na górskim szlaku

[vioara stelelor]

Rozpoczął się pierwszy dzień
Reszty mojego życia.

E. Paczkowska

 

już nie sprawdzam czy bolisz i czy wciąż mocno

jak kiedyś codziennie

próbując wejść do tej samej rzeki

zamkniętej pod lodowatą chityną

 

w górach huczą strumienie

bystre i jasne - pieszczotliwymi kaskadami

płyną po kamieniach

przywierają do ich

spokoju

- podobnie usta

uczą się kształtu i ciepła

ukochanych ramion

 

w powietrzu siarczystym od słońca

i porannego wiatru

czuję jak krew szybciej krąży

we wszystkich moich przestrzeniach

dociera za linię lasu

odżywia stęsknione zakątki błękitu

 

chcę żeby szlak piął się ostro w górę

i żeby nie było zbyt łatwo

wówczas każdy refleks słońca u stóp

przeobrazi się w autentyczne zwycięstwo

 

a wieczorem będę po prostu

tylko zmęczony

i nie wiem jeszcze gdzie przytulę głowę

na jakim posłaniu wśród zielnych hal

i w jakie wpatrzony gwiazdy

 

[Leszczym]

@vioara stelelor Bardzo ładny wiersz i natura i lekka erotyka, naprawdę niezły tekst !!

[Migrena]

@vioara stelelor

 

 

to nie jest banalna wędrówka w górach, ale subtelna rozprawa z czasem i tożsamoscią .

 

'"nie wchodzę już do tej samej rzeki” brzmi jak ciche przyjęcie heraklitejskiej prawdy o przemianie .

 

a szlak  staje się figurą istnienia, natomiast sens rodzi się nie na szczycie, lecz w napięciu między wysiłkiem a swiatłem.

 

super dojrzały, świadomy ruch ku sobie .

 

a tak po prostu - kapitalnie to przeprowadziłas.

 

z wielką klasą i wyczuciem .

 

jestem pod wrażeniem :)

 

i pod urokiem :)

 

 

[andrew]

@vioara stelelor

...

parzysz na góry 

nie interesują 

cię proste szlaki 

 

ufasz sobie 

nie wątpisz 

 

ja

ja wciąż patrzę 

z niepotrzebną obawą 

 

podziwiam 

 

wiem że 

spadniesz mięciutko 

na poduszeczkę 

gdy spotkasz wieczór 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

[vioara stelelor]

@Leszczym Dziękuję serdecznie :)

 

@Migrena Doskonale uchwyciłeś sens wiersza, miło :)

 

@andrew

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie zawsze właśnie tego się szuka :) Dzięki :)

[Alicja_Wysocka]

@vioara stelelor

 

Peel idzie w góry, oddycha zimnym powietrzem i powoli układa siebie od nowa.

To trochę jakby powiedzieć:

Nie wszystko się udało ale życie wciąż płynie. Więc idę dalej.

I jeszcze to miejsce, w którym peel mówi, że nie chce żeby było zbyt łatwo. To mnie też zatrzymało, może dlatego, że łatwe rzeczy niczego nie uczą

 

Puenta jest piękna – bez wielkich deklaracji.

Tylko:

będę zmęczony i gdzieś położę głowę pod gwiazdami.

 

[andrew]

@vioara stelelor

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... bardzo dobry początek, a potem.. :) cudownie ciekawie.

Łączysz góry z.. życiem... bowiem życie, to także góra, na którą czasami tak trudno się wdrapać.

Trzeba uważać, ogólnie.. żeby wędrówka była i bezpieczna, i ciekawa.

'Aura wiersza' jest bardzo po mojemu... lubię takie pisanie. Pięknie to wyszło.

Pozdrawiam Cię.

Edytowane 1 godzinę temu przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[vioara stelelor]

@Nata_KrukOgromnie dziękuję za ciepłe słowa :)

@andrew Dziękuję za kwiatek :)

@Alicja_WysockaTo, co przychodzi trudno, o co trzeba walczyć, a zwłaszcza z samym sobą, najbardziej się ceni.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dokładnie tak, masz rację.

Dziękuję.