O dziewczynce i misiu

[Dekaos Dondi]

Proza w kształcie wiersza?

 

 

Kochany misiu.

Chociaż nie widzisz moich łez

to wiedz, że bardzo martwię się o ciebie.

      

Siedzisz z tyłu, a ja nie potrafię zrozumieć,

dlaczego tak nisko upadłeś?

Wybrałeś wolność na podłodze,

zamiast mnie?

     

Czyż wolisz dalekie ciepło

uwięzionego na ścianie kaloryfera,

niż ciepło bliskich rączek,

które chciałaby cię przytulić.

     

Przecież wiesz,

że jestem wyrośniętą małą dziewczynką,

która bardzo cię kocha swoim serduszkiem.

   

Dlatego jest mi bardzo smutno,

że nie chcesz ze mną dzielić

radości oglądania,

tego co właśnie widzę.

      

Chyba wiesz, że im dłużej oglądam,

tym bardziej mnie zasmucasz.

    

Tak tobie opowiem o swoim marzeniu.

Chciałabym być władczynią milionów misiów.

Mieć kilku zaufanych wokół siebie

by wspólnie nie pozwolić, bardzo zagubionym,

upaść nisko na podłogę i pociągnąć inne z sobą,

w przeciwnym kierunku, niż jestem.

          

Przecież z dala od mojej miłości,

skończyły by jako przemielone pluszaki,

z których można by uformować,

bardziej przydatne.

      

Wybacz kochany misiu, że tak nawijam

o swoich marzeniach

lecz będę musiała jakoś temu zaradzić,

byś mnie pokochał.

      

Może na początek dla twojego dobra,

odstrzelę ci pociskiem z procy uszko.

którym słuchasz niewłaściwe słowa,

oraz wydłubię oczko,

te, którym oglądasz świat inny od mojego

Dam ci szansę. Doceń to!

   

Ponadto powinieneś być wdzięczny,

naszemu tatusiowi, co wszystko może,

że specjalnie dla nas,

załatwił przedpremierową projekcję

„Toy Story” – 6