Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

SMOLEŃSK - KATYŃ 10 KWIETNIA 2010 R.

W ciszy i smutku tragicznej chwili
Dzwon zygmuntowski bije na trwogę
Zginęli nagle osierocili
Ból ściska gardło odbiera mowę.

Odeszli od nas Ci najważniejsi
Bez strzału w głowę, czołgów i broni
A ty nie pytaj nigdy Dlaczego
Bo mgła rosyjska wszystko zasłoni.

To byli ludzie godni honoru
Bóg ich powołał w tej właśnie chwili
By oficerom zamordowanym
Taką ofiarę w niebie złożyli.

To co się stało już nie odstanie
Nawet braterskie uściski dłoni
Życia nie wrócą tym co zginęli
Hołd im oddajmy bez tła ironii.

Dziś cała Polska morze łez leje
Flagi łopocą kirem żałoby
I cały świat się w bólu jednoczy
Patrząc na nasze tragiczne groby.

Niech to w pamięci nam pozostanie
I przekazujmy na pokolenia
Fatum Katynia już po raz drugi
Wchłonęło nasze polskie istnienia.

Autor: Sabia Sabrina

(Wiersz napisałam dnia 18 kwietnia 2010r.)

Opublikowano

Nie no Panie Angello rób Pan coś bo cały netowy Światek Artystyczny śmieje się z tego portalu.

Niech tutaj publikuje kto chce i co chce ale po co ten szyld:
"Dział dla wprawnych poetów. Forum poezja współczesna przeznaczone jest dla poetów dobrze władających piórem (także tym wirtualnym). "

No i Konto Plus, bo to wygląda na sprzedanie idei za parę złotych.

Opublikowano

ŚWIĘTE SŁOWA moich przedmówców
Boże, widzisz i nie grzmisz.
dobrze, że chociaż czasem pojawiają się tu nazwiska, które larum grają.
i co to daje???
wszyscy z dorobkiem, umiejętnościami pouciekali...
brrr...........

Opublikowano

„Wszyscy z tąd pouciekali”
mieli rację bo w tym szlamie
nikt nikogo nie szanuje
i regulaminy łamie.

Kuźwa wujem poganiana
przyklaskuje inwektywie
poezja to artyzm piękna
a nie bełkoty po piwie.

Nie mam nic przeciwko bieli
ale niech to będzie piękne
kolokwialne zwroty w śmietnik
wyścig szczurów to posępne.

Dziękuję wszystkim (co powyżej) za konstruktywne komentarze.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Z czasem idealizm zamienia się w lenistwo. Gdzie Pana wiersze - dla przykładu?
A bałagan jest drogi Panie, nie inaczej.
Opublikowano

Do Jacek Aleksander Mateusz SOJAN
Dziękuję za odwiedziny i cieszę się ogromnie, że jest tu jeszcze ktoś trzeźwo myślący bo cała reszta to tylko patrzy komu by tu dokopać i zmieszać z błotem szukając zaczepki. Jeszcze raz dziękuję i pozdrawiam serdecznie S.

Opublikowano

Do Andrzej Kręty
Zamiast pisać wiersze prozą bez ładu i składu i wytykać komuś lenistwo. Może choć przez chwilkę zastanów się ile trzeba się na główkować aby napisać wiersz z rymami? i to właśnie jest Twoje ogromne lenistwo bo luźne wersy każdy może pisać w nieskończoność.

Powiedz Andrzej co Cię boli?
Że się czepiasz spróbuj soli
Może być pieprz lub papryka
i niech jęzor nie wytyka (lenistwa) Pozdrawiam S.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Czy ja wiem? Kiedyś pisałem i z rymami. I były sobie na Orgu, przyznaję - pod innym nickiem :)
"Nagłówkowanie" się to nie sama matematyka. A jeśli już to z rymem przybliżonym a nie odwal. No i merytorycznie bez odstręczającej propagandy jak w "Smoleńsku".
Pomyślności :)

