Wyspy szczęśliwe

[Berenika97]

Słyszałam

o wyspach szczęśliwych -
jak o narkotyku dla znużonych dusz.

Podobno niebo nie cierpi tam na zaćmienia,
nie krztusi się czarnym światłem.

Mówią,

że bogowie odeszli stamtąd z elegancją,
w rękawiczkach milczenia,
zostawiając tylko zapach kadzidła
i chłód marmurowych stopni.
Żadnego manifestu.
Żadnej skargi.
Jedynie doskonałą obojętność.

Odnaleźć je -

to pewnie tylko rzemiosło złudzeń,

kilka metafor rzuconych na wiatr

i odrobina zachwytu.

A może uczyć się pływać

w wodzie o barwie starego wina,

nie oczekując zbawienia,

nie domagając się sensu

i tonąć -

z nienaganną postawą.

Szczęście jest mętne.

Śmierć - konkretna.

Reszta - to zbędne światło.

 

[Simon Tracy]

@Berenika97 Po prostu jest cudowny.

Jeden z najlepszych wierszy jakie dane mi było czytać w swoim życiu.

 

[Berenika97]

@Simon Tracy

 

Bardzo dziękuję! Wow! To jeden z najpiękniejszych  komentarzy, które otrzymałam. To jeden z tych komentarzy, które pomagają pisać dalej.  Serdecznie pozdrawiam. :) 

@huzarc  

Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :) 

[Simon Tracy]

@Berenika97 Twój wiersz Bereniko wpisuję się dziś idealnie w nastrój i mojej poezji, dlatego tak bardzo mnie urzekł.

 

[Berenika97]

@Simon Tracy

 

Rozumiem! Zaintrygowałeś mnie. :) 

[Lenore Grey]

@Berenika97 Cudne obrazy

[Berenika97]

@Lenore Grey

 

Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam. :) 

[andrew]

@Berenika97

...

niewinna biel 

akacji

zakwitnie z wiosną 

w różu 

wschodzącego słońca 

 

nie potrzebuję 

makijażu  

szukania jutra 

lubię dziś 

 

cieszę się istnieniem 

obecnym i przyszłym 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

 

Edytowane 6 Marca przez andrew (wyświetl historię edycji)

[violetta]

Ładny wiersz i obrazy.

[Myszolak]

@Berenika97 Życie jest zwyczajne... i może to w porządku

[MIROSŁAW C.]

@Berenika97

...odrobina zachwytu...

Być może o to toczy się gra.

[Marek.zak1]

Temat szczęścia zawsze mnie interesował i dobrze, że się zmierzyłaś z tematem, bo chyba każdy, nie tylko twórca, powinien to zrobić, nawet w stosunku do samego siebie. Może najwięcej dowiedziałem się od W. Tatarkiewicza, z jego książki "O szczęściu", chociaż tyle jest tam rodzajów szczęść, że można się pogubić:). O krainach szczęśliwości były legendy, Ty też przywołujesz swoją wizję, dla znużonych dusz, co sugeruje, że szczęście jest wypoczynkiem po trudach życia, zresztą piszesz w puencie, że szczęście jest mętne, rozumiem, nieokreślone, chociaż wskazujesz, że zachwyt może być ważnym elementem. Musze się zgodzić, że śmierć jest  konkretem, chociaż mocno wierzący zapewne widzą ją inaczej, niż ateiści. Temat rzeka, pokazany w ciekawy sposób. Na koniec, W. Tatarkiewicza, kiedy był już mocno wiekowy, pewna młoda dziennikarka spytała: panie profesorze, czym tak naprawdę jest szczęście, o którym pan tyle napisał. Profesor uśmiechnął się i odpowiedział: Nie wie pani? Alkohol i dziewczynki. Ciekawe, że w swojej książce o tym nie wspomniał:).

Pozdrawiam serdecznie. 

[Migrena]

@Berenika97

 

Berenika potrafi ubrać myśli w ciszę.

 

w rękawiczki milczenia bogów .

 

w mętne szczęscie i konkret śmierci.

 

tonąć z nienaganną postawą w stare wino metafor.

