Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Dla dzieci - Lisek

Sylwester_Lasota
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

Tam gdzie dwie różowe góry,
białym śniegiem prują chmury,
jest kraina wyjątkowa,
co tajemnic wiele chowa.


Tam to, w wielkim, starym drzewie
mieszka lisek, który nie wie,
że na świecie są myśliwi,
no i bardzo jest szczęśliwy.

Lisek dziwne ma nawyki.
Nie obchodzą go kurniki,
za to gdy dzień tylko wstanie,
on już biega po polanie.


I uważa, daję słowo,
że jest biegać bardzo zdrowo.
A gdy słonko wyżej świeci
szybko podlać grządki leci.


Pielęgnuje swój ogródek
przez dzień cały, z dużym trudem.
Bo ogródek całkiem spory,
a w nim kwiatki, muchomory.


W innej części zaś warzywa,
nie ma wstępu tu pokrzywa,
za to rosną pomidory,
groch, cebula, kalafiory.


Niech nie dziwi Cię to, proszę,
lisek znanym jest jaroszem.
Mięs od dawna już nie jada,
czemu zwierząt część jest rada.


Cieszy się tym ruda myszka,
żabka oraz płocha pliszka.
Pozostała też gromada
drobiu cieszy się z sąsiada.


Bo choć boją go się skrycie,
nie drżą już o swoje życie,

więc spokojniej im się żyje

czego żadne też nie kryje.


Wnioski z bajki będą takie:
chociaż lisek jest dziwakiem,
to o morał aż się prosi,
że się z niczym nie obnosi.


Więc ja za to też go chwalę,
że się on nie chwali wcale.

 

 

 

 

 

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
1
Kaliope_X.

Kaliope_X.

Opublikowano
Opublikowano

lis na medal, drogie dzieci
same pewnie tak powiecie
że za skromność można chwalić
choć jesteście jeszcze mali
niech z was każdy zapamięta
mili chłopcy i dziewczęta
lepiej dziwnym być w pokorze
niż wyniosłym - nie daj Boże!


Sylwestrze, kolejny ciekawy i mądry wierszyk dla dzieci.
I zupełnie "przy okazji" rytmiczny tak, że czytanie to czysta przyjemność. Adresatom na pewno się spodoba.

pozdrawiam serdecznie,
in-h.

1
Alicja_Wysocka

Alicja_Wysocka

Opublikowano
Opublikowano

a co zimą lisek zjada,
gdy już śnieg zasypie wszystko?
zimno w domu, pusto w brzuszku
czym posili się lisisko?

głód najlepszym jest kucharzem
każdy zjada co nawarzy
nie masz rady, ni wyboru,
więc nie możesz czuć odrazy

starał się, lecz nie jest głupi
ciemną nocką się wymyka,
o tej porze zmienia zdanie
spotkać możesz go w - kurnikach

Spodobała mi się Sylwestrze Twoja bajka, rozciekawiłam się, rozespałam i ciąg dalszy napisałam

Serdeczności :)

aluna

aluna

Opublikowano
Opublikowano

Sywku świeeeeeeeeetnie!Podo -basię !
A to odpowiedź:
J. Leśmian
Lis i jaskółka

Namówił lis jaskółkę,
By z nim zawarła spółkę.

"To rzecze proste całkiem:
Mam pola pręt z kawałkiem,

Coś na nim zasadzimy,
A przed nadejściem zimy

Zbierzemy plon pomału,
Pół na pół do podziału,

Pani się zna na roli,
Co z dwojga pani woli,

Wierzchołki czy korzonki?"
"Wyznaję bez obsłonki,

Że ja wierzchołki wolę."
Lis szybko pobiegł w pole

I zasiał pełno marchwi,
Więc się jaskółka martwi:

"Plon każdy rolnik zbiera
I nawet lis przechera

Na marchwi się bogaci,
A ja mam kupę naci,

Po prostu kupę ziółek
Niezdatnych dla jaskółek.