Opublikowano

Wiersz jaki jest widać. Poszedł jeden kop, drugi, a potem cała druzyna kopaczy.
IlU?
10 wybitnych poetów?
Może Sabrina dopiero zaczyna pisać, szuka wskazówek?
Polecam to forum do czytania znajomym, miłośnikom poezji, którzy sami nie piszą. Spierdalają w podskokach.
No tak. Pewnie niepiśmienne chłopstwo.
To forum dla megaintelegtów i geniuszy.
Jakby siostrzeniec swoim slangiem powiedział: "same noble".
Daleka droga przed większością.
Do zrozumienia własnej nędzy.
Króle szczurów...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Po zimnym ulewnym deszczu, Gdy spowił okolicę dotkliwy chłód, Ucichł plusk wody w rynsztoku, Zastygać począł ulicznych kałuży brud,   W starego kościoła cieniu, Przystanął bezszelestnie smutny duch, Oblicze jego cienisty krył kaptur, A zamyślił się pogrążony w smutku.   Tyleż posępny co tajemniczy, Choć wicher przeszył go mroźny, W milczeniu stał niewzruszony Starym murom nie mówiąc nic,   Samemu przybywając z przeszłości, Dziwiąc się czasom współczesnym, Choć pozostając niewidzialnym, Skrycie łzy gorzkie uronił.   Niewidzialne jego łzy, Pochmurnemu niebu się skarżyły, A przeraźliwy straszny ich krzyk, Niósł się ludzkim uchem niesłyszalny,   A ich żałosna skarga, Niesłyszalna choć głośna, Zdolna poruszyć każdego anioła, W takie oto ubrana była słowa:   ,,Każda jedna wojna... Tonie we mgle fałszu i kłamstw, Niczym zburzonego kościoła wieża, W opustoszałej wsi zapomnianej przez czas,   Przemilczane, zapomniane bitwy, Niewygodne dla rozdmuchanej propagandy Niekiedy więcej kryją o niej prawdy, Niż historycznych opracowań opasłe tomy…   W cieniu każdej wojny, Wyrastają nowe, niekiedy bezimienne groby, Posępne wdowy w czerni, Pośród szlochów wypłakują swe oczy,   Niezliczone starcia i potyczki Których nie znajdziemy w podręcznikach historii Kryją swoje wielkie sekrety, Strzeżone przez duchy żołnierzy poległych…   W cieniu każdej wojny... Politycy i biznesmeni z czystymi dłońmi, W garniturach nienagannie skrojonych, Brylują w blasku fleszy,   Gdy tymczasem w okopach, Pośród wszechobecnego cuchnącego błota, Każdy kęs chleba i każda konserwa, Na wagę są srebra i złota…   W cieniu każdej wojny, Biznesowi magnaci majątek chcą zbić, Nie licząc się z cierpieniem maluczkich, Milionów matek nie obchodzą ich łzy,   I choć poorana wybuchami ziemia, Nasiąka krwią niczym stara gąbka, Oni liczą zyski w siedmiocyfrowych sumach, Zatajając przed światem prawdziwy ich bilans…”   Gdy spomiędzy gęstej jak mleko mgły, Uliczne latarnie z wolna zaświeciły, A blask ich z początku nikły, Przez szarugę z wolna się przebił,   Duch poległego przed laty  partyzanta, Tonąc w niewidzialnych swych łzach, Nieśpiesznie począł się rozpływać, Zakryła go zmierzchu kurtyna…   Gdy przeminą kolejne wojny, Kolejne poległych żołnierzy duchy, Pochmurnemu niebu wykrzyczą swe skargi, Niesłyszalne uchem ludzkim.   I przez nikogo niezauważone, Rozpłyną się z wolna we mgle, Najcichszym nie zdradzą się szelestem, Czasem gorzką pozostawią łzę…        
    • ______________________________________________________     Puszko! Zbawczynio moja! Ty byłaś i będziesz Zawsze patronem Pio w bogactwie, jak w biedzie Wspominać mi. Zapachem już ulotnych z pomum Adami, by! Wykrzyknąć brokat liter w centrum.   Świętej straży, co dziecku chciała Częstochowa Historią na gałęzi sekrety odchować Przeznaczeniem poznania sahary przez Ojca Po upadku z trzech metrów przy straganach akcją.   Był dotyk papieskiego przepisu w jego chleb Lepiejem pierogów z gwiazd, by powstały z gleby Czas miał na poskładanie po wyparowaniu Element układanki skryty w wykładaniu.   Dzisiaj świadomy w pełni wiedzy od Zbawczyni, Każdą cześć luksu czerpie, co sybilant głębin, Łącząc dzień i noc wyrwą po efekcie chinki, Spojrzał ponownie w życie dzięki polom innym.   Bilokacją z wielu miejsc, mając wpływ na zator, Lekiem żywicy drzewa chciałby zwrócić kolor. W żyły każdym gałęziom oszukanym przez los, Niechciane bóle zniszczy fałsz oddychający las. Zanim spłowieje ziemia, jeszcze ślepym powie: To dopiero początek — więzi w melaninie!   _____________________________________________________   Spis treści: ***Organiczny intranet ***Gdy młodziwo staje się siarką do draski atawizmu ***Kiedy dyada wraca na swoje miejsce ***Gniazdo ***Z cieśniny ***Jest ich więcej ***Jak cię piszą — nie myśl, że tak samo widzą po dziewięciu godzinach lucydności ***Praktyczny oniryzm — metonimia ***W najprostszy sposób wytłumaczę ***Nad morzem w Rockanje ***Z wyjścia na wejście ***Komplet uświęcony środkami — dzięki wiedzy MTJ ***Wasz tajny współpracownik wciąż działa w ukryciu ***Korektą rzeczywistości ***Jest twoja moczarka kanadyjska ***Z rejonów ***Złączcie kolory jednym oddechem i tą samą krwią
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pięknie i trafne słowa. Dziękuję za komentarz,  Pozdrawiam.
    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...