Znieczulenie ogólne

[Tomasz_Biela]

pijąc wódkę 

robi się gęsto

emocje gesty i wrażliwość

jeden bełkot

 

krajobrazy zaczynają pływać

grzęzną na zmętniałych oczach

umierając powoli

umierają nieświadomie

dlatego

pijąc wódkę

tak mi jest dobrze

tak obojętnie

i tak nieczule 

mógłbym umrzeć

pijany 

nieprzytomnie

trzeźwieję

bojąc się że ktoś sprzeda mi kosę

 

choć jestem już cały dziurawy

poraniony i spałowany

żyję

bojąc się odczuwania bodźców

przecinam tę rzeczywistą miazgę

jak zakrwawiony nóż

opłukuję krzywdy

bojąc się każdego kroku

idę dalej

Edytowane 22 Sierpnia 2019 przez Tomasz_Biela (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - mocno pijany ten wiersz - upić się i umrzeć

zbyt proste wyzwanie.

Zaciekawił mnie twój wiersz.

                                                                                                                       Pozd.                       

 

[Marek.zak1]

W Homo alcoholicus też doszedłem do podobnego wniosku:

 

To jest szczęście, to jest życie,
przez dzień cały ciągłe picie.
Wprawdzie człowiek ledwo żywy,
ale jaki jest szczęśliwy. 
 

[Polman]

Coś chciałem wam polecić ku rozwadze:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

[jan_komułzykant]

będąc na rauszu

 

fałszu nie odczujesz zbyt

się wtedy lgnie do ludzi

w żulii czasem

taki trend budząc złudny

że podzielisz się

na pewno

bo masz

więcej

 

i

 

byłoby

lepiej gdybyś miał

bo strzał zaliczyć możesz

a na dodatek nożem jeszcze

chociaż niewinny bo przecież nie masz jesteś

lecz nikt nie uwierzy przez ten garniak

jak spod igły no i spodnie

na kogokolwiek dobre

 

- twoje zdrowie

 

 

:)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam. dzięki Waldku za czas. wiersz mocno rozpaczliwy bardziej. 

pozdrawiam t. 

jeśli ,w ciągu' to szczęśliwy i to też niekoniecznie, jeśli doraźnie to prawie to samo, tylko jeszcze wśród bliskich. 

dzięki. 

pozdrawiam t.

rymowanka prawdziwa. trochę sarkazmu trochę ironii trochę cynizmu. 

dzięki za wizytę.

pozdrawiam t. 

literówka poprawiona, pisałem to na smartfonie- strasznie ciężko się tak pisze:)wolę laptopa a już najbardziej maszynę do pisania. słowa wtedy żyją. 

dzięki. 

pozdrawiam t. 

Strach przed życiem- o własnych siłach- psychicznych i fizycznych- okrucieństwo. ale co zrobić. 

 

dzięki za poświęcony czas. 

pozdrawiam t. 

[Tomasz_Biela]

@Annie_M Można tak uciec, zawsze można. czy w taki czy w inny haj można uciec. ale nigdy to nie jest dobre rozwiązanie tylko niemoc życia w warunkach trzeźwego umysłu. 

paradoksem jest to w tym wszystkim, że wielcy pisarze, malarze, wokaliści w taki sposób właśnie uciekali bo nie mogli sobie dać rady z otaczającą ich rzeczywistością. oczywiście był ich mały odsetek- i to jest smutne. bo wielkie dzieła często powstawały albo na haju albo w przepływie groźnej choroby. 

 

dzięki za wizytę. 

pozdrawiam. t

[Marlett]

Od rzeczywistości można uciekać ale do czasu kiedy nie zobaczy się dna.

Później albo się odbija człowiek albo nie.

Jeśli resztka sił pozostaje, trzeba iść bez oglądania się za siebie :)

Dobry wiersz Tomku :)

PozdrawiaM.

[Jacek_Suchowicz]

po powyższych komentarzach tylko dodam:

 

plik nie chce się wpisać - chór dana chodź kolego na jednego

 

pozdrawiam

[Tomasz_Biela]

@Marlett właśnie cała prawda o tej rzeczywistości, temat rzeka. 

 

dzięki 

 

pozdrawiam t. 

@Jacek_Suchowicz no to wypadałoby się pokołysać trochę, siup... 

 

dzięki Jacku. 

 

pozdrawiam t. 

[tetu]

Jedni uciekając od rzeczywistości piją, jeszcze inni się modlą (podobno też pomaga) 
Zresztą "jak trwoga to do Boga" tak mówią . Zastanawiam się czy jest w tym trochę więcej cynizmu, czy prawdy objawionej. No i jeszcze, że wiara czyni cuda i coś tam, coś tam.
Mnie nie podoba się za bardzo ani jedno, ani drugie. Ale gdybym musiała... to nie powiem co bym wybrała;) 
A tak poważnie nikt nie mówił że będzie łatwo. Życie jest trudne i okrutne, ale jest coś czego nam nikt nigdy nie odbierze i co mamy tylko w swoich łapach. Wybór! I tu trzeba uważać i dobrze się zastanowić, bo od niektórych nie ma odwrotu. Uciekając w alkohol okazujemy nic innego jak swoją słabość, w modły zaś, niejednokrotnie fałsz i obłudę. Oczywiście nie zawsze. Są tacy którym wiara bardzo pomogła i którzy w niej trwają. 
Mam tu bardziej na myśli taki chwilowy przebłysk, ale wróćmy do Twojego peela.

Jest mocno poobijany przez życie i nie ma nikogo kto mógłby mu podać dłoń. Boryka się ze swoimi problemami, krzywdami tak jak potrafi. Upija się znieczulając w ten sposób ból i zagłuszając głosy które nie dają wytchnienia. Nie myśli racjonalnie, ale to nie istotne. Ważne że pomaga tu i teraz, tyle tylko że taka ucieczka jest ucieczką przed sobą samym. Nie można dać się pokonać własnym lękom. Trzeba wychodzić im naprzeciw i stawiać czoła. Tylko tak podmiot osiągnie równowagę. Wiem, że tak się tylko fajnie gada, ale nikt za peela nie przełamie tych lodów dopóty, dopóki on sam nie weźmie spraw w swoje ręce, nikt za niego życia nie przeżyje. Wsparcie to bardzo dużo, peel go nie ma, idzie sam, dlatego tym bardziej powinien udowodnić sobie że da radę. Wierzę że da. Pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobry tytuł, całość taka, jak lubię. 

Próbowałam jeszcze... ale nie dokończę, to był nienajlepszy pomysł.

Pozdrawiam.

 

 

[Magdalena]

Podobają mi się 4 pierwsze wersy, pozdrawiam

[Tomasz_Biela]

@tetu dzięki za tak obszerną recenzję. To temat rzeka, więc można pisać i pisać.

Pozdrawiam t.

@Nata_Kruk dzięki Nat. Za wgląd I upodobanie. 

Pozdrawiam t.

@Magdalena zawsze to coś. 

Dzięki.

Pozdrawiam t.