Ha, wpadłam, trudna rada,
Lecz tylko raz się wpada!"

A lis już krąży w kółko:
"Cóż powiesz mi, jaskółko?"

"To powiem, że na zmianę
Tym razem ja dostanę

Korzonki. Co pan na to?"
"Ja na to jak na lato,

Wierzchołki nawet wolę."
To rzekłszy pobiegł w pole

I całą przestrzeń pustą
Obsadził w mig kapustą.

W ostatnim dniu kwartału
Znów przyszło do podziału:

Lis wziął kapustę całą,
Jaskółce zaś zostało

Pięć wiązek i pół szóstej
Korzonków od kapusty.

Mówią odtąd jaskółki,
Że niedobre są spółki.

Pozdrowionka i do poczytania!
Ja
+

Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dobrze Pani dzieciom prawi,
może i to je zabawi,
że komentarz tak się czyta
jakby częścią był wierszyka.

dzieci rosną jak na drożdżach
więc spodziewać się wnet można,
że z pieluszek nam wyrosną,
w świat wyruszą, którąś wiosną

i odkryją ze zdziwieniem,
że nie pachnie on Disneyem.
więc wierszyki dzieciom piszę
przyprawione szczerym życiem.

może gdy już zaczną czytać
to też pojmą treść wierszyka
i go przyjmą, tak jak Pani,
z życzliwością i uznaniem.

dziękuję Kaliope :)
Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ach, w kurnikach! w żadnym razie.
na dni zimne dżemy warzy
i ogórków beczkę kisi
więc nie w głowie mu kurniki.

ma w spiżarni wór fasoli
i warzywa w czystej soli,
i na półkach ze sto weków,
w kopcu tonę kartofelków.

wciąż kiszoną je kapustę
kur nie jada, bo za tłuste.
a gdy zima świat pobieli,
jeszcze się z innymi dzieli.

dziękuję Alicjo, bardzo mi miło :)
pozdrawiam serdecznie :)
Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

aluna, wybacz, że nie będę cytował :). jednak dziękuję Ci za wiersz Brzechwy. jest to, jeśli się nie mylę, tłumaczenie rosyjskiej bajki. nie pamiętam też autora oryginału, ale wydaje mi się, że mogła to być bajka Puszkina. lubię ją, więc serdeczne dzięki i pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Sylwester_Lasota
      10. Rzeczy

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Nie mam dużo, mówiąc szczerze, raczej biednym niż bogatym, jednak ciągle mam za wiele, wrzeszczą z kątów zbędne graty.   Tym co więcej im potrzeba, ani trochę nie zazdroszczę. mi wystarczy kromka chleba i codzienny życia pośpiech.   Otoczony przez bogaczy, który patrzą na mnie krzywo i wytykać chętnie raczą, że się możniej żyć powinno   czuję czasem się ciut gorzej, ale nigdy, z żadnej biedy, nie zakwita w mojej głowie chwast zazdrości niepotrzebny.   Żyjcie sobie w swych pałacach i się woźcie powozami, mi wystarcza prosta praca, kiedyś wszyscy się zrównamy.   Choćbyście się wynosili ponad szczyty, ponad życie, szkoda dla was jednej chwili mej zazdrości nie wzbudzicie.            
    • wiedźma
      Uczysz

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Marek.zak1  końcowy wers wywołał uśmiech na mojej Twarzy.  Myślę, że nie każdy czarownik każde majtki zdejmie. ;)))  Dziękuję;))) @violetta  chciaż u mnie nie o sam akt chodzi tylko o to spojrzenie...
    • violetta
      Uczysz

