Wróć

[viola arvensis]

Nie chcę cię budzić
moja najmilsza
śpisz błogo, słodko
cicho oddychasz,
nie musisz mówić
starczy, że jesteś
śnisz czasem o mnie
i przez sen wzdychasz.

Ja wiernie obok
czekam aż wstaniesz
choć bardziej śmierci
niż mi żeś bliższa,
wiem - jestem pyłkiem
a tak cię pragnę
ty jesteś siłą
nad inne wyższa.

Wiesz, kiedy umrzesz
to ja też umrę
na cóż mi dalsze
bez ciebie życie
gdy siedzisz obok
i patrzysz w oczy
to ja nad wszystkim
tonę w zachwycie.

Bądź ze mną proszę
i nie umieraj,
usnę przy tobie
razem wstaniemy,
i nawet wtedy
gdy świat się skończy
w ciasnym uścisku
pozostaniemy.

Już nawet słowa
we mnie się chwieją...
Wróć do mnie, proszę

moja Nadziejo...

[andrew]

@viola arvensis

...

to chyba żart 

bo takie Damy 

nie wyglądają 

za nadziejami 

 

wszystko mają 

pod 

swoimi stópkami 

 

chyba że 

dla zabawy 

zgubią bucika 

by znaleźć 

królewskiego 

kogucika

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego wieczoru 

[Berenika97]

@viola arvensis

 

To bardzo poruszający wiersz. Ta intymność z Nadzieją, która jest jednocześnie bliska i krucha, śpiąca i wymagająca czuwania - to piękna i bolesna metafora.

Szczególnie wzrusza mnie to wyznanie - "choć bardziej śmierci , niż mi żeś bliższa" - cała paradoksalna natura nadziei w jednym wersie. I ta desperacja w końcówce, gdy "słowa się chwieją"...

Piszesz o nadziei jak o ukochanej osobie - z czułością, lękiem przed stratą, świadomością własnej kruchości. To bardzo osobiste i piękne! Śliczny wiersz! 

[viola arvensis]

@andrew ślicznie dziękuję za takie urocze słowa. 

Serdecznosci, miłego Andrew

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97 bardzo dziekuję za Twoj cenny komentarz. Zawsze potrafisz tak wspaniale odebrać/opisać utwór. Dzięki swojej wrażliwości, widzisz wyrazniej, czujesz bardziej i na dodatek potrafisz o tym pięknie mówić. 

Serdecznosci

 

 

 

 

[Myszolak]

@viola arvensis Bardzo czułe słowa o nadziei która jest już prawie zgaszona, ale skoro coś każe prosić ją o powrót, to znak, że ona jednak się jeszcze gdzieś tam głęboko tli.

[viola arvensis]

@Myszolak dziękuję za odwiedziny I komentarz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pzdr.

[aff]

Nie ma nic bardziej cennego w życiu kobiety niż przyjęcie z miłością nowego życia. Być przy nadziei, to piękny zwrot, który oddaje to pragnienie.

Z biegiem lat, inne "dokonania" zwykle nikną w skali, gdy jesteśmy tylko małym pyłkiem.

Pozdrawiam.

[Wędrowiec.1984]

@viola arvensis Personifikacja nadziei, z bardzo ładną i wzruszającą puentą. 

[viola arvensis]

@wierszyki dziękuję Ci za piękną i treściwą wypowiedź.

Ciepłe pozdrowienia.

@Wędrowiec.1984 dziękuję bardzo za pozytywny odbiór.

Moc serdeczności dla Ciebie.

[Alicja_Wysocka]

@viola arvensis Violu, kiedyś ktoś napisał mi takie słowa:
,Nigdy nigdy nie gaś światła nadziei' 

Od niej da się zapalić i miłość i wiarę, choćby wcześniej zgasły. Toś podobnego do

'nie rozwalaj mostów, bo może przyjdzie ci nimi wracać'

Serdeczności :) 

[viola arvensis]

@Alicja_Wysocka bardzo, bardzo mądre słowa. Dziękuję za nie.

 

[Migrena]

@viola arvensis

 

Wioluś.

 

to przejmująca medytacja nad kruchością   istnienia, w której miłosć staje się silniejsza niż lęk przed śmiercia i końcem świata.

 

cicha, czuwająca,absolutna.

w tej prostocie i szczerości jest ogromna siła  : z pyłu rodzi się zachwyt, a z bezbronności modlitwa.

 

ostatnie "wróć do mnie, moja Nadziejo ” brzmi jak najczystsza definicja miłosci.

 

to jest POEZJA .

 

najpiękniejsza.

 

 

[viola arvensis]

@Migrena wyjątkowo czule  rozczytałeś wiersz.

Bardzo dziekuję za każde dobre i ciepłe słowo.