeci,

Gdy fraza natchniona przez duszę przeleci.

 

 

 

@andrew

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. 

 

Nim złoty promień wieczność otworzy,

Przyjmij ten świat, co darem jest Bożym.

W każdym uśmiechu i w każdej łzie,

On zawsze Ciebie prowadzić chce.

@iwonaroma

 

Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam świątecznie! :) 

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję! :))

 

Choć zając kica i woda się leje,

Ja w inną stronę niosę nadzieję.

Pędzla nie chwytam, jaj nie maluję,

W spokoju ducha Świąt wypatruję.


Nie dyngus mi w głowie, nie psoty i żarty,

To czas na refleksję był dla mnie otwarty.

Z rodziną wkoło, w miłości splotach,

Ważniejsza bliskość niż barwna pozłota.


W głębokiej zadumie, przy wspólnym stole,

Taką tradycję w Wielkanoc wolę.

@Proszalny

 

Bardzo dziękuję! Pozdrawiam świątecznie!

 

Latarnia nie wie, że świeci - dopóki ktoś jej o tym nie powie. Dziękuję, że powiedziałeś. Niech i Twoje światło nie gaśnie. :)

 

 

Edytowane przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję! Rozumiem to doskonale.  Pozdrawiam. :) 

@Myszolak

 

Bardzo dziękuję za te przemiłe słowa.  Pozdrawiam świątecznie. :)

@viola arvensis

 

Bardzo dziękuję! 

 

 Dziękuję z całego serca za te piękne słowa. Twój komentarz bardzo mnie poruszył - takie refleksje są dla mnie najpiękniejszą nagrodą. Zgadzam się w pełni-  droga duchowego rozwoju nigdy się nie kończy, i to właśnie w niej jest jej największy dar.

 

Świątecznie pozdrawiam. 

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję!  Świątecznie pozdrawiam. :) 

@lena2_

 

Bardzo dziękuję!  Właśnie w Gronie Rodzinnym  są najpiekniejsze! Świątecznie pozdrawiam. :) 

@Jacek_Suchowicz

 

Bardzo dziękuję!  To niezwykłe świadectwo...   

Świątecznie pozdrawiam. :) 

Opublikowano

@Mitylene

 

Bardzo dziękuję!  

 

 Cieszę się, że wiersz dotknął czegoś głębszego. Świątecznie pozdrawiam. :)

@Nata_Kruk

 

Bardzo dziękuję!  

 

Inspiracją była Ewangelia św. Jana (20, 11-18) , spotkanie Marii Magdaleny ze zmartwychwstałym Jezusem.

 

Świątecznie  pozdrawiam. 

@Waldemar_Talar_Talar

 

Bardzo dziękuję!  

 

I chyba nigdy tej nauki nie skończymy - i dobrze! Dziękuję za tę piękną myśl.

 

Świątecznie pozdrawiam. :) 

@wiedźma

 

Bardzo dziękuję!  I wzajemnie. 

 

 Święta mijają, ale zostaje to, co najważniejsze - nadzieja, że miłość jest silniejsza niż wszystko, co nas dzieli. Że warto być blisko, słuchać i wybaczać. I że światło, które zapaliliśmy w tych dniach, może trwać w nas znacznie dłużej niż sama
uroczystość.   Świątecznie pozdrawiam. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ulewa   o deszczu z  użyciem  szumiących Staff pisał    miarowy i równy tak szemrał kroplami    Twój - chlusty i cięcia z ukosa tak obmył   dał życie
    • Koniec zwiedzania na dziś on orang hutan i ja istota dua kaki spojrzeliśmy sobie w twarz   Almayer's Folly biały człowiek i opium jego dom w dżungli   Dwóch procent w genomie brak by w łóżku leżeć na wznak  
    • I choćbyśmy grały te same akordy, zawsze będzie pół tonu różnicy. Może moje pianino jest rozstrojone, a może Ty nie grasz dla mnie, kiedy ja komponuję jedynie dla ciebie.
    • Być albo nie być - w tym kwestia istotna: Czy szlachetniejszą ideą jest cierpliwie znosić Strzały i pociski straszliwego losu, Czy też za broń chwycić  przeciw smutków morzu, I, stając w szranki, im kres położyć?  Umrzeć – śnić; Nic więcej: Snem swym światu ogłosić, że kładziemy koniec Serca rozterkom albo życia ciosom, Które dziedziczy ciało: oto jest spełnienie, Którego wszech winien żądać. Umrzeć – spać; Śnić  nawet może...– Lecz drąży niepewność: W tym śnie zatraty, sny jakie nadejdą, Gdy zrzucimy z siebie powłokę śmiertelną? Muszą nam dać czas na namysł – to szacunek, Co czyni z bytu długiego  - nieszczęście: Bo czemu cierpieć nam czasu bicze i obelgi, Ciemiężcy razy,  ludzi dumnych wzgardę, Ból niespełnionej miłości, z praw kpinę, Urzędów bezwstydne, zuchwałe szyderstwa, Które cierpliwi od niegodnych znoszą, Jeślibyśmy wreszcie  spokój mogli znaleźć W ostrzu sztyletu? Kto znosiłby trudy, Znoił się i pocił pod  życia ciężarem, Gdyby nie lęk przed tym, co ze śmiercią przyjdzie -  Nieznanym krajem, z którego porządków Żaden człek nie wraca - to spina zamysł, I sprawia, że nam dorzeczniej znosić takie ciosy, Niż zbiec ku innym, których wciąż nie znamy? To ta świadomość nas czyni tchórzami, To tak radosny rumieniec zamiarów Skrywa chorobliwy, blady nalot myśli, A przedsięwzięcia wagi wiekopomnej Zmieniają koryto pod tym  naporem I zrzekają się prawa do miana - Działania.
    • @obywatelDobrej nocy, dziękuję :)     @Natuskaa  Dziękuję :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...