Ten utwór został doceniony przez użytkowników. beta_b Opublikowano 4 Marca 2019 Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 (edytowane) Nie utrzymasz w locie skrzydeł gdy pikuje duch anioła i nie złapiesz gdy opadnie gdy w zderzeniu z ziemią skona nie znasz siły by go wesprzeć choćby nawet szorstkim gestem wie że jesteś i się starasz ale ego świata zdepcze bo nie zawsze co magiczne sprawdza się też w szarym życiu można niebu chylić czoła ale ciężar w sobie wyczuć. ---- I tak bywa z artystami gdy z rachunkiem im daleko tworzą dzieła wiekopomne i brakuje im na mleko. Edytowane 21 Października 2025 przez beta_b (wyświetl historię edycji) 11
Wędrowiec.1984 Opublikowano 4 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 (edytowane) Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. To jest super no i jakże prawdziwe. ...a tutaj aż się uśmiechnąłem ;)) Fajne i mnie się podoba, tylko kiedy anioł spada z nieba to już być może taki upadły. Trza się mieć na baczności kogo chce się wezprzeć. ;) Edytowane 4 Marca 2019 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)
jan_komułzykant Opublikowano 4 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. to "na życiu" troszkę jakby nie tak. A co myślisz o tym? sprawdza się na co dzień w życiu (...) lecz ten ciężar w sobie wyczuć kerowniczko wspomóż wieszcza samochodu przyfiluję znasz mie przecież obok mieszkam już go nikt nie porysuje wycieraczki nie ukradnie żadna łajza a kołpaki same się założą zadnie kerowniczko - dwa złociaki. ;) 4
beta_b Opublikowano 4 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dusza artysty bywa niespokojna. A ktoś musi dbać o codzienność, to głos tych przy ziemi ;) Pozdrawiam, bb Zmienione, kapitanie!!! A to kapitalne, kapitanie! Na libretto do praskiej operetki. Ściskam ciepło, bb
tetu Opublikowano 4 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 A mi jeszcze coś zgrzyta w pierwszej strofie beciu. Moim zdaniem lepiej brzmiałoby skrzydeł, nie skrzydła, a "są anioła" przeniosłabym do osobnego wersu, albo dałabym myślnik, byłoby przejrzyściej, ale to tylko luźne sugestie;) Fajnie spuentowane. Pozdrawiam beta_be.
Marek.zak1 Opublikowano 4 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
beta_b Opublikowano 4 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Tetu, zmieniłam, masz rację - wersja była przekombinowana. Nie dzielę artystów ze względu na płeć a na szczególną wrażliwość, która przysłania codzienność. Jest nawet stereotyp - ot, artysta. Dźwiganie artysty przez całe życie wymaga poświęceń (m.in. Zofia Beksińska).
Nata_Kruk Opublikowano 4 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. ... to prawda.. a Zofia Beksińska, rzeczywiście nie miała łatwo, tak mi się wydaje. Bardzo lubię obrazy Beksińskiego. Pozdrawiam Beto. 2
tetu Opublikowano 4 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Uwielbiam. 1
8fun Opublikowano 4 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 (edytowane) Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Przecież wiadomo, że w życiu, od razu widać, że "w życiu" dopisane, żeby się rymowało:) bo nie zawszeco magicznesprawdza się (nam) w szarym w życiumożna niebuchylić czołai ten ciężar w sobie wyczuć. Ingerując jak najmniej w tekst. w szarym = codzienność = na co dzień Edytowane 4 Marca 2019 przez 8fun (wyświetl historię edycji) 1
Marek.zak1 Opublikowano 4 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. To nie tylko to. Problem z artystami jest taki, że 1% (w porywach) odnosi sukces, a finansowy, jeszcze mniej, a wśród innych zawodów, można bćc przeciętnym o w miarę dobrze funkcjonować. Tak więc jest to systemowy mechanizm. Nawet taki Mozart bił sie o posadę nadwornego kompozytora, bo to dawało regularna kasę. 2
beta_b Opublikowano 4 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Racja, zmienione, dzięki. Zgadzam się, do tego pragmatyzm słabo się klei ze sztuką... ;) bb
Jacek_Suchowicz Opublikowano 5 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 5 Marca 2019 (edytowane) O! - tekst się wydłużył i zyskał bo nie zawsze co magiczne sprawdza się w szarym życiu można niebu chylić czoła ale ciężar w sobie wyczuć. w naszym świecie przecież nie ma nic za darmo nawet niebo coś narzuca czegoś chce wiele potu trzeba wylać nim przygarnie zdać maturę tę ostatnią aby wejść Pozdrawiam Edytowane 5 Marca 2019 przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Alicja_Wysocka Opublikowano 5 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 5 Marca 2019 (edytowane) Beciu, leży mi jak ulał. Pięknie skrojony, wypieszczony, z gustowną puentą. prawdę wam powiem poeta z wiersza zysku ma tyle co figa z makiem a drapie papier jak nawiedzony to niepojęte przecież jest jakieś nie pokazując palcem nikogo zawsze bezpieczniej jest wytknąć siebie zamęczam wierszem do zanudzenia czemu to robię przyrzekam nie wiem Pozdrawiam i ściskam :) Edytowane 5 Marca 2019 przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji) 1
Krzysic4 czarno bialym Opublikowano 5 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 5 Marca 2019 Chciałbym zabrać do ulubionych ale zapomniałem jak lub opcją została wyłączona. Co do utworu świetny.
Marlett Opublikowano 5 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 5 Marca 2019 Tworzenie dla artysty powinno być radością , jednak wiele dzieł rodzi się w bólu. Tworzenie daje wielką satysfakcję, można powiedzieć, że jest niejako terapią dla artysty wiecznie głodnego tworzenia. Trudno czasem w ten sposób zarobić na chleb i mleko.... ale ; laisser l'art vivre 3
beta_b Opublikowano 5 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 5 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Za zgrabny, rymowany komentarz kłaniam się Jacku. :) I Tobie - wróżko Alu dziękuję za rymowane słowo. Bardzo takie lubię :D Tu się nie wypowiem, nie wiem, nie znam się, nie orientuję się, zarobiony jestem. Ale i tak ściskam ciepło. Dla mnie artyści przez swoją wrażliwość nieosiągalną dla zwykłych ludzi są odmienni, stąd sztuka jako terapia bardzo tu pasuje ;) Ściskam Marlettko. bb 1
Luule Opublikowano 6 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 6 Marca 2019 Podoba mi się ta metafora anielska, i jakże mi bliska. Artyści, ale też po prostu marzyciele i Ci co odpływają w myślach wysoko, wysoko, patetycznie, idealizując świat - tak sobie charakteryzuję tą grupę. Im wyżej, tym niżej - gdy słońce roztopi wosk;) ładny wiersz, płynie. Pozdrawiam Beto 1
Maria_M Opublikowano 9 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 9 Marca 2019 Beciu, bardzo mi się Twój wiersz spodobał, rewelacyjny i tak lekko poprowadzony. Pozdrawiam :)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się