drzwi

[Grażyna_Kudła]

zwykle otwierała matka. z pozoru nienaruszona
wiekiem a jednak łagodnie wycofująca się z życia

najpierw przestała odwiedzać brata.
do mnie robiła najazdy
w każdą sobotę dźwięcząc altem przebrzmiałe
romanse zaczynała przeróbki.

nie pamiętam ostatniej

przemierzyłam obszar od starego tableau
(z twarzą młodzieńca o jasnym spojrzeniu)
do fotela. w miękkie oparcie wprawiona
płaskorzeźba starca. ojciec
często opowiadał o dzieciństwie
wciągał w krajobrazy swojej bytności.
tkwił tam nadal.
nie mógł może nie chciał się wydostać

odnalazłam bezład i porządek
niezachwianą stałość przedmiotów w swoim
nieswoim już życiu.
dotykając przemijalności poddałam się

załamaniu przestrzeni

między zdjęciem a fotelem kilka kroków
do przyszłego świata

[Magdalena_Blu]

Grażynko, piękny klimat, do zanurzenia się. Kojarzy mi się ze "sklepami cynamonowymi" - znaczy klimat - miałam podobne odczucia czytając.
Naprawdę bardzo ładny.
Gratuluję i pozdrawiam:)

[cezary_dacyszyn]

dostrzegam tylko kilka malusienieczkich ustereczek , poza tym świetny klimatycznie wiersz z kilkoma mocno skrzącymi perełkami . Łagodnie wycofuję się z niego ale on jak matka - będzie przyciągać . Pozdrawiam ser ,,, Madame znaczy ;-)

[Oxyvia]

Piękny wiersz. Wzruszające wspomnienie o rodzicach z refleksją o własnym przemijaniu. Tak to jest, że właśnie najbliżsi, którzy już odeszli - otwierają dla nas drzwi; bez ich przejścia na tamtą stronę pewnie nie umielibyśmy nabrać odwagi do samej myśli, że i my tam niebawem musimy przejść. Za nimi łatwiej pójść...
Zabrałam do Ulubionych.

[Dyziek_ka]

Bez pukania wszedłem w ten klimat. Dziękuję, że zrobiłaś odrobinę miejsca bym przysiadł się w to zadumanie, dotykając przemijalności poddałem się załamaniu przestrzeni

Pozdrawiam

[Samuel_Przeździęk]

Wydaje mi się, że bez kropeczek byłoby naprawdę fajnie ;)

[Natuskaa]

Ależ ten ojciec jest mocno oznaczony.

[Magda_Tara]

kapitalny wiersz, Graża! ani jednego zbędnego słowa, ani jednego za dużo. gotowy i skończony. i fantastyczny!
GRATULUJĘ
naprawdę dawno takiego nie czytałam
buziaki serdeczne!
:))

[teresa943]

Grażynko! bez zbędnych słów - garatuluję! zarówno temat jak i klimat zapraszają, by wejść "w treść" i pozostać w zadumie.

bardzo "misie" :))

cieplutko pozdrawiam -
Krysia

[Baba_Izba]

Wiersz wprowadził mnie w zadumę, jest prawdziwy i wzruszający.
Zastanawiałam się chwilę nad 'nienaruszona'.
Słowa 'między zdjęciem a fotelem kilka kroków' - warte zapisania się
w pamięci i przypominania w codzienności jako złota myśl.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

[maria_bard]

Po tak wielu komentarzach milknę. Z lubością :))) Rozrzewnieniem. E.

[Pan_Biały]

nie odpowiada mi "połamanie" wersów
za to tematyka jest mi bliska
pozdrawiam
r

[Anna_Myszkin]

Jest wiele ciekawych "momentów" w Twoim smutnym wierszu, Grażynko, ale ten wyłowiłam z największą przyjemnością:

"poddałam się

załamaniu przestrzeni

między zdjęciem a fotelem"



(Troszkę bym go zubożyła, ale tylko troszkę.)
Pozdrawiam :)

[Grażyna_Kudła]

W pośpiechu składam podziękowania za poświęcony czas i czytanie oraz zostawione za i przeciw - wszystko rozważę, ale drzwi nie wymienię :)))
Pozdrawiam miłych czytelników, Grażyna.
:)

[Nata_Kruk]

Dałaś bardzo dobry tytuł, bo wspomnienia, o których piszesz, to nic innego jak wielokrotne przechodzenie przez drzwi.
Sama treść, to ważne dla Autroki chwile zapisane tak, a nie inaczej. Szczerze, zmieniłabym nieco wersyfikację,
ale wtopiłam się z przyjemnością w klimat wspomnień.
Pozdrawiam... :)

[krzywy olek]

klimatycznie jest;

płaskorzeźba starca. ojciec
często opowiadał o dzieciństwie
wciągał w krajobrazy swojej bytności.

bolesne zestawienie: młodość - starość, życie - śmierć, przywiązanie za życia i po śmierci, pamięć -aż tyle w tych kilku słowach;
cudeńko;
pozdr

[lena2_]

świetny wiersz Grażynko, bardzo klimatyczny, ze smutną refleksją, pozdrawiam

[Sylwester_Lasota]

piękny wiersz.
pozdrawiam.