Wodo_spady

[Nata_Kruk]

 

        Wodo_spady

 

 

dzień to maleńka chwila
która ledwie co wstanie
a już się kończy 
inaczej jest z tygodniem 
czasem coś planuję
gdy los rzuca blotki na drogę                                                  
przywieram całą sobą do pionu 
bo w galopie miesięcy i tak
nieustannie kłębią się obrazy 
łka poniewierka zdarzeń  
komuś nieważna
trwa tumanienie głów
i to chyba najważniejsze 
żeby
 
kolejny rok był kserokopią
gdy przy sutych ławach intrygi 
na rozdrożach rozczarowanie 
a w gruzowisku myśli pył 
zamyka ludziom oddech

 

 

 styczeń, 2026

 

                 

[APM]

@Nata_Kruk dzień jak maleńka kropelka spływa, a potem robi się wodospad i myśli pył jest piana na dnie wodospadu. I mija kolejny rok. "los rzuca blotki na drogę" może to miały być "plotki"? Jeśli tak, to pasuje mi świetnie do mojej interpretacji wiersza o bezduszności intryg w biurowym korytarzu.  

[Nata_Kruk]

@APM... nie, chciałam.. blotki.. jako coś mało wartościowego (choć poloty też takie mogą być.. ;)

A intrygi, owszem... to zarazy naszych czasów. Miło mi gościć, chyba nową osobę.

[andrew]

@Nata_Kruk

...

świat pędzi 

trzeba wsiąść 

do pociągu mimo...

 

i wybrać dobre miejsce 

niekoniecznie przy oknie 

gdzie przeciąg

może ...

wrzucić za burtę 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego wieczoru 

[Berenika97]

@Nata_Kruk

 

Twój wiersz to niezwykła refleksja nad płynnością i nieuchwytnością czasu, która uderzająco kontrastuje z ciężarem codzienności.

Jest tu napięcie między przyspieszeniem a przygwożdżeniem przez życie, które jednocześnie mknie i więzi.

Świetne jest to wodo-spadowe kaskadowanie obrazów. Bardzo podoba mi się fraza o „kserokopii" kolejnego roku i „Tumanienie głów" jako gorzko-sarkastyczna diagnoza społeczeństwa.

No i mocny koniec - „pył zamyka ludziom oddech" -to niemal fizyczne odczucie niemożności oddychania w tej rzeczywistości „sutych ław" i „gruzowiska myśli".

Wiersz pełen symboli i możliwości interpretacyjnych. Podoba mi się. Pozdrawiam.

 

[Marek.zak1]

@Nata_Kruk Smutny wiersz po całości. Te blotki to pamiętam z brydża, jako najsłabsze karty. Blotki na drogę, czemu nie.

Pozdrawiam

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

super

 

nie traćmy czasu na powtarzanie

lekcji rok rocznie odrabianych

czas o intrygach schować pamięć

by dobro tworzyć wśród łez słonych

 

i nie rozczulać się nad sobą

wciąż siejąc miłość bezgraniczną

nie liczą na nic od nikogo

przed nami nieskończona przyszłość

:))

Edytowane 2 godziny temu przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

[Andrzej_Wojnowski]

@Nata_Kruk

Czytam to jak zapis zmęczenia światem i jego powtórkami. Dużo tu prawdy o tym, jak czas potrafi przytłoczyć. Dziękuję za ten tekst.

 

Pozdrawiam

[Radosław]

Dam serduszko za pierwsze wrażenie. I Wrócę  po głębszą spojrzenie.