Ciężar niedopowiedzeń

[Whisper of loves rain]

W szufladzie, pod stosem spraw beznadziejnych,
Śpi kartka zżółknięta, milczący mój świadek.
Głos pełen słów głośnych, a jednak bezdźwięcznych,
Mój błąd najstraszniejszy, mój serca upadek.

 

Pisałem go nocą, gdy lęk dławił krtań,
By zdążyć przed świtem, co wszystko zabiera.
To miało być wyznanie, to miała być broń,
Lecz dłoń mi zadrżała – i drży do teraz.

 

Dziś żałoba nie nosi czarnych koronek,
Ma kolor tuszu, co wsiąkł w nią głęboko.
To niewysłany list, co na dnie szuflady drzemie,
I łza, co na zawsze uwięzła pod powieką.

 

Mogłem Cię zatrzymać jednym mądrym zdaniem,
Zanim czas postawił kropkę nieodwołalną.
Dziś karmię się ciszą i szeptów konaniem,
Pustką po słowach, co stały się skalną…

 

Świat pędzi, lecz dla mnie zegary stanęły,
W tej jednej sekundzie, gdy papier zgiąłem.
Wszystkie me szanse w tej kartce zasnęły,
Bo bałem się prawdy – i tak Cię straciłem.

 

Dziś płaczę nad listem, co nie zna adresata,
Nad tym, co mogło zakwitnąć, a zwiędło w połowie.
Najcięższym ciężarem na końcach tego świata
Jest to, czego już nigdy nikomu nie powiem.

 

 

 

 

[Charismafilos]

@Whisper of loves rain ciekawy, doniosły styl! Podoba się!

[Gość vioara stelelor]

@Whisper of loves rain

Ten wiersz/ballada niech będzie pracą domową, którą odrobiłeś po popełnionych błędach, porażkach, rozczarowaniach.

A teraz trzeba iść dalej :)

[Charismafilos]

@tie-break no nie poganiaj chłopa! jeszcze od biurka nie odszedł ;)

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To może czas najwyższy ;) ?

[Charismafilos]

@tie-break to musi  być świadome, łzy wszystkie mają być uronione!

Zegary na powrót nakręcone, a kartki z listem ostatecznie spalone!

 

Śpieszy Ci się? idź do kina ;) w sąsiednim wątku grają Woodego... dużo pustych miejsc jest ponoć... :)

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A czy już ich nie dosyć popłynęło w tym wierszu i jeszcze zanim się urodził?

Kartka jest już pożółkła, czyli to dawne dzieje.

 

[Charismafilos]

@tie-break ja już wiem, czemu Ty nie możesz spać po nocach... Ty control-freak jesteś ;)

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Serio?

[Whisper of loves rain]

@Charismafilos @tie-break

Panie/Panowie więcej luzu to tylko słowa wiersza...

[Charismafilos]

@Whisper of loves rain i takie zakończeni się spodziewałem!!!

Bo my tu z koleżanką @tie-break już prawie w kisielu po pachy siedzimy ;)

 

 

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Masz na myśli walki w kisielu?

(sorki za skojarzenie) ;)

Zaczyna się robić ciekawie ;)

[Charismafilos]

@tie-break no jak możesz?!?!

Stary zwyczaj mówi, że adwersarzy wkłada się do cysterny, którą potem napełnia się kisielem (koniecznie malinowym) i kto pierwszy się podda nie podąży za Jeremiaszem ;)

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No to czekamy ;)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - poruszający wiersz - 

                                                       Pzdr.

[Christine]

@Whisper of loves rain

To bolesna ironia - ochrona przed bólem odrzucenia doprowadza do największego bólu - utraty przez własne zaniechania.

Piękny wiersz! Pozdrawiam.

[Berenika97]

@Whisper of loves rain

 

Ten wiersz to piękne i poruszające wyznanie o niemożności wypowiedzenia prawdy i o cenie milczenia. Przejmuje przede wszystkim paralelą między fizycznym obiektem a emocjonalnym ciężarem - niewysłany list staje się materialnym śladem zaprzepaszczonej szansy, relikwią po relacji, która mogła być inna.  

[hollow man]

@Whisper of loves rain

Niewysłany list, który mógłby wszystko zmienić, niewykonany telefon, którego żałuje się po latach, podróż, która wydawała się zbyt trudna... Ta chwila złożona jest z tych zaniechań, ale i rzeczy, które jednak wysłaliśmy, tematów które podjęliśmy...

Mam taki list. Wiem, że mógłby wtedy wszystko zmienić. Tylko gdzie bym dzisiaj był?

Ale pamiętam też ten, który wysłałem i on naprawdę wiele zmienił. Czy to dobrze? Nie wiem. Czy to źle? Też nie wiem.

 

 

Edytowane 31 Stycznia przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@Whisper of loves rain

Poruszający i ładnie oprawiony muzycznie :)

[Whisper of loves rain]

@hollow man Chyba najbardziej boli nie to, co było złe — tylko to, że nigdy nie dowiemy się, jakie było naprawdę.

@Berenika97 Dziękuję. „Relikwia” to bardzo trafne słowo — dokładnie tak chciałem, żeby ten list istniał w tekście: jako coś, czego się nie otwiera, tylko nosi.

@Christine Dziękuję. Strach potrafi udawać tarczę, a zostawić po sobie ranę. Pozdrawiam.