Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

sam sobie
sterem
żeglarzem
i pierdzącym dziadkiem
jestem

moje 28 lat
przeliczyłem na sekundy
wyszła monstrualność
nie powtarzających się zdarzeń
z początku
byłem cholernie dumny
ze swojej potworności
- taka mądrość
matematyczna we mnie

potem skleroza uczuć
dopadła skronie
osiadła lekko
bieliła

ale rachowałem dalej

liczba kroków
płukań jamy
i płukań Jamy
a także śniadań
zakończonych kolacją
wejść i wyjść

o słowach nie wspomnę

jestem starcem

zastygam w fotelu
strony książki palą dłonie
tak szybko je czytam

Opublikowano


A myslalam ze to ja jestem tu najwieksza pesymistka, atu juz dwuch sie innych wyrwalo..Mam nadzieje ze mi oddacie moj etat i ze to tylko chwilowe Adasiu..

Co do wiersza to ladny lecz moglby byc odrobine bardziej poetycki, gdyz niewiele brakuje a moglby byc proza poetycka..

Pozatym wszystko co chcialam powiedziec zostalo wczesniej powiedziane przez mojego przedmowce..Pelmanie- pieknie to ujales..Nie daloby sie chyba ladniej:)
Opublikowano

wiesz, Dormo, coś widocznie jest w powietrzu, że nam panowie smęcą. Coś szybko wybielały, coś szybko zrezygnowany, czegoś Mu trzeba ... nowego, nowego auta, nowej pani u boku, nowej podniety, nowej przygody (?) Życzę tego Panu, Panie Szadkowski. Źycie ... obok ... jest piękne, otwórz, Pan, dłoń, pochwyć, choć odrobinę. Nie będziesz taki...

Opublikowano

Tak!
Krzysia ma rację... trzeba jakiejś zmiany panom smile.gif
Pozdrawiam i poprawy humorku Wszystkim życzę, nie chce słyszeć smęcenia co to jest? Mamy piekne lato! smile.gif
Jesteśmy piękni, młodzi, czegóż więcej trzeba?
Adasiu przeliczanie życia na minuty może dobić...a przeciez można przeliczyć na spełniane marzenia ...czyż nie przyjemniej? A jakby tak oszacować sobie ile jeszcze przed nami? smile.gif

Opublikowano

Mam kilka uwag do tego co piszecie Państwo w komentarzach. Po pierwsze, nie powinno sie tak bardzo utożsamiać podmiotu lirycznego z autorem wiersza, bo mogą jakies głupoty wyjść straszne. Po drugie, skąd to przekonanie, że wiersz oddaje aktualne zdarzenia i odczucia autora? Chodzi o czas publikacji. Już kilka razy mówiłem, że bardzo rzadko dodaję wiersz, który dopiero co napisałem.

Pozdrawiam wszystkich!


Adam

Opublikowano
CYTAT (oyey @ Aug 22 2003, 08:49 PM)
aha! miałem jeszcze napisać, że odnoszę wrażenie, że trochę temat ściągnąłeś z mojego wiersza
to nie plagiat, ale taka poezja drugiego rzędu, odtwórcza, co nie znaczy że gorsza

Faceciku, przesadziłeś teraz. Tylko tyle...


Adam
Opublikowano
CYTAT (oyey @ Aug 22 2003, 09:02 PM)
co ma regulamin ? tu chodzi o sprawy pewnej etyki i co najwyżej dobrego samopoczucia twojego, no ewentualnie oryginalności

Pytałem co ma Twoja profesja do tego wiersza.
Ciekawie kto mówi o etyce? Ty? Naprawdę nie jesteś fachowcem w moralności.
Po za tym trzeba mieć tupet, by myśleć, że ktoś czerpie z jego poezji i stara się naśladować, podbierać tematy.


Adam
Opublikowano
CYTAT (Krzysia Skrzypczynska @ Aug 22 2003, 08:40 PM)
wiesz, Dormo, coś widocznie jest w powietrzu, że nam panowie smęcą. Coś szybko wybielały, coś szybko zrezygnowany, czegoś Mu trzeba ... nowego, nowego auta, nowej pani u boku, nowej podniety, nowej przygody (?) Życzę tego Panu, Panie Szadkowski. Źycie  ... obok ... jest piękne, otwórz, Pan, dłoń, pochwyć, choć odrobinę. Nie będziesz taki...



No nie wiem czy to jest dobry pomysl by proponowac Adasiowi nowa kobiete tudziez podniete... i przygody..No coz...Wydaje mi sie ze Adas nie byl zrozumiany..Ale i tak bywa..
Opublikowano
CYTAT
Adasiu przeliczanie życia na minuty może dobić...a przeciez można przeliczyć na spełniane marzenia ...czyż nie przyjemniej?

