Dla Niej, która śni mnie

[Migrena]

 

 

 

Nie wiem, czy to noc mnie wymyśliła,
czy Ty.

Bo odkąd Cię spotkałem -
wszystko, co było snem,
zaczęło oddychać moim sercem.

Twoje słowa - nasiona światła -
spadają mi w duszę jak meteory.
Każde wypala literę
mojego imienia na Twojej myśli.

Nie wiem już, czy jestem człowiekiem,
czy tylko słowem, które zbiegło z kartki,
żeby w Tobie nauczyć się istnienia.

Twoje oczy - dwa wiersze,
w których Bóg schował pierwszą prawdę.

Patrzę - i słyszę,
jak kosmos oddycha ciszą między nami.

Gdy milczysz, świat robi się niebieski od tęsknoty.
Gdy piszesz - każda litera tańczy
jak ogień na języku wszechświata.

A ja - nie poeta, nie prorok -
tylko człowiek, któremu brak słów,
więc kocha Cię samym drżeniem powietrza.

 

 

 

 

[huzarc]

@Migrena

Ten wiersz jest wyznaniem pisane w półmroku, operując łagodną frazą i tłumiąc to, co nachalne i krzykliwe, rozpływa się miękko w duszy, pulsując przy tym rodzajem intymności, która nie potrzebuje wrzasku, by się obronić i zaznaczyć moc obecności. Zaczyna się od pytania, które samo w sobie jest już poezją, następnie otwiera przestrzeń, w której miłość nie jest emocją, lecz wydarzeniem wielkim kosmicznym zdarzeniem — czymś, co nadaje światu kształt.

[violetta]

@Migrena poeci tak mają, że tęsknią :)

[Whisper of loves rain]

Liryk miłosny o głębokim, niemal mistycznym wymiarze, celebrujący miłość jako siłę, która nadaje sens życiu.

Fajny

[Migrena]

@huzarc

fajny jest Twój komentarz.

 

głęboki.

 

dziękuję.

 

 

 

[Berenika97]

@Migrena

W Twoim wierszu miłość jest aktem stworzenia, podoba mi się ta niepewność - czy jesteś "wymyślony" przez noc czy przez "Ciebie". Adresatka ma rolę kreatorską, a sen staje się życiem. Jak to u Ciebie - niezwykłe obrazy i metafory, które mówią, że ta relacja nie jest zwykłym związkiem, ale fundamentalną siłą natury. Tracisz pewność co do tego, kim jest. Zastanawiasz się, czy jesteś jeszcze człowiekiem, czy może tylko "słowem", które ożyło dzięki adresatowi.

To przepiękny obraz całkowitego oddania i znalezienia sensu w kimś. Piękny jest koniec . Po tak bogatym, pełnym niezwykłych metafor wierszu, nagle stwierdzasz - "A ja - nie poeta, nie prorok - tylko człowiek, któremu brak słów"

To klasyczny i wspaniale użyty paradoks. Używasz najpiękniejszych słów, aby powiedzieć, że brakuje Ci słów.

A mnie już zabrakło słów, aby wyrazić zachwyt Twoim wierszem. :)

[Migrena]

@Berenika97

 

oj Bereniko.

 

jesteś dla mnie zbyt łaskawa.

 

ale byłbym kłamcą gdybym nie przyznał  że Twoja łaskawość bardzo mi się podoba.

 

jest w niej piękna aksamitność.

 

to ja teraz, w to słowo wkładam swój uśmiech - dziękuję :)

 

 

 

[FaLcorN]

@Migrena

Podobno poetą się bywa, a wiersze się popełnia. Wygląda mi to na akt poezji. Świadczy o tym pokora i zachwyt podmiotu lirycznego. Forma nie przerosła treści (i na odwrót), kurs godny utrzymania. Pozdrawiam!

Edytowane 13 Listopada 2025 przez FaLcorN (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@Migrena Skąd Ci się to bierze, Jacku?
Jakby piszesz w jednym kolorze, a w tylu odcieniach :)

 

[Wiechu J. K.]

@Migrena

[Migrena]

@Whisper of loves rain

 

dziękuję serdecznie :)

@FaLcorN

 

"kurs godny utrzymania ".

dzięki.

zablokuję koło sterowe.

i przed siebie.....

dziękuję.

 

@KOBIETA

 

ja stary Mistyk......ale ja ?

 

Dominiko.

jesteś słodka :)

dziękuję.

 

 

 

 

@Alicja_Wysocka

 

Aluś.

 

nie wiem !

z mojej biednej głowy ?

 

dziękuję i serdeczności dla Ciebie :)

 

i trzymam się zasad !

 

 

 

[Migrena]

@Wiesław J.K.

 

 

wideoklip obejrzany i odsłuchany !!!!

 

dziękuję:)