Już cię nie opuszczę

[viola arvensis]

O kochana moja
tak mi źle jest z tobą!
I jakże mi dobrze,
że mam tylko ciebie.
Jesteś moim życiem,
i jesteś żałobą,
nikomu cię nie dam,
nigdy nie pogrzebię !

Dokąd mam uciekać?
Tylko w twe ramiona!
Choć gdy jestem blisko
tulisz tak, że dusisz.
Kochasz mnie najmocniej,
chociaż jesteś oschła,
patrzysz lustrem w oczy
wzajemnością kusisz.

Tyś mi była matką,
przyjaciółką, siostrą
a nawet kochanką
w noce nieprzespane.
A kiedy tonęłam
byłaś brzytwą ostrą ,
ciebie się łapałam
i z tobą zostanę!


Na kolanach wracam
klękasz obok miła,
wbijasz martwe oczy
w nich piekło miłości.
Trzymasz mnie kurczowo
w tobie moja siła.
Już cię nie opuszczę
moja Samotności!

 

Edytowane 4 godziny temu przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

[LessLove]

@viola arvensis Piękny utwór. Precyzyjna konstrukcja, lekkość, obrazowanie, fabuła... Bardzo rezonuje w moim sercu i wyobraźni. Dziękuję. 

[viola arvensis]

@LessLove Bardzo to miłe! Pięknie dziękuję :)

[andrew]

@viola arvensis

Super...już kojarzyłem,

ale 

...

samotność 

nie zatrzymała się na długo 

zobaczywszy ciebie 

pożegnała się bez słów 

 

taka jesteś 

 

oglądnęła się jeszcze 

zrozumiała 

jej czas się skończył 

 

a ty 

ty uśmiechem 

rozsunęłaś zasłony 

otworzyłaś okno 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego popołudnia 

[Poet Ka]

@viola arvensis barokowe!

[viola arvensis]

@andrew Ładnie napisałeś, z pogodą, optymizmem i ciepłem :)

Dziękuję ślicznie. 

@Poet Ka ja jestem stara dusza to i takie u mnie pisanie ;)

Dziękuję :)

[Poet Ka]

@viola arvensis piękne!

[viola arvensis]

@Poet Ka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Poet Ka]

@viola arvensis barok to zabawa formą, konceptem, dodatkowo głębia postrzegania.

[viola arvensis]

@Poet Ka to prawda. Mało kto pamięta lub też zagłębia się w takie rzeczy. 

Ukłony dla Ciebie.

[Andrzej_Wojnowski]

@viola arvensis

 

Samotności, skarbie,
mam z tobą ciężary,
bo tulisz tak czule,
że mam ciągle ciary.

 

Chcę od ciebie uciec
Wracam jak bumerang.
Toksyczna z nas para,
Wczoraj, jutro, teraz .

 

Niby mnie wykańczasz,
Niby psujesz wszystko
ale jak cię nie ma,
wokół pustka tylko.

 

 

pozdr.

 

[viola arvensis]

@Andrzej_Wojnowski bardzo udany kawałek

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

O samotnosci można pisać w nieskonczoność, to wdzięczny temat - tak samo jak miłość.

Serdecznie pozdrawiam i dziekuję za śliczny wiersz pod wierszem.

[Lenore Grey]

@viola arvensis

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Świetne!

[viola arvensis]

@Lenore Grey ciesze się, że Ci się podoba. Ten fragment i dla mnie jest szczególny

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Serdecznie Cię pozdrawiam.

[Berenika97]

@viola arvensis

 

To jest piękny i bardzo prawdziwy wiersz.

 

Samotność jako jedyna stała. Opisujesz samotność  jako pełnoprawną relację. Z jej paradoksami, z jej toksycznością, z jej czułością. "Tak mi źle jest z tobą, jakże mi dobrze że mam tylko ciebie" - jest to opis pewnego stanu. 

Znowu zrobił ogromne wrażenie. Pozdrawiam. 

[viola arvensis]

@Berenika97 serdecznie dziekuję za Twój uważny i wrażliwy odbior. 

Jesteś prawdziwa koneserką wierszy

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pzdr.