Oj Natalio mogłabyś się czasem zdziwić, jakie życie bywa okrutne wink.gif
Co do wiersza Adamie, faktycznie wyszła taka proza poetycka, chyba że chodziło Ci o osiągnięcie efektu ględzenia starszego pana smile.gif
A ja zawsze myślałem, że Oyey jest Twoim idolem i na Nim się wzorujesz biggrin.gif
Opublikowano
CYTAT (oyey @ Aug 23 2003, 07:08 PM)
tupet mam, bo coś napisałem przed tobą a ty wg mnie nieco papugujesz
i tyle

Schlebiasz sobie Pan! Troszkę skromności naprawdę się przyda.
Po za tym naprawdę nie skłoni mnie Pan do zachowania, nawet na troszkę zbliżonego do Pańskiego. Naprawdę Pana działania budzą mój niesmak. Ale niech Pan próbuje dalej - mam niezłą zabawę, obserwując Pana dziecinne praktyki.

Pozdrawiam jednak


Adam
Opublikowano

Panowie, czyż to jedyny taki wypadek ? ja zauważam takie co krok, ale jak się ludzie ze sobą trudzą (żart) , to tak być może, jeśli nie musi. Podoba się coś komuś, długo trawi i ... w końcu zapomina o zasłyszeniu, ubiera i przekazuje jako własne. To normalne. A skąd anegdoty, kawały w różnych postaciach ? Ależ ja tu żadnemu z Panów nic nie ujmuję, tylko ... po co te nerwy ... Najlepiej przejść nad tym ... Pozdrawiam

Opublikowano
CYTAT (oyey @ Aug 24 2003, 11:31 AM)
CYTAT (Adam Szadkowski @ Aug 23 2003, 07:16 PM)
CYTAT (oyey @ Aug 23 2003, 07:08 PM)
tupet mam, bo coś napisałem przed tobą a ty wg mnie nieco papugujesz
i tyle

Schlebiasz sobie Pan! Troszkę skromności naprawdę się przyda.
Po za tym naprawdę nie skłoni mnie Pan do zachowania, nawet na troszkę zbliżonego do Pańskiego. Naprawdę Pana działania budzą mój niesmak. Ale niech Pan próbuje dalej - mam niezłą zabawę, obserwując Pana dziecinne praktyki.

Pozdrawiam jednak


Adam

dorabiasz ideologię do faktów z przeszłości. Nie chce tego porównania używać, ale to sie nazywa polityka faktów dokonanych. Zdajesz sobię sprawę kto takie chwyty stosował dawno dawno temu, w XX wieku ? Między innymi dwaj panowie, jeden miał nazwisko na literę H. a drugi na literę S.
ale nieważne:
ja nie chcę żebyś zachowywał się tak jak ja. Ja jestem jeden jedyny i wyjątkowy i naśladowców nie potrzebuję. Moja skromność też nie wiem do czego jest potrzebna, tymczasem nie zmienia to tego, że moim zdaniem fakty są takie, że napisałeś odtwórczy wiersz pod wpływem innego cudzego wiersza. Po co powielać cudze pomysły ?
żeby nie było wątpliwości: nie prowokuję a piszę to na serio

Porównywanie moich działań do działań wodzów Trzeciej Rzeszy, świadczy o tym ,że masz w głowie niezły mętlik intelektualny. Z miłą chcęcią poczytam co wymyślisz dalej. Może będzie coś o marsjanach, albo o plemionach afrykańskich...
Przyjmij do wiadomości jedno: nigdy nie inspirowałem się żadnym Twoim wierszem.