      Przez violetta · Opublikowano

      @wiedźma są tacy:)
    • Duch7millenium
      Year 2666

      Przez Duch7millenium · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        It is year 2666 – beginning of another change and „change” is the only „still”   The story begins in year 2100. The year, when the Earth got overpopulated. It’s obvious – every shortsight has it’s consequences – the mistake people made in 21 century was the lack of knowledge of the surrounding world and the limits that their environment can be pushed to. The governments didn’t foreseen the warming of planet, climate changes and human migration as a result. Our earthly habitat has shrinked into few living areas, where famines occured.     In year 2100 – as a response of an apogee of mankind miserable condition in an act of a final desperation, the best of worlds scientists gathered in Geneva to solve the most important question of the time – how to restore the earth climate. The process of collecting the knowledge and forces for that task took few years of intense, tireless work. In year 2120 – the answers were there, and the real work begun. Few decades later, in year 2177, happily the climate was at it’s initial state. People were happy and the growth of mankind carried on.   Beware of a silent dog and still water.   Prosperity was good and time flied. Not for long. In year 2250 the earths potential to sustain mankind was exhausted. The problem was simple, yet unbearable - no more space to live. The space travel technology and the knowledge of solar system were not sufficent to allow people to populate other planets of Solar System - an obvious solution for the problem. Again Geneva became the worlds center and the pinnacle of human intelligence. But this time it all failed. The knowledge people could attain during their lifetimes were not enough for such a mundane task of solving such a complicated, puzzling matter – how to travel space efficiently and adapt other planets for living.   There has to be another way.   A little more than a half century of miserable efforts an idea shone in people minds – we need to live longer. The solution had to have lied within the discipline called nanotechnology. Now they gathered in Jerusalem, and they wondered, for a long time. The breakthrough came in year 2333. The answers were there, the technology was there and most importantly, the unity and stubborness was there too. This year became the year all the practical achievements of traditional medicine became obsolete. The way the matter was transformed was through discrete magnetic fields manipulation at a very high momentary voltages. This allowed for a single atom manipulation at a tremendous scale. This technology changed human lives. This technology made human lives last… forever. The aging process was reversed – the decay of human life, simply halted. Not speaking of other appliances of such technology.   Time flied.   In year 2500 people finally solved the matter of Space colonization, at least they thought so. Still - Newtonian laws of physics in macro scale were the limit of human thought . Simply it became possible to polarize magnetic fields and make space ships accelerate in almost any degree with a minimal energy consumption. Space travel renaissance it was. People colonized Mercury, Mars, Venus and Jupiter. Trade routes between planets had spread and the prosperity raised into the sky – no pun intended. Humanity sure and proud of its only existence in the universe jauntily carried on with it’s life.   Never judge a book by its cover.   The knowledge of the universe was, in people minds – complete and done. The speed of light was, in people minds – unreachable. Now, taught by the past – they were affraid of one thing – the overpopulation of Solar System and the practical unreachability of other stars.   Two to make it true.   Such fears, though, were not enough for simple human mind, because only when we reach the depth of misery, the bottom of a desperation we start to think and act.   And came the year 2666 like devils breath lusting on a virgin's neck..   That year, on one sunny Earth’s day – June 5 on 15:00 UST (Universal Solar Time) a weird spot appeared in the SSSF (Solar System Scanning Facility). Firstly something like a blazzingly fast moving shadow displayed, stopped and turned into a solid object. Systems showed a large object few kilometers in size that didn’t matched anything known to human mind.   It was them. With unknown intentions.   No laws beside Newtonian’s? Nobody else in the universe?   You take the questions.   You.   You are a young Solar Trading Company (STC) pilot. You received the message about coming of an alien spaceship because it was broadcasted by SpaceWide and you are carrying on with your work – fly between planets – buy goods, sell goods. Just an everyday routine. You have no military training behind you; no one has. In case of conflict – your ship is equipped with asteroid disintegration gun used for destroying space obstacles.   What happens next? Time will show, as always. A time that might finally halt an everlasting life.. if you can't make it through.   Good luck!   Soldier?    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Charismafilos
      podziemny wzrost

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Somalija życie... szukam końca skali nieodczuwania ;) Miło że pytasz :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...