Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

koń nie idzie 
na śmierć
jego ciało 
jest przyprowadzane
skrzypce i pieśń 
nad zwłokami
rytualny taniec 
gdy trzewia
wciąż parują
to nie śledziona
to codzienna
przemoc
w słoiku 
z formaliną

Opublikowano

@hollow man

 

Twój wiersz robi wrażenie.

Koń jest tylko "ciałem" a nie istotą.

Zestawiłeś sferę wysoką z biologiczną dosadnością ( parujące trzewia). Czy to krytyka kultury, która przedstawia przemoc jako rytuał i nadaje temu artystyczny wyraz?

Jednak najbardziej przejmujące jest zakończenie - przemoc zakonserwowana w formalinie. Oswoiliśmy okrucieństwo, zamknęliśmy je w słoiku i zrobiliśmy z niego eksponat.

 

Tytuł nie jest pewnie przypadkowy - czy to nawiązanie do tego, co widziałeś w Aarhus? Do wystawy w muzeum ARoS?

 

 

Opublikowano

@Berenika97

Tak, słoiki stoją w ARoS.

Bjørn Nørgaard jest autorem.

Do tego wyświetlają film.

Jest na youtube, ale wrażliwszym odradzam. Takie rzeczy zostają w głowie.
Dziękuję, Bereniko. To wydarzenie z 1970 r. Wtedy wywołało dużo protestów. Może też należy to czytać jako komentarz do tamtych burzliwych czasów. A może do dzisiejszych, gdy na ekranie oglądamy wojnę jak te słoiki.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...