 

rzucać zachwyt na wiatr.

 

sprawiać, że wszystko, co jasne, staje się zbędne.

 

Jej umysł pali się poza mapą.

 

poza sensem.

 

poza oczekiwaniem.

 

i zostawia we mnie zachwyt dziki.

 

dziki jak nic innego.

 

 

Nika.

 

jesteś wspaniała :)))

 

 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Wyspy szczęśliwe, czy Hyperborea - odwieczne imaginacje człowieka o raju na ziemi.

 

Tyle lat minęło i jeszcze go nie znaleźliśmy :)

 

Piękny temat i jeszcze piękniejszy wiersz.

 

Nie wierz żeglarzom.

Najpiękniejszy brzeg

to ten pod stopami.

 

Pozdrawiam

[Berenika97]

@andrew

 

Bardzo dziękuję! Twój wiersz brzmi jak odpowiedź ze światła na mój z cienia. 

Serdecznie pozdrawiam. :)

@violetta

 

Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :) 

@Myszolak

 

Bardzo dziękuję! Ciekawa refleksja, myślę, że każdy ma "swoje życie zwyczajne"  , a jakże są owe życia różne.  Tak samo jak rozumienie szczęścia.  Serdecznie pozdrawiam. :)

@MIROSŁAW C.

 

Bardzo dziękuję!  Bardzo możliwe, każdy ma swoją chwilę szczęścia - może to być zachwyt. :)

Serdecznie pozdrawiam. :)

@Marek.zak1

 

Dziękuję za tak wnikliwy komentarz! Tatarkiewicza znam pobieżnie, ale teraz chyba muszę sięgnąć po tę książkę - zwłaszcza po tej anegdocie na końcu :)

Masz rację, że szczęście tu jest nieokreślone, może nawet podejrzane.

A śmierć - paradoksalnie - daje jakąś pewność. To rzeczywiście temat-rzeka.

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@Migrena

 

Bardzo dziękuję! 

Potrafisz zamienić echo w głos. Dziękuję za ten dziki zachwyt - noszę go teraz ze sobą.

To chyba najwspanialszy prezent, jaki można dostać po opublikowaniu wiersza. Dziękuję, że tak czytasz, tak czujesz - i że się tym dzielisz.

 

Serdecznie pozdrawiam. :)))

 

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam:) 

 

Nie ufaj mapom.

Prawdziwy świat

to ten, który właśnie dotykasz.

 

 

@Rafael Marius   

 

Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)

 

 

 

 

Edytowane 6 Marca przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

wiadomo że śmierć konkretna

ale czy szczęście jest mętne

gdy nie zamknięte w butelkach

jest piękne ciepłe i wielkie

 

choć każdy je widzi inaczej

każdego też inne spotyka

na miarę potrzeb człowieka

a ziemskie potrafi znikać

:))

[Berenika97]

@Jacek_Suchowicz

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. 

 

uczę się twojego szczęścia - tego bez butelek bez wysp

ale moje wciąż chowa się w metaforach

może kiedyś przestanie uciekać

[Jacek_Suchowicz]

@Berenika97

i tego Tobie szczerze zazdroszczę - warsztat metaforyczny dopiero odkrwam

serdecznie pozdrawiam

[Berenika97]

@Jacek_Suchowicz

 

A ja 

warsztatu nie mam

tylko potknięcia

i zeszyt pełen skreśleń

 

ty budujesz katedry ze słów

ja ledwo składam zdania

ty odkrywasz metafory

ja w nie wpadam przypadkiem

 

czytam Twoje wiersze

i widzę rękę mistrza

każde słowo na miejscu

każdy obraz wyważony

 

ja piszę po omacku ty -

z precyzją chirurga

może dlatego moje są mętne

a Twoje - krystaliczne

 

serdecznie pozdrawiam i dziękuję że czytasz te moje potknięcia

 

[viola arvensis]

@Berenika97 a u Ciebie zawsze nieziemskie klimaty

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To sformułowanie:

"szczęście jest mętne" - to sobie zabieram z rozkoszą

Pieknie piszesz!