Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

„Wolna myśl”

 

Pchnij umysł w ciszę — tam, gdzie myśl dojrzewa,

gdzie prawda nie krzyczy, lecz cierpliwie czeka.

Mówią ci, jak myśleć, jak patrzeć, jak śpiewać,

jakbyś sam nie umiał odróżnić człowieka.

 

Nie wrzask jest siłą myśli, lecz jej ciche trwanie,

gdy człowiek sam przed sobą staje bez zasłony;

bo łatwo tłum prowadzić w gotowe otchłanie,

trudniej ducha ocalić od mody i strony.

 

Namawiają, byś stał się odbiciem ich twarzy,

byś uwierzył w ich słowa bez cienia zwątpienia.

W twoim własnym otoczeniu sieją niepokoje,

skłócając pokolenia w imię ich rządzenia.

 

Mówią ci: „Wierz”, jak gdyby wiara była z tłumu,

jakby prawda rodziła się z liczby i z krzyku;

a przecież źródło myśli nie zna ich rozumu,

bo mieszka w samotności, nie w cudzym języku.

 

Przyszłość twoich dzieci układają ci w ciszy,

kreśląc ścieżki przed każdym kolejnym istnieniem.

Budują świat posłuszny — wygodny dla siebie,

karmiąc propagandą i strachem przed myśleniem.

 

Bo choćbyś w ciemnym lochu był zakuty w kajdany,

jeszcze pozostaje ci ostatnia kraina:

własny sąd — niekupiony, milczący, nieznany,

w którym człowiek przed sobą sam siebie poczyna.

 

Możesz skinąć im głową pod ciężarem lęku,

przyznać im rację słowem, którego oczekują,

złożyć podpis wymuszony przemocą lub groźbą —

lecz serca i sumienia ci nie podporządkują.

 

Można zmusić do milczenia, nie można — do myśli.

Bo ta, gdy raz dojrzeje, trwa nawet w ruinie;

i więcej jest wolności w jednej prawdzie cichej

niż w tysiącu okrzyków ginących w godzinie.

 

Można zmusić każdego człowieka do milczenia,

do wyuczonych zdań i pustych deklaracji,

ale nie da się przestawić jego myślenia

ani zgasić spojrzenia, na widzenie swej racji.

 

Leszek Piotr Laskowski. 

Opublikowano

Witaj - 

Pchnij umysł w ciszę — tam, gdzie myśl dojrzewa,

gdzie prawda nie krzyczy, lecz cierpliwie czeka. - zgadzam się z tym fragmentem

wiersza - prawda jest cierpliwa prędzej czy później wygra - 

                                                                                                       Pzdr. 

Opublikowano

@Leszek Piotr Laskowski nonkonformizm.

 

Wolność- jej nikt nie narzuci, zmusi, przymusi.

Wolności nikt nikomu nie jest w stanie odebrać, wolności możemy pozbawić się sami-

możemy swoją wolność sprzedać komuś, oddać za przywileje, korzyści, etc..

Bo można być niewolnikiem i można być wolnym.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...