***

[viola arvensis]

Nie pielęgnuj w sobie gniewu,

nie adoruj swoich żalów.

To trucizna, którą sączysz,

bez namysłu, bez umiaru.

 

Nie gryź siebie a błogosław

każdą chwilę, która dana.

Wówczas smutki swe ukoisz,

nie zropieje żadna rana.

 

I ucałuj wszystkie miejsca,

które krwawią, bardzo bolą.

Skup się na tym co jest zdrowe,

resztę wypuść wolną wolą. 

 

Powiedz głośno i wyraźnie:

chce przyjmuję, niech tak będzie.

Nie szarp się ze złem, bo ono

zamuruje ciebie w błędzie.

 

Gdy jest ciężko, patrz się w niebo

śpiewaj psalmy i chwal Pana.

Bez pokoju twego serca

nie nastąpi dobra zmiana. 

 

 

*pomysł na tytuł mile widziany :)

 

 

[lena2_]

Piękne przesłanie wiersza. Mówią, że wszystkie choroby pochodzą z zapiekłej urazy i złości. Serdeczności Violu:):)

[viola arvensis]

@lena2_ dokładnie!

Choroby i ciała i ducha i umysłowe też bywa ;) 

 

Serdeczności Leniu :)

 

[Charismafilos]

@viola arvensis sama prawda! akurat gniew znam z autopsji i prawdą jest to co piszą: gniew odbiera rozum.

[viola arvensis]

@Charismafilos oczywiście. Gniew to silne narzędzie niszczące.

                              Niszczy głównie tego, kto je nosi.

 

Dzięki, pozdrowienia !

[Charismafilos]

@viola arvensis ale, żeby było też coś pozytywnego, bo jest również gniew Boży to przytoczę, jedną z moich ulubionych perykop z 1. Księgi Królewskiej (historia proroka Eliasza):

A on odpowiedział: «Żarliwością rozpaliłem się o chwałę Pana, Boga Zastępów, gdyż Izraelici opuścili Twoje przymierze, rozwalili Twoje ołtarze i Twoich proroków zabili mieczem. Tak że ja sam tylko zostałem, a oni godzą jeszcze i na moje życie» [1Krl,19,10]

Edytowane 10 godzin temu przez Charismafilos (wyświetl historię edycji)

[viola arvensis]

@Charismafilos Dziękuję!

Ale... 

Nie daj nam panie Boże doświadczyć Twojego gniewu! 

Amen.

[Annna2]

@viola arvensis  nienawiść niszczy tego co nienawidzi, 

trzeba odpuścić. Bóg wybaczył 77 r(Mt 18, 21-35), więc zawsze

 

a tytuł? zostawiłabym tak jak jest

[MIROSŁAW C.]

@viola arvensis

Zdenerwowanie to kran, zakręcający dopływ dobrych myśli.

 

Pozdrawiam. 

[Berenika97]

@viola arvensis

 

Pokazujesz mechanizm, w którym pielęgnowany gniew i żal stają się więzieniem, które sami sobie budujemy i wskazujesz inną drogę.

Szczególna jest strofa o "ucałowaniu miejsc, które krwawią" - taka nieoczywista. Bo pojawia się tu propozycja przyjęcia i zaakceptowania bólu. To mądre i psychologicznie prawdziwe.

Końcowe wezwanie do pokoju serca jako warunku zmiany brzmi bardzo filozoficznie i głęboko. Brzmi jak mądra rada kogoś, kto sam przez to przeszedł.

 

To piękny wiersz z głębokim przesłaniem. Przypomina, że odpuszczenie gniewu to klucz do wewnętrznej wolności.

 

 

 

 

 

Edytowane 6 godzin temu przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)