Jedwab i wełna

[beta_b]

Póki jest lato - chcę chodzić w jedwabiu,
a szorstkie wełny na zimę zostawiam.
Słońce mi pieści skórę a jedwab
muska i chłodzi. Sny pozostawia.

Gdy będzie zimno, wiatr w sercu hulał,
wełna ochroni skostniałe ciało.
Szorstkie doznania zleją się w jedno.
Wełna - nie muślin, byle mnie grzała. 

Zima nadejdzie wcześniej czy później,
a ja nazbiem garść wspomnień z lata.
To jak zapasy - wiśnie w słoiku -
nakarmią ducha. Sił będę miała.