Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

słońce się wykrwawia
on - zdobywca
ona - przerażona

tutaj się wyprawia
on - odkrywca
cnota - stracona

miłość?
relikt archeologii
czystość?
głupców zabobon

tylko my
ukochany
tylko ja i ty
na zawsze?

ty chyba pieprznięta
pociąg i tunel
i tylko tyle?
tylko tyle...

Opublikowano

Intersujący wiersz o współcześnie panującym obyczajom, pozbawieniu krzty romantyzmu miłości. Jedyne, co budzi moje zastrzeżenia, to te rymy w 1 i 2 zwrotce, zdobywca- odkrywca, przerażona-stracona. Pozatym ok, pozdrawiam Espena Sway

Opublikowano

Kompletnie spaprany wiersz, ale i tak lepszy od wielu, które czytałem na tym forum. Brak tu jakiegokolwiek artyzmu, wszystko powiedziane wprost, a brzmi jak inspirowane niedzielnym kazaniem. Już nie wspomnę nic o przekolorowaniu obrazu rzeczywistości... oj! chyba właśnie wspomniałem.

Opublikowano

przyczepię się do tytułu — co to jest pokolenie lat 90-tych? ci, co się urodzili w latach 90-tych? hmmm....
powtórzenie „tylko tyle” zbędne, zostawić jedno i bez znaku zapytania moim zdaniem
ja bym się tak nie zachwycał nad myślą o tym, że to taki znak czasów, wiecie, co było przed wami? i jak było? ja myślę, że jak świat światem, zawsze mężczyzna był nastawiony na zaspokojenie popędu seksualnego przede wszystkim (zwłaszcza młody), a kobieta... nastawiona na ten popęd trochę później, wcześniej szukająca innych rzeczy
różnica polega na tym, że od jakiegoś czasu o zjawisku mówi się stosunkowo (nomen omen:P) otwarcie i zmiana obyczajowości co do tego, co można ukazać otoczeniu
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszczym   Zapał, zapałem, ale forma jest.
    • @Leszczym Fajnie, tyle tylko, że Pan stosuje sobie różne nazwy, za którymi nie ma faktów fizykalnych. Świat gwiazd i wszelkich ciał niebieskich cały czas migruje w kierunku nieskończoności. I gdyby cofać się w czasie, doszlibyśmy właśnie do BB. To sobie możemy wyobrazić. Ale co było przed BB? ;) 
    • @violetta   dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tobie również! Zrobiłam jajka z pomidorami suszonymi i fetą, faszerowane oraz z łososiem. Mniam
    • Emanuele M.   W ciszy pokoju, (którego koloru już nie pamiętam), lecz twoje słodkie wspomnienie,           pożądliwe pragnienie: ja, posiadający ciebie w żarliwym                                       tańcu.   Kim oni byli? My nienasyceni, który jesteśmy w ścisłym uścisku?,          podczas gdy nasze serca                      pułsują, zjednoczone w ekstazie jęków i łkań?   Wędrowaliśmy, pragnęliśmy, między tym, co nierealne, a tym, co namacalne — my gubiliśmy się w spojrzeniach niewłaściwych ciał, w słowach zdławionych pożądaniem, wytyczającanych od namiętności w ogromnym wszechświecie istnienia.   Więc gdzie mamy zboczyć, (jeśli w ogóle to musimy zrobić) — jeśli nie poza granicę intymności?   Teraz spokój nie jest już teorią: to twój ciepły głos, który mnie otula.   Ludzie źle o nas mówią, że umrzemy przez siebie nawzajem:   Miłości, uważaj,            to są kłamstwa owinięte                pod spojrzeniami                      fałszywych bogów.   Połóżmy nasze ciała na tej ziemi póki co:   twoja dłoń, pieszcząc mnie, uczyni z ciebie przystań —   Miłość, jesteś uleczeniem na każdą moją udrękę.   Słodkim końcem moich lęków.   Moją odnalezioną częścią: jestem twoim oddechem, a ty: moim płucem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...