Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pośród opinii

Kris Drozd
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Kris Drozd

Kris Drozd

Opublikowano
Opublikowano

Pośród opinii i ocen innych

Jesteśmy tożsamościami

W byciu kimś lepszym, w szukaniu winnych

Ich oczy są dla nas lustrami.

 

Za wszelką cenę, głodni pragniemy 

Dogonić ich wyobrażenia

W gąszczu fałszywych zniekształceń i cieni 

Szukamy w odbiciu znaczenia.

 

Sami tworzymy świat walki i żądzy

Żyjemy by udowodnić 

To, że jesteśmy wystarczający 

I że jesteśmy godni.

 

W morzu wymagań, w iluzji porównań 

Trzymamy wysoko gardę

Gdy nie udaje nam się dorównać 

Otrzymujemy pogardę. 

 

Już zawsze będziemy zakłopotani

Żyli w niewoli sugestii

Dopóki siebie nie zapytamy

Kim tak naprawdę jesteśmy.

 

Autor: Krzysztof Jerzy Drozd

Link do strony:

Krzysztof Jerzy Drozd / poezja / interlude
https://m.facebook.com/KJDrozd/

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

2
Alicja_Wysocka

Alicja_Wysocka

Opublikowano
Opublikowano

Dobrze, że postarałeś się dodatkowo o sam tekst, obraz pod tekstem mnie rozprasza i jest mało czytelny.

Może niekoniecznie chciałabym doganiać czyjeś wyobrażenia, każdy ma przecież inne, mogą się różnić, bo tak jest ciekawiej na  świecie.

Ale jak ktoś napisze fajnie, tak zgrabnie, tak zmyślnie, to czasem zazdroszczę, że to nie mój wiersz. Nie jest to zawiść, może raczej zazdrość twórcza,

 

tymczasem pozdrawiam :)

1
Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Witam  -  zazdroszcze pióra -  bardzo dobry wiersz zatrzymuje zmusza do refleksji.

                                                                                                                                                            Pozd.

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
  • 2 tygodnie później...
Deonix_

Deonix_

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Widać, że wiersz wprawną ręką pisany.

Temat znany z pamiętników, a jednak ujęty oryginalnie i ciekawie,

bez utraty miejsca dla refleksję dla czytelnika, ale i bez patosu i ckliwości.

Forma też bez zarzutu.

Z przesłaniem mało kto się pewnie zgodzi, wolimy być niezależnymi indywidualistami.

A przynajmniej ja tak mam. Co w żaden sposób wierszowi nie umniejsza :)

 

Wyrazy uznania i pozdrowienia :)

Edytowane przez Deonix_ (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • iwonaroma
      tak i nie

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      tak wyrywa nie do przodu lecz nie ciągnie ogonem   tak już chce a nie jeszcze nie    tak za dużo chce? rozważa nie... wątpi, nie wierzy, marudzi, oponuje    tak się wkurzy  na nie!   że je w końcu  o-de-tnie   i odleci   bez zbędnego bagażu       
    • M_arianne
      Wnętorom tę nw

      Przez M_arianne · Opublikowano

      Wnętorom tę nw.    
    • Lumen Astralis
      Cześć i chwała bohaterom!

      Przez Lumen Astralis · Opublikowano

      Cześć i chwała bohaterom! Tym, co niosą jasność światła. Nie ministrom i premierom, Im moralność dawno zgasła. Tym, co darzą pięknym gestem, Drobnym, wielkim - bez znaczenia, Nie poddani żadnym testem,  Spełniają innym marzenia.   Cześć i chwała bohaterom! Tym, co uśmiech wywołują, Bo to ci są adapterem… Dobra, którym dysponują. Emanują transcendencją, Sensem naszego jestestwa, Idą z czystą intencją, Do tak zwanego królestwa.   Cześć i chwała bohaterom! Tym, którzy podają rękę, Wspaniałych wspomnień autorom, Mają ode mnie podziękę, Serdeczną, czystą, życzliwą, Ci sieją ziarno kwitnące, Wzruszają mnie dłonią tkliwą, Błyskają wichry tańczące.   Cześć i chwała bohaterom! Nie zuchom indolencyjnym, A tym - prawdziwym strażnikom,  Lśniącym aniołom podniebnym. Tym, co przywracają wiarę, W czasie burzliwego sztormu, Nucić ich czyny, jak mantrę, Zatrzymujące czas pędu.   Cześć i chwała bohaterom! Wam - duchowym przewodnikom, Wam - autentycznym zwycięzcom, Wam - czystej krwi pomocnikom, Wam - skałom w gęstwinie chaosu, Niosącym powiew kosmosu… Chylę czoła ku waszym twierdzom… Żywym przykładom etosu. Cześć i chwała bohaterom!
    • iwonaroma
      Tolerancja

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Marek.zak1 Kolberger (aktor) takim przykładem. Długoletni związek małżeński, córka (chyba). Ale on tak coś wizualnie wyglądał na geja. Jak też wygląda np.Piaseczny.  Rzeczony chłopak z mojego opowiadanka - nie (bo to historia z życia wzięta :)). Taki zwyczajny chłopak o 100%-towym poziomie beztroski (bardzo rzadkie przypadki :)).
    • Berenika97
      Kupczyni

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Kapirinia   "Kubeczek szczęścia, tylko bez pary"- niezła ironia. Wiersz o pragnieniu gotowych rozwiązań na życie, zapakowanych w różowy papier. Ale ta ostatnia linijka - "Spróbuję inaczej" - zmienia wszystko. To moment uświadomienia, że w aptece życia nie ma recept. :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...