Ten utwór został doceniony przez użytkowników. tetu Opublikowano 23 Września 2025 Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Zgłoś Opublikowano 23 Września 2025 Milczysz a ja chciałabym wiedzieć dokąd suną chmury ile kropel spadło nim wyrosłeś z poszarpanego ciała — cień kładzie się u stóp góry na podobieństwo i wiarę jestem kamieniem Milczę a ty chciałbyś wiedzieć dokąd będę wyrastać cieniem w kamieniu światło spójrz w górę chmury płyną brzegiem mieszczą się w dłoniach 9
huzarc Opublikowano 23 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 23 Września 2025 @tetu Medytacja, pełna ciszy i powolności, jakby sam wiersz chciał płynąć w rytmie chmur. Bardzo udana próba połączenia prostych obrazów natury z głębszą refleksją o relacji, byciu i przemijaniu. Wizja człowieka zawieszonego między trwaniem (kamień) a ulotnością (cień), ciszą a pragnieniem mowy, ziemią (góra, kamień) a niebem (chmury, światło). To archetypowy obraz kondycji ludzkiej – rozdartej, ale jednocześnie poszukującej sensu i światła. Pozdrawiam:) 3
Alicja_Wysocka Opublikowano 23 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 23 Września 2025 @tetu Dla mnie to jest wiersz o dialogu z wiecznością – człowiek pyta o swoje miejsce w świecie, a kamień (symbol trwałości) odpowiada ciszą i cieniem, ucząc, że to, co najważniejsze, nie zawsze można wypowiedzieć słowami. 2
Berenika97 Opublikowano 23 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 23 Września 2025 (edytowane) @tetuDla mnie Twój wiersz jest jak poetycka gra między milczeniem a pragnieniem poznania, między pytaniem a odpowiedzią. Tworzysz intrygujący dialog dwóch głosów, które noszą w sobie tę samą tęsknotę za zrozumieniem, ale jednocześnie chronią się milczeniem. Ciekawe, jak na różne sposoby można go odczytywać. Jeszcze dodam, że końcowe "spójrz w górę chmury płyną brzegiem mieszczą się w dłoniach" to piękna odpowiedź na wcześniejsze pytanie "dokąd suną chmury" - jakby mówiła: przestań pytać, po prostu patrz. Czasem milczenie może być odpowiedzią na pytania, których nie potrafimy zadać wprost. Edytowane 23 Września 2025 przez Berenika97 (wyświetl historię edycji) 2
Nata_Kruk Opublikowano 23 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 23 Września 2025 Poczytałam "podpowiedzi". Rzeczywiście można interpretować wielowymiarowo i to jest fajne. @tetu... "Kamień", niby tylko kamień, a też rośnie, niezwykłość natury. Wiersz działa na wyobraźnię... można 'iść' dosłownie, lub, np. jako rozmowa kamienia z... drzewem/ naturą ogólnie. W każdym razie da się wyczuć swoistą symbiozę, wystarczy tylko chcieć... zmieścić chmury w dłoniach. Ja chcę... a Ty.? 1
lena2_ Opublikowano 24 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 24 Września 2025 Milczenie zaklęte w kamieniu i w braku odpowiedzi na odwieczne pytania:) puenta mnie ujęła:) serdecznosci:) 2
Annna2 Opublikowano 24 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 24 Września 2025 @tetu milczą- a tyle mają do powiedzenia ładnie 1
tetu Opublikowano 7 Października 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 7 Października 2025 Ileż, tutaj pięknych i niezwykle rzeczowych komentarzy! Dziękuję Wam serdecznie. Każdy komentarz, refleksja są niezwykle cenne. Jeszcze raz wszystkim dziękuję. 2
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się