Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@viola arvensis

Super...już kojarzyłem,

ale 

...

samotność 

nie zatrzymała się na długo 

zobaczywszy ciebie 

pożegnała się bez słów 

 

taka jesteś 

 

oglądnęła się jeszcze 

zrozumiała 

jej czas się skończył 

 

a ty 

ty uśmiechem 

rozsunęłaś zasłony 

otworzyłaś okno 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego popołudnia 

Opublikowano

@viola arvensis

 

To jest piękny i bardzo prawdziwy wiersz.

 

Samotność jako jedyna stała. Opisujesz samotność  jako pełnoprawną relację. Z jej paradoksami, z jej toksycznością, z jej czułością. "Tak mi źle jest z tobą, jakże mi dobrze że mam tylko ciebie" - jest to opis pewnego stanu. 

Znowu zrobił ogromne wrażenie. Pozdrawiam. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski Wiersz z górnej półki.  Pozdrawiam. 
    • @Stracony Tzw. Zachód wypiął się na nas. O czym świadczą  - generalskie gwiazdki na skale Gibraltaru ... To bardzo miło, że efekt uboczny mojej pasji ma takie działanie :)   Dziękuję za komentarz, pozdrawiam. 
    • @Na liniach czasu Piękny, jakby napisany " szeptem" wiersz. Dołączam do słów @Poet Ka - to bardzo niebanalna metafora. Nawet jeśli się nie zrozumie to zostaje " pyłek oddechu"  - dla mnie to wspomnienia.  Pięknie napisane. Pozdrawiam. 
    • Link do piosenki:     Z wdziękiem odejdę zapłakany Z melancholią, z westchnieniem Odejdę z sobą niepoznany Z niespełnionym marzeniem   To dal niezgłębiona – błyszcząca Ciągnie mnie, nęci blaskiem Jednak jak burza niepokojąca Gnębi głośnych piorunów trzaskiem   Dziś ostatni dzień nadzieją przemawia Wśród drżeń serca – krucho Lecz wysłuchania uparcie odmawia Jest dziwnie, jest smutno, jest głucho   I płacze serce, a dusza jak morze Samotne, ciche – a w głębi Pieni się miłość i choć hoże To się z sercem w bólu zazębi   Błądzi szept, straszy wieczną szkodą Odparty przez umysł wierzący Lecz posępny i z cienia swobodą Płonie, to ja – wciąż marzący      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję ci serdecznie za ten wierszowy komentarz - miłej niedzieli życzę -                                                                                                                                               Pzdr. Witaj - bo łzy to nie tylko smutek czasem wyzwalają uczą zrozumienia - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości -                                                                                                                                                                              Pzdr.spokojnym porankiem. Witam - miło mi że tak pozytywnie czujesz ten wiersz - dziękuję  -                                                                                                                     Pzdr. i życzę udanej niedzieli . @Poet Ka - @Andrzej P. Zajączkowski - @Benjamin Artur - @Posem - dziękuję uśmiechem - 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...