Adam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • no to tak , automatyczne skrzynie są wygodne wiec po co się męczyć z kijem drogi teraz praktycznie wszędzie gładkie wiec nie ma sobie co wmawiać prędzej zepsujesz manualna niż automatyczna a w ruchu drogowym z ograniczeniami przepisami etc etc to nie będzie nikt lepszym czy gorszym po co się męczyć z manualem tu nawet nie ma jakiegoś poczucia większych umiejętności  raczej się tylko utrudnia sobie życie 
    • nie wyjeżdżaj sam na wakacje spójrz, macoszki piąstki pogryzły zobacz krawat raptem przyciąłeś i wystaje cisza z walizki   chodź, wyśnimy wyspy szczęśliwe dwa anyżki, złote księżyce, oglądałam prospekt w nefryty, cena warta naszych zasyceń   nie wyjeżdżaj sam na wakacje wymienimy chęci na słowa? wtedy starczy już nam na wszystko, no więc jak - czy mam się pakować?      
    • Słoneczny dzień. Na skraju polanki,w środku lasu, stoją dwie choinki – duża i mała. Matka i jej mała córeczka. Jest mroźny dzień. Dziecko zasypia. Budzą ją dziwne odgłosy. W pierwszym momencie, nie wie co się dzieje. Jeszcze się zupełnie nie rozbudziła. Najpierw otwiera kilka igieł, ale mało co dostrzega. Za chwilę patrzy kilkoma gałązkami. Widzi, że jakiś zły człowiek, podcina siekierą gardło jej matki. Drzewko, które kocha najbardziej, za chwilę ma być martwe. Zostanie stąd wzięta, a mały pieniek, co po niej pozostanie, będzie jedyną po niej pamiątką.    Patrzy jak człowiek, bierze jej matkę, odcina jeszcze kilka gałązek – i odchodzi. Maleńkie drzewko zostaje samo w lesie. Zdaje sobie sprawę, że tak naprawdę wokół niej, jest wiele różnych drzew, ale nie ma tej jednej jedynej. Czuję się bardzo samotna. Zaczyna drgać wszystkimi igłami, aż niewinny śnieg z nich zlatuje. Patrzy na pozostałość po swojej matce. W myślach wszystkich gałęzi, obiecuje ludziom zemstę. A może nawet inne dzieciaki namówi.   * Człowiek stoi w lesie. Patrzy na dorodny, piękny świerk. Będzie się nadawał na choinkę – myśli sobie. Podchodzi bliżej. Bierze siekierę i zaczyna ścinać drzewko. Coś mu jednak to ścinanie nie idzie. Takie cienkie. Powinno iść raz dwa. Uderza miarowo, bo to człowiek uparty. Byle iglak, nie będzie nim rządzić. Nachodzi go dziwaczna myśl, że to drzewko, ma chyba jakieś...porąbane serce. Zimne i twarde jak lód.   * Jest zajęty pracą. Robi swoje. Gdyby się obejrzał, to może by zdążył uciec. Albo gdyby chociaż spojrzał przed siebie. Ale się nie obejrzał i nie spojrzał. Musi udowodnić, temu drzewku, że wreszcie je pokona.   A zatem nie jest świadomy, że ze wszystkich stron, podchodzą do niego świerki. Dla obserwatora z boku, to nawet śmiesznie wygląda. Tak się niezgrabnie kołyszą, na swoich korzeniach. Co jakiś czas zlatuje z nich trochę śniegu. Ocierają się wzajemnie, co sprawia, że słyszalny jest jednostajny szum. Jakby uzgadniali szczegóły. Kto co ma robić. Człowiek nadal ich nie widzi. Ścina, jakby go jakieś zło opętało. A że ściąć nie może, to jest coraz bardziej wściekły. Jego odczucia udzielają się świerkom, które go otaczają. Też są coraz bardziej wnerwione.   Ptaki, które na nich mimo wszystko siedziały, teraz czym prędzej dały z pióra. Drzewka zamykają człowieka w potrzasku. Teraz zauważa niebezpieczeństwo. Najpierw dostaje po oczach żywicą, żeby nie wiedział gdzie uciekać. Jest zupełnie oślepiony. Świerki zaczynają „strzelać igłami’’. Wchodzą głęboko w człowiecze ciało. Chce uciekać, ale ból jest nie do zniesienia. Zaczynają owijać go gałęziami. Jedna włazi do jego ust. Morderca drzewa zaczyna się dusić. Ale najgorsze ma dopiero nadejść.   Człowiek jest niewidoczny. Za to świerki, robią się coraz większe. Mają czerwonawy odcień.Prawie widać – jak rosną. Z ich gałęzi wylatuje jakaś cuchnąca ciecz, pomieszana z żywicą. Igliwie zamienia się w strzępki jakiś lepkich tłustych kawałków. Grubsze konary, pękają, rozsadzane przez skrawki ostrych kości . Świerki są grubsze, o wiele wyższe...a przed wszystkim silniejsze. Z gałęzi tryska krew, a po pniu ześlizgują się skrawki skóry, pomieszane z włosami.    Śnieg robi się różowy. Po chwili spadają w niego, gałki oczne, jak jabłuszka z jabłoni. Sprawiają wrażenie, jakby obserwowały całe zajście – od dołu. Świerkowe cielska, nabierają pewności siebie. Odchodzą. Polować na ludzi.   Na białym śniegu, zostaje samotna siekiera.   *   Szeroka leśna ścieżka. Matka z pięcioletnią córeczką, idą na spacer. – Mamusiu… – Co mi znowu powiesz, ty moje słoneczko. – Choinki za nami idą. Czy one chcą, żebym je pogłaskała? Bo ja nawet mogę. Wiesz? – Och ty mój skarbie. Jesteśmy w lesie. To chyba nic dziwnego, że za nami idą choinki. A bombki mają? – Zobacz sama. – To ty jeszcze raz zobacz. A później powiesz mamusi. – Zobaczyłam. Nie mają bombek. Ale one śmierdzą. Jak moja kupa, wiesz? – No nie. Co ty mówisz. Aż tak nie mogą. – No odwróć się wreszcie , mamusiu. Są już całkiem blisko. Ale one duże. Jak mój tatuś. A gdzie on poszedł? Kiedy wróci on? – Poszedł po choinkę do lasu. Zawiesisz na niej swoje wycinanki. Cieszysz się? – No przecież. Cała z radości podskakuję. Aż biały puszek ze mnie leci. Widzisz jak umiem. – No to chodźmy do domu. Tatuś już na pewno czeka z choinką.   *   Ogromne świerki się zatrzymują. Pozwalają im odejść. Najstarszy świerk, nadal się wpatruje, w pieniek wystający ze śniegu.    
    • @Mel666 Super  Ostatnia zwrotka mogłaby być, za cały wiersz.    Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...