Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki, tak żywioły nie maja mózgu, systemów wartości i tak dalej. Ja też lubię kobiety, a one to od razu zauważają.  Myślę, że wielu z tego korzysta, a system wartości na inne okazje. Pozdrawiam, a o rozwodach, czy braku słyszałem. W Polsce idzie w tym kierunku, na razie drastycznie mają być podniesione opłaty za złożenie  pozwu w ramach ochrony rodziny. 

Opublikowano

Świetny tekst popełniłeś. Sonecik jak ta lala.

Najbardziej podoba mi się wspólnota pościeli. Najpierw fajne jest ciasne łóżko, a na koniec często oddzielne sypialnie. Jak to powstrzymać? Coraz mniej jest trwałych związków.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki, a jak to powstrzymać? Są czynniki destrukcyjne, jak choćby brak kasy, mieszkania, dłuższe rozstania, zaniedbanie siebie i drugiej osoby, też brak dzieci, różne życiowe cele. Długo by wymieniać, a gwarancji nie ma nigdy, podobnie jak czynniki ryzyka w chorobie wieńcowej, bo nie masz żadnego, a zawał w realu, bo to geny. 

Pamiętaj, że jesteś jednym z moich sonatowych nauczycieli:).  Pozdrawiam listopadowo.

Opublikowano

@Marek.zak1

 

Ha ha. Ja? Napisałem ich kilka zaledwie.

A co do gwarancji, to się zgadzam. Żadnej nie ma.

 

Z jesiennym pozdrowieniem z Podkarpacia.

Opublikowano (edytowane)

@Marek.zak1 Uwielbiam takie wiersze, choć należą do kategorii smutnych. Uwielbiam i sam takowe piszę. 

 

Pamiętam, ktoś kiedyś powiedział, że gdzie zaczyna się smutek, gorycz i cierpienie tam rodzi się poezja. Gdy czytam takie wiersze, przekonuje się, że to prawda i bardzo dobrze. Poezja stanowi dla emocji ujście, pozwala ubrać je w złoty laur. 

 

Kto nie zna poezji, niech żałuje.

Edytowane przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor   Mam nadzieję, że ten komentarz bardziej Ci się spodoba.  Wiersz jest głęgoko psychologiczny, można by go rozbierać na czynniki proste i jeszcze prostsze i długo.  Napisany z dużą wiedzą psychologiczną.  To niezwykle intymny i poruszający zapis wewnętrznego dialogu oraz procesu samouzdrawiania - poszukiwanie zagubionej części siebie (najprawdopodobniej tzw. „wewnętrznego dziecka”), konfrontacja z własnymi zaniedbaniami oraz ostateczne otoczenie samego siebie czułością i opieką.   Podmiot liryczny zaprasza nas do wnętrza własnej psychiki, którą obrazuje jako fizyczną przestrzeń- „puste pokoje” i „ściany bez okien”. Dla mnie najbardziej poruszającym momentem wiersza jest krótki dialog- "kto ci to zrobił? ty - odpowiada ledwie słyszalnym szeptem".   To moment pełen bólu, ale i uświadomienia. Podmiot liryczny zdaje sobie sprawę, że to nie okrutny świat zewnętrzny skrzywdził jego wewnętrzne "ja", ale on sam - poprzez ignorowanie go, narzucanie mu presji i odcinanie się od emocji.   Zakończenie to deklaracja miłości własnej. Słowa o krwi, która „będzie płynąć hojnie, zbawiennie” to obietnica powrotu sił witalnych. Energia życiowa, która wcześniej uchodziła w pustkę, teraz posłuży do ożywienia i ochrony własnego wnętrza.Wiersz ma formę niemal dramatyczną, przypomina zapis sceny z terapii lub medytacji.
    • Fircyk subtelny zamieszał mi w głowie, Tuzin kobiet rozkochał już w sobie . Brunetki, blondynki i rude mrugają oczami, gdy kroczy dumnie . Po co Ci taki? - mój rozum szepcze, lecz serce nie słucha, On butami je zdepcze.   Serce rozumu nie słucha, gdy zima swój biały płaszcz chowa i wiosna przewiśniegi budzi. Zielenią się pierwsze liście - serce bije, on się śmieje - butami je zdepcze.    
    • @KOBIETAłubie stokrotki, zawsze zbieram herbatę:)
    • @vioara stelelor „Życie to nie problem do rozwiązania, lecz rzeczywistość do doświadczenia” – Søren Kierkegaard.   Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam. 
    • @violetta   będzie! Już jest !

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...